همسر سوم او، مریم رجوی، می‌تواند تا پایان عمر به ریاست جمهوری مادام العمر –شاخص دیگری از دمکراسی فرقه رجوی—ادامه دهد، از دمکراسی خواهی و آزادی مردم ایران سخن براند و به انتشار تصاویر متناقض از رسانه‌هایش ادامه دهد. اعضایش را از ارتباط با دنیا محروم کند و خانواده‌هایشان را در حسرت یک لحظه دیدار بگذارد اما او هرگز نمی‌تواند حقیقت را پنهان کند. حتی اگر روزی پیش از آنکه در برابر دادگاهی عادل و بین المللی پاسخ گوی اعمال خود و شوهرش باشد، دار فانی را وداع بگوید، حقیقت پلید مجاهدین خلق از روز روشن‌تر است.

از ستارخان، سردار ملی تا مسعود رجوی، مزدور فصلی

گروه خیانت کارو مزدور پیشه مجاهدین خلق، چگونه و با چه رویی به خود اجازه می دهند تا درباره بزرگمردان تاریخ ایران مطلب بنویسند؟ ابداً جایی ندارد که باند رجوی که دست در دست قسی القلب ترین دشمنان خارجی ایران دارد و موجودیت و امنیت ملی ما ایرانی ها را هدف قرار داده ، در مرگ این سرداربزرگ ایران مقاله بنویسد و مرثیه سرایی کند و بدتر اینکه کارهای خائنانه خود را همطراز کوشش های انسانی و خستگی ناپذیر قهرمان ملی ما بکند تا بلکه از این رهگذر حیثیتی برای خود کسب کند وجوانانی از ما را بفریبد.

اینکه مسعود در 15 مهرماه از تابوت بیرون می زند و خواهان “هدف قرار دادن سرِ مار” می شود و دو هفته بعد مریم (در سالروز انتخاب خود به ریاست جمهوری خودخوانده) ادعا می کند که “برای صلح و آزادی باید سرِ مار را هدف قرار داد” و چند مزدور هم در سیستان بکار می گیرد تا این نمایش را اجرا کنند، ، یک بازی حزبی و گروهی نیست بلکه یک خط مشی سیاسی است که از سوی کارفرما ابلاغ شده و با این دید باید بدان نگریست.

باید به گذشته سفر کرد به سال 1377. سالی که رجوی آنرا سال آمادگی برای سرنگونی اعلام کرده بود و به قول خودش A 77 من در آن زمان در یگانهای زرهی بودم. فشارهای روانی زیادی وجود داشت بخصوص وقتیکه رجوی به هدفی که میخواست نمی‌رسید فشار را روی لایه‌های پایین زیاد میکرد و همه چیز را بگردن دیگران می‌انداخت. ولی هیچ وقت از خودش سئوال نمی‌کرد که این لقمه‌ای که برداشته بزرگتر از دهانش است و این دیوار بلندتر از قد کوتوله او می‌باشد. لذا تمام تقصیرها به گردن دیگران بود.

این افراد در طول دهه‌های حضورشان در فرقه رجوی اجازه هیچ تماسی با خانواده نداشتند و تنها زمانی دریافتند که مادر را از دست داده‌اند، که از حصارهای تشکیلات فرار کردند. اما در این مقال به روایت دیگری از دشمنی مجاهدین خلق با خانواده و سواستفاده از مقام مادران در مناسبات مجاهدین خلق پرداخته می‌شود. اگر افرادی چون صدیق، آتابای، بهشتی و اکرامی پیش از جان سپردن مادران‌شان حتی از بیماری مادر مطلع نشدند، در روایت خانواده حاتمیان ماجرا به مراتب دردناک‌تر است.

جلال گنجه ای، آخوند قلابی عضو مجاهدین خلق است که مسعود رجوی برای توجیه امور و آئین به اصطلاح مذهبی خویش و برای جهت دهی به اقدامات غیر مشروع خود از او استفاده کرده و می کند. او که از همان ابتدا تفکرات التقاطی مجاهدین خلق را داشت با آنها همراه و همگام شد و احکام را آنچنان که رجوی دستور می دهد، صادر می کند.

سران جنایتکار تشکیلات رجوی سالها سعی می کنند که جلو یک پرسش را بگیرند و هرکس پرسید که رجوی کجاست فورا با مارک وزارت اطلاعات افراد را می ترسانند و برای اینکه این قبیل سوالات مطرح نشود هر شش ماه بر طبل سرنگونی می زنند. این بار هم به یکی از قربانیان تشکیلاتش مصطفی بهشتی مارک وزارت اطلاعات زده گویا از افشاگری های مصطفی خیلی گزیده شده!

علی زمانی

روز شنبه 20 آبان 1402 برابر با 11 نوامبر 2023، مصاحبه علی زمانی که در محل دفتر انجمن نجات آلبانی در تیرانا ضبط شده بود از شبکه تلویزیونی اخبار 24 “News24” در ساعت 21:00 پخش گردید و بازپخش آن در ساعت 10:00 روز بعد صورت گرفت.

با سلام. من موسی دامرودی هستم و 29 سال در مناسبات و تشکیلات رجوی بودم.
و 29 سال فریب وعده های توخالی و دروغ آنها را خوردم.

بله سازمانی که مدعی است که بر سر لوحه سازمانش فدا و صداقت نوشته شده است، با دروغ و وعده رفتن به خارج نفرات را گول میزد و به اشرف می آورد. من در جنگ ایران وعراق اسیر شدم ودر کمپ منتظر اتمام جنگ وتعویض اسرا بودم.

حدود 38 سال پیش، مریم قجرعضدانلو با این ادعا که مسعود رجوی، نه یک رهبر سیاسی، بلکه یک رهبر عقیدتی است، از همسرش مهدی ابریشمچی طلاق گرفت و به ازدواج مسعود درآمد. هرچند در آن زمان مهدی ابریشمچی برجسته شد و در جایگاه دومین مرد تشکیلات پس از مسعود قرار گرفت و برای خود جایگاه ویژه ای پیدا کرد، اما چهار سال بعد، مسعود (که هیچکس را در اطراف خود تحمل نمی کرد) باد گلوی او را کشید و به شیوه رسوا کننده اثبات کرد که او نه تنها برای انقلاب ایدئولوژیک بهایی نپرداخته، بلکه بجای همسر پیشین خود “مریم”، یک دختر جوان و بهتر همچون مینا خیابانی را نصیب خود ساخته و اساساً در جایگاهی نیست که بخواهد دم از انقلاب کردن بزند.

بعد از چندماه فرهاد به قرارگاه اشرف بر میگردد، او در شام جمعی با شیرین روبرو می شود، آنها با تعجب به هم نگاه می کنند، فرهاد متوجه می شود که یک حلق ازدواج دست شیرین است. او با تعجب از شیرین سوال می کند، اون حلقه چیه؟ ازدواج کردی؟ شیرین در جواب میگه : بله، یک چند ماهی هست که من ازدواج کردم ، فرهاد سوال می کند: مگه تو به من پیام ندادی که دیگه قصد ازدواج نداری و میخواهی انرژی خودت را صرف مبارزه با رژیم بکنی؟ شیرین به فرهاد میگه : کی، من؟ تو خودت پیام دادی که دیگه قصد ازدواج با من رو نداری! ، سپس آنها چند لحظه به فکر فرو می روند ، ساکت می شوند و به هم نگاه می کنند ، مگه میشه، سازمان برای بهم زدن ازدواج ما دروغ گفته باشه؟

اگر تصور می‌کنید که فرقه‌ها تنها افراد ساده لوح و کند ذهن را به دام می‌اندازند، استیون حسن شما را مجاب می‌کند که در این باره تجدید نظر کنید. این کارشناس کنترل ذهن، نویسنده کتاب “مقابله با کنترل ذهن: راهنمایی برای مراقبت، نجات و بهبود از فرقه های مخرب” است. او همچنین خود عضو پیشین یک فرقه مخرب است.

بر اساس تجربه زیسته و همچنین پژوهش‌های استیون حسن، همه فرقه‌های مخرب از ابتدا غیرصادقانه عمل می‌کنند. فرقه‌های مخرب همیشه درباره مقاصد واقعی خود دروغ می‌گویند. این الگویی بسیار تکراری در روایات اعضای سابق مجاهدین خلق از سرگذشت خود در این فرقه است.

وی افزود: سازمان مجاهدین خلق سالهاست که ارتباط اعضای خود با خانواده‌هایشان را ممنوع کرده است و خانواده‌ها سالیان سال است که خبری از فرزندان خود ندارند. در فیلم “سرهنگ ثریا” خانواده‌ها که بعضا از طریقی متوجه شده‌اند که فرزندانشان در اشرف عراق گرفتار هستند، برای ارتباط با آن‌ها عازم عراق می‌شوند؛ ثریا یکی از این مادران است که سالیان سال است از تنها پسرش امیر بی‌خبر است و از محل فرزند خود مطلع شده که عازم بیابان‌های عراق می‌شود.

جالب اینجاست سازمانی که در کارنامه ننگین و سیاه خود ترور چندین مستشار آمریکایی در سال ۱۳۵۷ را دارد و چند دهه بعد نیز در تاریخ حمله تروریستی به برج های دوقلو در منهتن آمریکا که منجر به کشته شدن صدها تن شد، جشن و پایکوبی در قرارگاه های خود برقرار کرد و آمریکا را امپریالیسم جهانخوار اعلام نمود و خود را نوک پیکان مبارزه با آمریکا می دانست، چگونه شده که یک دیدار ساده آنهم با سناتور جنگ طلب و ضد ایرانی آمریکایی را بزرگترین دستاورد محسوب می کند و این دستاورد ننگین را از قدرت مریم رجوی می داند!

بدنبال قوانین خود ساخته فرقه رجوی ، مردان و زنان رده بالای تشکیلات حق جدایی از سازمان را نداشتند و در هر تردد خارج از کمپ ها دو قرص سیانور با خود حمل می کردند، همینطور دستور داده شده بود اگر کسی از اعضای شورای رهبری و مردان رده بالای سازمان دیگر نخواهد در سازمان بماند و قصد جدا شدن داشته باشد، خبری از خروج از سازمان نیست، مساوی با مرگ است و به همین دلیل تنها می تواند قرصش را بشکند و بخورد و اینطوری خلاص شود.

همانطور که اشاره کردیم یکی از رایج ترین روش ها خوردن سیانور بود. سیانور یک ماده شیمیایی سمی است که می تواند در عرض چند دقیقه باعث مرگ شود. اعضای سازمان مجاهدین خلق، سیانور را در کپسول های کوچکی پنهان می کردند و آن را در زندان می خوردند.

منبع اصلی انتشار خبر برای اثبات عکس کارت اقامت دکتر شخصی رجوی عباس شاکری معروف به دکتر فاضل در تشکیلات با یک ملیت و اسم و‌مشخصات جعلی از فرانسه پناهندگی ده ساله گرفته و در فرانسه اقامت دارد. همه مجاهدین از خرد و ‌کلان می دانند که ‌دکتر‌فاضل همیشه با رجوی بود و ‌بعنوان‌ دکتر شخصی اش همه جا در کنارش بود. نبودن دکتر فاضل در کنار رجوی و ‌اقامتش در فرانسه بیانگر این است که رجوی دیگر وجود خارجی ندارد و مرده است. بیماری قند او کاملا درسته ‌واز دهه هفتاد شمسی بشدت از دیابت رنج می برد. اینکه پایش قطع شده و کور شده ناشی از بیماری قند وی است.

گفتم کتاب خروج ممنوع ژان پل سارتر را خوانده‌ای که خوشبختانه خوانده بود و بحث خوبی درگرفت. سه نفر که مجبور به اقامت اجباری و دائم در یک اتاق که نماد دوزخ است شده‌اند، اتاقی که همیشه روشن است و تحت‌نظر و تنها یک دریچه برای دیدن وقایع بیرون وجود دارد. این اتاق که از اول یک اقامتگاه یا هتل به نظر می‌رسد در واقع جهنم است؛ اما برخلاف دید عموم که باید زغال گداخته و سیخ‌داغ و… مهیا باشد گرچه شکنجه‌ها بسا سخت‌تر است، آنها یک مزیت بزرگ به زنده‌ها و کسانی که بیرون هستند دارند و آن هم این است که چون مرده‌اند دیگر از مرگ ترسی ندارند

شایان توجه است که عاطفه سبدانی اکنون در دهه چهارم زندگی خویش، زنی خود ساخته، موفق و دارای خانواده‌ای شاد است اما همواره معترف است که ترومای سالهای کودکی، نوجوانی و جوانی او را رها نمی‌کند. عاطفه در مصاحبه اخیرش با فرح شیلاندری روانشناس و پژوهشگر ایرانی، از عمق و ماندگاری آسیب‌های حاصل از ضربه‌های روحی‌ای که از 5 سالگی تا 25 سالگی از سوی مجاهدین خلق بر او روا شده است، می‌گوید.

علت این انتصاب در کتاب “مجاهدین” پروفسور یرواند آبراهامیان به روشنی و صداقت زیاد توضیح داده شده ومفهوم این توضیح آنست که مسعود رجوی برای توسعه یکه تازی اش درتشکیلات، احتیاج به محللی داشت که کارهای او را راست وریست کند ومریم عضدانلو کسی بود که عملا نشان داد که مشاور وکاندید شایسته ای برای کمک به رجوی درقلع وقمع هرجنبنده ای درتشکیلات است البته رجوی به خاطر انس والفت مدام چند ساله با مریم، این استعداد اورا کشف کرده ونظیر او را در جایی نیافته بود.

برای رجوی مشخص بود نیروها به خارج بروند دیگر نمی‌تواند هژمونی خود را به نیروها تحمیل کند و خیلی از نیروها پی زندگیشان می‌روند. و چنین شد. من خودم شاهد هستم در آلبانی تعداد زیادی از سازمان جدا شدند. آمار دقیقی ندارم ولی حدودا ۷۰۰ نفر جدا شدند به خصوص میلیشیایی که پدران و مادرانشان در سازمان بودند. این‌ها همه به کشورهای اروپایی رفتند.

تارنمای ناشر در ایضاحی پیرامون موضوع این کتاب چنین آورده است: “سازمان مجاهدین خلق ایران “،نام یک گروه سیاسی ـ نظامی است که در سال ۱۳۴۴، با هدف سرنگونی رژیم پهلوی تأسیس شد. این سازمان تحت تأثیر سرکوب قیام مردمی ۱۵ خرداد و در جریان تدوین استراتژی خویش به مبارزه مسلحانه رسید و به تدریج با بهره‌گیری از تئوری‌ها و تجارب جریان‌های چپ و مارکسیستی، شیوه جنگ چریکی شهری را اتخاذ کرد. در سال ۱۳۵۰ بنیانگذاران سازمان و به دنبال آن اکثریت کادر آن از سوی ساواک دستگیر و اعدام شدند.

در دو هفته اخیر، شاهد برگزاری جلسات سخنرانی در ایتالیا، استراسبورگ و انگلیس و از سوی برخی لابی های این فرقه تروریستی بودیم که هرکدام صدها هزار یورو هزینه از جیب اعضای گرفتار در حصار اشرف 3 در بر داشت. در مجمع پارلمانی شورای اروپا نیز گروهی از لابی های مریم رجوی بیانیه ای در حمایت از وی صادر کردند تا جیب خود را از دلارهای رجوی پر کنند.

مسعود رجوی یکی از شخصیت های منفور در ایران است. چنان که با شنیدن نام وی، دروغ گویی ها، نفاق انگیزی ها و خیانت های وی برای رسیدن به قدرت و براندازی نظام جمهوری اسلامی ایران به ذهن متبادر می شود. در این تحقیق که به بررسی شخصیت رجوی براساس نظریه روانشناسی فردی آلفرد آدلر پرداخته شده، شخصیت وی را در زمره شخصیت های مبتلا به عقده حقارت ارزیابی گردیده و واکنش های این شخصیت طبق اصول این نظریه بررسی شده است.

رهبرانی که خود را از معرکه جنگ در عراق به در بردند و نیروهای عضو سازمان را گوشت دم توپ آمریکایی ها کردند، در سربزنگاه 7 آبان 94 کجا بودند؟ چرا در این سازمان درهر حادثه ای، فقط اعضای سازمان قربانی می شوند؟ پس کجا هستند آن رهبرانی که امام حسین (ع) را الگوی راه خود می نامیدند؟ کتاب “راه حسین” می نوشتند و از فدای بیکران دم می زدند؟

مگر آن سیصد و اندی نفر از خواص که به همراه مریم رجوی در بحبوحه حمله نیروهای ائتلاف و حتی کمی قبل تر از آن سرفصل، از طریق مرز اردن، عراق را ترک کردند، مجاهد خلق سوگند خورده نبودند؟

فرقه رجوی با اتکا به اعتقادات فرقه ای خود همواره برای نگهداری و به بند کشیدن نیروهایش از اهرم قطع ارتباطات عاطفی، خانوادگی و سرکوب علاقمندی افراد به ایران و وطن و…. استفاده میکند و در دراز مدت افراد را به رباط های کوکی و کنترلی تبدیل میکند که جز رهبری فرقه سایر علاقمندی ها را غیر فعال و یا سرکوب کنند .

افراد تحت کنترل فرقه رجوی وقتی که هیچ گونه نخ و رشته ارتباطی با دنیای بیرون نداشته باشند دیدگاه و جهانبینی رجوی را پیدا میکنند و تصور میکنند که بیرون از سازمان دیگر دنیایی وجود ندارد .

التیسا هاجری - همسر علی هاجری

امروز داشتم دخترم را به مدرسه می بردم، اما او نمی خواست در مدرسه بماند و شروع به گریه کرد. من او را آنجا با گریه رهایش کردم. وقتی مدرسه را ترک کردم قلبم گرفت و در یک پارک اسباب بازی بچه ها نشستم که مادران با خوشحالی با فرزندان خود بازی می کردند.

آن زمان به مادرانی فکر کردم که سال هاست فرزندانشان را ندیده اند و دستشان را لمس ننموده اند یا بوی بچه هایشان را استشمام نکرده اند. آنان به امید روزی که بتوانند فرزندانشان را ملاقات کنند سختی های زیادی را پشت سر گذاشته اند. درد و رنج این مادران با هیچ دردی در دنیا قابل مقایسه نیست.

من یک درخواست از کشورم (آلبانی) دارم که اجازه دهد مادران اعضای مجاهدین خلق حتی یک بار هم که شده با فرزندانشان ملاقات کنند تا دلشان کمی آرام گیرد.

التیسا بیلو (همسر علی هاجری)

صفحه فیس بوک انجمن نجات آلبانی

یکی از نمونه های بسیار جنایتکارانه از موارد قتل و سربه نیست کردن در فرقۀ رجوی قتل جعفر کهزادمنش نوجوان ۱۷ ساله ای است که به دلیل یک انتقاد و مخالفت با آمدن رجوی به عراق توسط سردمداران فرقۀ رجوی به قتل رسید.

جعفر از جملۀ نوجوانان ایرانی بود که در سودای آزادی برای میهن و مردمش به سازمان مجاهدین خلق با هویت و هدفی که از قبل از انقلاب معروف بود پیوسته بود ولی سرانجام خود قربانی رهبری رجوی بر این سازمان شد.

زمانی که به سازمان و ارتش رجوی پیوستم، شبانه روز آنقدر در گوش ما می خواندند که ارتش آزادیبخش ملی و فلان و بیسار که کم کم من هم باورم شده بود که دو سه هزار نفر ما خواهند توانست جلوی ارتش تا دندان مسلح رژیم ایران بایستند و آنرا سرنگون کنند. اما به مرور که عجز و ناتوانی و وابستگی رهبری سازمان را در مواجهه با حوادث و گلوگاهها و سرفصل های مختلف دیدم ، نظرم به کلی عوض شد و ماهیت واقع گرایانه تری پیدا کردم.

همانطور که انتظار می رفت، انجمن نجات آلبانی مورد تهمت دستگاه تبلیغاتی سازمان مجاهدین خلق قرار گرفت. این سازمان فعالان انجمن نجات را به عوامل حکومت ایران نسبت می دهد. چند هفته پیش، این سازمان اطلاعیه ای علیه اعضای انجمن نجات در آلبانی منتشر نمود.

انجمن نجات آلبانی توسط اعضای سابق سازمان مجاهدین خلق و تعدادی از شهروندان آلبانیایی که برای یک هدف بشردوستانه گرد هم آمده اند تأسیس شده است.

آزادی گروگان های اسیر در سازمان مجاهدین خلق در اشرف 3 در آلبانی، و پیوستن مجدد خانواده های این اسیران با عزیزانشان هدف اصلی این انجمن است.

آغاز ریاست جمهوری مریم رجوی همزمان بود با اوج گیری نشست‌های دیگ، بازجویی و شکنجه و انزوای اعضای مجاهدین خلق که تا امروز در اشرف 3 در کشور آلبانی نیز ادامه یافته است. امروز تنها دستاورد مریم رجوی پس از سالها به دوش کشیدن یک عنوان مردم سالارانه این است که حدود دو هزار نفر از اعضای گروهش در حاشیه روستایی در آلبانی مانند زنبورهای کارگر تحت فرمان ملکه در حال زندگی و کار اجباری هستند در حالی که اجازه ندارند برای دقایقی بدون کنترل تشکیلاتی از کندوی خود خارج شوند.