جشن یلدا: شبی طولانی پر از غم

جشن یلدا، طولانی ترین شب سال، همواره نمادی از دور هم جمع شدن خانواده ها و شادی ها بوده است. در سفره های ایرانی، انار، هندوانه، خشکبار و اشعار گرما و امید می آورد و در تاریکی زمستان دلیرانه است.

اما برای برخی از مادران، یلدا به خاطره ای دردناک تبدیل شده است، شبی که خلأ سال ها را در آنها تقویت می کند. برای آنها نبود فرزندان منزوی در کمپ اشرف 3 در آلبانی، زخمی است که هرگز التیام نخواهد یافت.

بعد از یک سال نوبتم فرا رسید و به من گفتند باید برای عمل به بغداد بروم. یکی از دکترهای عراقی مرا عمل کرد و من بعد از عمل به مدت دو هفته در بیمارستان بغداد بستری بودم. جالب است بگویم در این فاصله حتی یک نفر هم به دیدارم نیامد! در حالی که انتظار من این بود حداقل مسئول مستقیم من به عیادتم بیاید.

جوی با تفسیر واقعیت‌ها و حتی تفاسیر دینی همواره مانع دیدن واقعیت‌های موجود می شود. واقعیت این است که اعضای سازمانش چندین سال است پشت سیم های خاردار و حصارهای اشرف اسیر هستند و از دیدار و حتی تماس تلفنی با خانواده‌های خود محروم هستند و این محرومیت توسط سازمان رجوی به اعضایش تحمیل شده که نقض آشکار قوانین حقوق بشر ارگان‌های مختلف حقوق بشری است. مگر دیدار یک پدر پیر و مادر سالخورده با فرزندش چه مانعی می‌تواند داشته باشد.

کودک سربازان کمپ اشرف همچون امیر یغمایی، محمدرضا ترابی، حنیف بالی و امین گل مریمی از جمله کودکانی هستند که در ماجرای طلاق ایدئولوژیک و جنگ عراق و کویت موسوم به جنگ خلیج بدستور مسعود رجوی سرکرده سازمان تروریستی مجاهدین خلق از والدین خود جدا و به اروپا نزد هواداران فرقه فرستاده شدند.

در پی سقوط حکومت بشار اسد در سوریه، مسعود رجوی برای تبریک به “خلق قهرمان سوریه” از مخالفان حکومت سوریه با عنوان “پیشتازان شورشگر”ی یاد کرد که برای “آزادی و عدالت و یک انقلاب دمکراتیک” بر صدر قدرت آمده‌اند. شورشیان سوری که در راس آنها گروه حیات تحریر الشام (HTS) قرار دارد شباهت بسیاری به سازمان مجاهدین خلق دارند.

درخواست از نهادهای ذیربط در آلبانی: لطفا اجازه دهید آن مادران با فرزندان خود ارتباط برقرار کنند! به آنها اجازه دهید حداقل برای آخرین بار در زندگی خود فرزندانشان را ببینند! اکنون زمان زیادی گذشته است و تعداد کمی از مادران چشم انتظار در قید حیات هستند! عشق به فرزند از هر عشقی فراتر است، ضربان قلب است، نفس و روح است!

10 دسامبر - روز شرم برای ناقضان حقوق بشر

روز جهانی حقوق بشر در 10 دسامبر باید برای جامعه بشری روز افتخار باشد، اما برای بسیاری از افراد و گروه های ستمدیده، این روز یادآور بی عدالتی هایی است که هر روز متحمل می شوند. برای سازمانی مانند مجاهدین خلق ایران که مدعی مبارزه برای آزادی و عدالت است، این یک طنز تلخ می باشد. آنها خودشان ناقض حقوق اعضای خود هستند و آنها را در سلول انفرادی نگه می دارند و آزادی های اساسی آنها را بیش از همه سلب می کنند.

مخاطب این یادداشت کوتاه، آن قشر از مردم بیدار ایران که میداند منبع منافع مالی عظیم سازمان استحاله یافته مجاهدین خلق کجاهاست، نیست. چرا که آنها بسادگی با توجه به عدم حضور این تشکیلات جهنمی در داخل کشور و نبود کمترین پایگاه اجتماعی برای این جریان عمیقا ضد ملی و تروریست آگاهی کافی دارند و میدانند که گروه مجاهدین خلق ابتدا یک شاخه ای از دولت صدام بود و در بودجه این دولت سرنگون شده، سهم مشخص که بنوعی سهم شیر هم حساب میشد، داشت و از نظر مسائل مالی و تشکیلاتی در سایه حکومت پول دار صدام، هیچ مشکلی نداشت!

سرزنش قربانی!

یک بار در نشستی مسئولین اعلام کردند که بیرونی ها و اضداد مجاهدین، این اتهام را علیه ما مطرح می کنند که رهبر سازمان ، اعضای سازمان را گوسفندانی تربیت کرده است که هیچ اختیاری ندارند، این حرف خیلی به دلم نشست ، خیلی واقعی بود، واقعا خواست مسعود رجوی این بود، گرچه ما همیشه تقابل می کردیم و این خود او بود که چون حمار و گوسفندان ، هرگز بیش از یک متر جلوی پای خود را ندید.

زندان اسکان در حومه جنوب شرقی پادگان اشرف ، یکی از مخوف ترین زندان های منطقه و عراق بود. اسکان، جهنم زندانیان سیاسی در فرقه رجوی محسوب می شد. همه جای این زندان و سایر زندان های منتقدان رجوی ، بخش قرمز محسوب می شد و احدی اجازه نزدیک شدن به این محدوده ها را نداشت.

بریکلا سولولاری، مسئول امور اجتماعی انجمن نجات آلبانی در متنی با اشاره به نقش های متعدد انجمن نجات در جامعه آلبانی برای ادغام جامعه ایرانی – آلبانیایی به لحاظ اجتماعی و فرهنگی بر اهمیت حمایت از این انجمن تأکید می کند:

انجمن نجات نقش اساسی در کمک به ادغام ایرانیان در آلبانی ایفا می کند و برای رویارویی با چالش های مرتبط با زندگی در یک کشور جدید حمایت می نماید. در زمانی که همبستگی بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد، حمایت از این انجمن گامی رو به جلو در جهت ساختن جامعه ای فراگیر و انسانی است.

با ماندن در مناسبات مجاهدین خلق، عمرتان را دور از مادرانتان به هدر ندهید

در آغوش گرفتن فرزند از سوی مادر خود بسیار فراتر از یک حرکت است. این یک زبان جهانی است که مستقیماً با قلب صحبت می کند. در دنیای خشن، جایی که ما اغلب در مشکلات و نگرانی‌هایمان گم می‌شویم، یک آغوش می‌تواند به یک پناهگاه تبدیل شود، لحظه‌ای از ارتباط واقعی وقتی مادر را در آغوش می‌گیریم، ما تکه‌ای از روح خود را به اشتراک می‌گذاریم.

مسعود رجوی، که خود وضع‌کننده ارتجاعی‌ترین قوانین درباره زنان در فرقه است، اکنون با حقه‌بازی مدعی و معترض قانون حجاب در ایران شده است. واقعیت دردناک این است که درون فرقه، وضعیت زنان از دوران برده‌داری هم سخت‌تر است. زنانی که اجازه استفاده از هیچ مدل لباس و رنگ دلخواه و حتی نوع حجاب خود را ندارند و ملزم به اجرای حجاب اجباری و پوشش مدل نیم‌قرن گذشته هستند.

روزی نیست که در تک تک سایت های کذاب سازمان، از وضعیت نابسامان معیشتی و حقوق بشر مردم ایران گفته و نوشته نشود، نزدیک به نیم قرن است که مسعود رجوی می گوید که وضعیت در ایران خوب نیست، اگر تمام فرضیه ها و تئوری های مسعود رجوی را درست فرض کنیم، آیا راه حل مجاهدین خلق گره گشای مشکلات مردم ایران است؟ وضعیت حقوق بشر در درون مناسبات سازمان چگونه است؟

گزارش انجمن نجات آلبانی به خانواده ها

ا

در جریان فعالیت های تبلیغی و اجتماعی در شهر الباسان در آلبانی قبل از اکران مستند “مادر، عشق، جدایی”، ملاقات هایی با تعدادی از شخصیت های مذهبی و فرهنگی و هنری در این شهر صورت گرفت که در زیر به برخی از آنان که تاکنون گزارش نشده اشاره می شود:

استفاده مجاهدین خلق از کودک سربازان: نقض حقوق بشری که نیازمند پاسخگویی است

سایت ژئوپلیتیکا

مجاهدین خلق که اغلب توسط مدافعانش به عنوان اپوزیسیون مشروع حکومت ایران معرفی می‌شود، با شواهد فزاینده‌ای مبنی بر نقض فاحش حقوق بشر، از جمله استخدام کودکان سرباز، مواجه شده است. در حالی که مجاهدین خلق خود را به عنوان یک جایگزین دموکراتیک برای حکومت دینی تهران نشان می دهد، شهادت بازماندگان و گزارش‌های تحقیقی نشان می دهد که این روایت در حال تضعیف شدن است. این شواهد نیاز فوری به پاسخگویی بین المللی و لزوم ارزیابی مجدد حمایت هایی که از این سازمان می‌شود را برجسته می کند.

پس از آنکه یکی از کاربران شبکه‌های اجتماعی ماجرای دزدیدن گلدان‌های قبرستان اوورسودواز توسط اعضای مجاهدین خلق و انتشار گزارش آن در روزنامه فیگاروی فرانسه در سال 2014 را یادآوری کرد، محمدرضا ترابی کودک سرباز پیشین مجاهدین خلق در متنی کوتاه ابعاد دزدی در پایگاه های مجاهدین خلق و علل احتمالی آن را شرح داد و در پی آن کودک سرباز دیگری تجربه خود از دزدیده شدن اموالش در مقر مجاهدین را بازگو کرد.

در روز 28 نوامبر، کاربری به نام محبوبه مرادی در حساب کاربری خود در پلتفرم ایکس داستان دزدی مجاهدین از قبرستان را به عنوان یک رسوایی در رسانه های فرانسه بازگو کرد: