بشارت رهایی

او که حالا در آلبانی فرسنگ ها با مرزهای ایران فاصله دارد جز ادامه راه مزدوری اش کاری از دستش بر نمی آید.

عضو جدا شده از گروه تروریستی مجاهدین خلق گفته است: این برنامه‌ اصلاً ارتباط مستقیم نیست، بلکه کاملاً از پیش ضبط‌ شده است. نفراتی که تماس می‌گیرند از قبل توسط خود سازمان( گروه مجاهدین خلق) مشخص شده‌اند و اغلب هم از اعضای خود مجاهدین خلق یا هوادارانشان هستند. این افراد دقیقاً همان چیزی را می‌گویند که سازمان به آن‌ها دیکته کرده است.

یکی از مهم‌ترین کمپ‌هایی که اعضای سازمان مجاهدین در آن سکونت دارند، کمپ مانز در آلبانی است. این کمپ به عنوان یک پناهگاه برای اعضای سازمان مجاهدین به‌ویژه کسانی که از عراق به آلبانی منتقل شده‌اند، عمل می‌کند. با این حال، شرایط زندگی در این کمپ به شدت محدودکننده است و اعضا تحت فشارهای روانی و اجتماعی زیادی قرار دارند. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این شرایط، محدودیت‌های شدید ارتباطی است که اعضا با دنیای بیرون دارند. در این مقاله، به بررسی این محدودیت‌ها و فشارهایی که بر اعضای سازمان مجاهدین در کمپ مانز وارد می‌شود، پرداخته خواهد شد.

امیر یغمایی در آغوش پدرش

به گفته پدرم، والدین قبل از تصمیم برای بچه‌دار شدن باید از سازمان اجازه می‌گرفتند، زیرا همه چیز باید از طرف بالاترین مقامات تأیید می‌شد. به همین دلیل بسیاری از فرزندان مجاهدین دقیقاً در پاریس به دنیا آمدند.

امیر یغمایی به عنوان یک کودک تشکیلاتی به معنای واقعی کلمه از بدو تولد زندگی فرقه‌ای و تشکیلاتی را تجربه کرده است. امیر و کودکان مشابهش در زندگی جمعی و تشکیلاتی مرسوم در فرقه‌ها تجربیات خاصی دارند.

طی روزهای گذشته، مایك پومپئو پس از دیدار با مریم رجوی، توییتی منتشر کرده است مبنی بر اینكه حکومت ایران بزودی سرنگون می‌شود. اینکه گروه تروریستی مجاهدین خلق با آن همه جنایت را آلترناتیو نامیده، موضع گیری قابل مطالعه‌ای است. در این مطلب به بررسی این موضع می‌پردازیم که پمپئو و افرادی چون او برای سخنان این چنینی چقدر پول از تروریست‌های رجوی دریافت کرده‌اند.

مثل یک جرقه

23 فروردین 1397 بود که خداوند بعد از پانزده سال زندگی مشترک وعطش بی فرزندی ما را از وجود بزرگ ترین نعمتش برخوردار کرد. روزی که او را برای اولین بار در یک قنداق در بغل گرفتم و حس زیبای فرزند داشتن را چشیدم شیرین ترین لحظات زندگی ام را تجربه کردم. به طرز عجیبی پاک و زیبا می نمود. به مادرش که لبخند زد تمامی یخ، سردی و خاموشی زندگی پانزده ساله مان شکست و آب شد، دیگر خلاء تنهایی و سکوت مرگبار فضای خانه را احساس نمی کردیم. گرمایی که از به آغوش کشیدنش حس می کردیم نوید تولد زندگی دوباره ای را به ما می داد. به همسرم نگاهی انداختم از خوشحالی در پوستش نمی گنجید، دخترش را می بوسید، می بویید و خدا را شکر می کرد.

در فرقه‌ها هیچ چیز به نفع کودک نیست

کودک سربازان پیشین مجاهدین خلق و دیگر کودکان مجاهدین که امروز خود والدین فرزندانی هستند، به خوبی می‌دانند که با داشتن والدینی که در خدمت فرقه مسعود رجوی بوده‌اند، از تمام یا بخش بزرگی از حقوق خود محروم شده‌اند.

امیر یغمایی کودک سرباز پیشین مجاهدین خلق، که خود امروز پدر دو فرزند است، در روزهای نخست سال نو میلادی از مسئولیت خطیر والدین در قبال فرزند می‌نویسد و از مجاهدین خلق برای فدا کردن این مسئولیت در راه آنچه مبارزه می‌خوانند، انتقاد می‌کند:

سلمان دهواری، 22 سال در بند فرقه رجوی

داستان سلمان دهواری، نوجوان بلوچی که در اوج جوانی و در حالی که آینده‌ای روشن در پیش رو داشت، توسط فرقه رجوی ربوده شد، حکایت تلخ هزاران خانواده‌ای است که عزیزانشان را در چنگال این فرقه گرفتار شده اند. این داستان، روایتی از امیدهای شکسته، آرزوهای نافرجام و درد بی‌انتهای خانواده‌ای است که 22 سال است چشم انتظار بازگشت فرزندشان هستند.

مثل یک جرقه

23 فروردین 1397 بود که خداوند بعد از پانزده سال زندگی مشترک وعطش بی فرزندی ما را از وجود بزرگ ترین نعمتش برخوردار کرد. روزی که او را برای اولین بار در یک قنداق در بغل گرفتم و حس زیبای فرزند داشتن را چشیدم شیرین ترین لحظات زندگی ام را تجربه کردم. به طرز عجیبی پاک و زیبا می نمود. به مادرش که لبخند زد تمامی یخ، سردی و خاموشی زندگی پانزده ساله مان شکست و آب شد، دیگر خلاء تنهایی و سکوت مرگبار فضای خانه را احساس نمی کردیم. گرمایی که از به آغوش کشیدنش حس می کردیم نوید تولد زندگی دوباره ای را به ما می داد. به همسرم نگاهی انداختم از خوشحالی در پوستش نمی گنجید، دخترش را می بوسید، می بویید و خدا را شکر می کرد.

ارتش سایبری مجاهدین خلق چگونه شکل گرفت؟

فکرش را هم نمی‌کرد که در سوریه دستگیر و به ایران تحویل داده شود. زمانه بر وفق مراد او نگذشت و تا مرز اعدام هم رفت، اما درنهایت یک کتاب، زندگی را به او بازگرداند؛ کتابی که برادرش فرستاده بود. آن کتاب را خواند و نجات پیدا کرد و شد مدیر “انجمن نجات”. ابراهیم خدابنده که سال‌ها در رده بالای سازمان مجاهدین خلق فعالیت داشت، از مسیرش بازگشت و تلاش کرد دیگرانی را که به سازمان پیوسته بودند، اقناع کند و نجاتشان دهد. “فرهیختگان” با خدابنده درباره سازمان و فعالیت‌هایش به‌ویژه در حوزه اقتصادی و سایبری و همچنین “انجمن نجات” به گفت‌وگو پرداخته است. مشروح این گفت‌و‌گو را در ادامه از نظر می‌گذرانید.

سازمان مجاهدین خلق سالهاست که تلاش می‌کند پشت نهادی به نام “شورای ملی مقاومت” پنهان شود. اظهار نظرها، بیانیه‌ها، فراخوان‌های این سازمان غالبا زیر عنوان شورای ملی مقاومت منتشر می‌شوند. مریم رجوی همسر مسعود رجوی با عنوان رییس جمهور منتخب شورای ملی مقاومت معرفی می‌شود. این به اصطلاح شورا بنا به مطالبی که در رسانه‌های مجاهدین منتشر می‌شود، دارای کمیسیون‌های مختلف، دبیرخانه و غیره است.

“توخودت این مبارزه و تشکیلات را انتخاب کرده‌ای“! این جمله توسط مسئولین و سرسپرگان به رجوی بارها در مناسبات و تشکیلات رجوی تکرار می شود و یکی از ترفندهای رجوی است که افراد ناراضی را خلع سلاح کند.

این جمله که خودت انتخاب کردی ، مانند تبر زندگیت را در تشکیلات رجوی از ریشه می‌زند. من هر بار که در تشکیلات رجوی حرفی داشتم و مثل روز روشن بود که عملکردهای رجوی غلط و غیرانسانی است، این جمله خودت انتخاب کردی مانند چماقی بر سرم کوفته می شد و دیگر جای بحثی برایم باقی نمی‌گذاشتند.

اما این بار دقیقا به خاطر کارت هویت است. رجوی مطلقا نمی خواهد افراد اسیرش هویت پیدا کنند و همواره حیاتش را در بی هویتی اعضا می داند که البته آن را تئوریزه هم کرده است؛ مثل “مجاهد بی نام و نشان” و غیره.

در یکی از این جلسات از رضا رئیس طوسی عضو قدیمی سازمان مجاهدین خلق که دانشجوی دکترا در دانشگاه لندن بود هم دعوت کردیم تا برای سخنرانی بیاید. آن زمان تمامی افرادی که تحت نام اسلام با شاه مبارزه می‌کردند، از جمله هواداران سازمان مجاهدین خلق، در قالب انجمن اسلامی دانشجویان خارج از کشور متشکل شده بودند.

در یکی از نوشته‌های اخیر فرقه مخرب رجوی در خصوص فعالیت‌های افشاگرانه “اعضای سابق سازمان مجاهدین خلق” تعریف بسیار جالبی بیان شده بود. در این نوشته مملو از عقده‌گشایی نسبت به این‌گونه فعالیت‌ها که دست نیرنگ و فریب سرکردگان این سازمان را در برابر مردم و خصوصاً جوانان ایران رو می‌کند آمده است که: ” … تا شاید بتواند یک نفر، حتی یک جوان ایرانی را از پیوستن به مجاهدین منصرف کند.”

این زن که نخود هرآش است ، بعنوان رئیس جمهور برگماشته شده مسعود رجوی دیکتاتور، پیامی با نهایت عوامفربی بمناسبت سال نو میلادی صادر کرده است.

مریم رجوی دراین پیام گفته است که تولد مسیح برای بشریت در زنجیر، پیام رهایی و آزادی و عدالت است که اعتراضی براین جمله ادا شده از طرف وی نیست

با توجه به تحرکات این گروه در کانادا و تلاش‌ برای خرید پارلمان‌ترهای کانادایی، اداره امنیت عمومی و اضطراری کانادا (Public Safety Canada)محدودیت‌های ویژه‌ای نسبت به اقدامات و تحرکات گروه در کانادا وضع کرده است.

مهمترین اقدام دولت کانادا، اعلام ممنوعیت ورود مریم رجوی و همچنین کادر مرکزی به کانادا است. همچنین طبق اخبار بدست آمده، دولت کانادا حضور نفرات گروه از آلبانی به کانادا را ممنوع کرده است.

سال نو میلادی، سال استمرار افسردگی و خمودگی در فرقه ی ضدبشری رجوی

ما با یک پدیده بسیار عجیب در سازمان مجاهدین خلق، روبرو هستیم که امثال آن فقط در فرقه های بسیار خطرناک در دنیا اتفاق افتاده است. در آستانه سال نو میلادی، اشرف 3 و تمامی اسیران آن توان یک خنده ساده را هم ندارند، مسعود رجوی و مریم رجوی تنها از شادی و شادمانی، توانستند روسری های قرمزی را برای زنان به ارمغان بیاورند که هیچ قلبی را شاد نکرده است، همه زنان و مردان در اشرف 3 روزها و شب های سیاهی را در اسارت و در غربت سپری می کنند.

کمپ مجاهدین خلق در آلبانی

در نشست رجوی گفت: صاحب آپارتمان منطقه کشار آخر سال میلادی را برای تخلیه کامل تعیین کرده و تاخیر در آن دادگاه و جریمه در پی دارد. بایستی تا سال نو میلای 2018 آپارتمانهای کشار را تخلیه کنیم، سه هفته وقت داریم تا هم آنجا را آماده کنیم و هم کار جابجایی را انجام دهیم، به همین دلیل عجله بسیاری برای انتقال صورت گرفت، در نشست برخی از نفرات که تعهد نامه را امضا نکرده بودند، مرتب از جانب زنان شورای رهبری مورد پیگیری و سوال قرار می گرفتند،

سازمان مجاهدین خلق و رهبرانش چنان تشنه و خمار قدرت هستند که حاضرند نه‌ تنها جان اعضای دربندشان و آبروی خودشان که جان و مال و ناموس و خاک وطن و…. همه را تقدیم کنند. آنها این‌قدر برای رسیدن به قدرت چشم‌ انتظاری و لحظه‌شماری کرده‌اند که سخت دچار توهم شده‌اند و فکر می‌کنند با گرفتن نخ یک بادکنک می‌توانند به ماه سفر کنند.

در سال 1380 رجوی وقتی دید بدلیل اینکه تحلیلش درباره ریاست جمهوری ایران اشتباه از آب درآمد و تقریبا همه نفرات تشکیلات حتی مسئولین فرقه مسئله دار شده اند، برای به کنترل در آوردن اوضاع، دست به اقدامی ضد انسانی زد و همه را از بالا تا پایین به قرارگاه باقرزاده بردند و درگیر نشست های وحشیانه ای موسوم به “نشست های طعمه” کردند. آنچه در این نشست ها گذشت خود می تواند محتوای چندین جلد کتاب از نقض حقوق بشر توسط رجوی ها باشد.

مسعود رجوی، رهبر مفقود شده فرقه رجوی، در پیام اخیر خود بر لزوم آزادی‌های بنیادین برای مردم ایران، از جمله رفع فیلترینگ و مخالفت با حجاب اجباری، تأکید کرده است. او مدعی است که مردم ایران “صدقه” نمی‌خواهند، بلکه خواهان براندازی دیکتاتوری و حکومت اجباری هستند. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که در درون تشکیلات تحت رهبری او، اعضا از ابتدایی‌ترین آزادی‌ها، از جمله حق استفاده شخصی از تلفن همراه و سایر ابزارهای ارتباطی، محروم هستند.

با نزدیک شدن به موعد برگزاری مراسم مجاهدین خلق تحت عنوان “سالگرد انقلاب ضد سلطنتی”، کادر این گروه درپی چالش بزرگی که در تامین افراد برای شرکت در این مراسم دارند، به دنبال جذب آوارگان اوکراینی، سوری و گردشگران کشورهای ضعیف خاورمیانه هستند.

حوزه گردشگری و ارتباطات و سایبری دو مزیت نسبی کم هزینه و زودبازده بسیار مهم در رشد اقتصادی و جذب سرمایه در کار حوزه کشاورزی، ساختمان و معادن برای کشور آلبانی است و در حوزه گردشگری، طبیعت بکر و بی نظیر آلبانی برای بسیاری از گردشگران یک مقصد جذاب محسوب می‌شود.

فرمانده فتح الله

مهدی افتخاری با نام مستعار “فرمانده فتح الله” که در سازمان مجاهدین خلق و در تشکیلات رجوی مغز متفکر فرار مسعود رجوی از ایران در سال 1360 محسوب می شد به سرنوشتی دچار شد که کمتر کسی فکر میکرد فرمانده فتح الله به یک آواره ای تبدیل شود که بعضا مورد تمسخر و بعضا مورد دلسوزی قرار بگیرد!

اعضای مجاهدین خلق دوره های سختی را در اردوگاه های مختلفی که در آن مستقر شده اند، از جمله اردوگاه های عراق، پشت سر گذاشته اند. آنها اغلب با کنترل شدید رهبران سازمان مواجه بوده اند که شامل محدودیت آزادی شخصی و نفوذ قوی سران گروه در زندگی روزمره می شود.

“سیدمحسن موسوی زاده جزائری” در یادداشتی با عنوان “حمایت غرب از تروریسم؛ هم استراتژی و هم تاکتیک” نوشت: ایران از زمان پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ۱۳۵۷ تاکنون همواره درگیر مبارزه با فعالیت‌های گروه‌های تروریستی بوده است. در تمام این مدت گروه‌های تروریستی با خط مشی و عقاید مختلف با حمایت‌هایی که از برخی کشورهای منطقه و فرامنطقه ای دریافت می کردند، همواره سعی داشتند تا با انجام انواع اقدامات تروریستی مانند ترور مسئولان و شهروندان عادی، خرابکاری در زیرساخت‌ها فضای ترس، ناامنی بر جامعه حاکم کنند. در این نوشتار درصدد هستیم تا فعالیت‌های این گروه‌ها در چهار دهه گذشته را بررسی کنیم

در حالی که رسانه‌های مجاهدین خلق نیروهای گروه تحریر الشام را پیشتازان شورشگری می‌نامند، مریم رجوی به سرهنگ ریاض الاسعد بنیان‌گذار ارتش آزاد سوریه، از گروه‌های مخالف حکومت سوریه در جنگ داخی 13 ساله، پیام تبریک می‌فرستد، سیمای آزادی به مصاحبهٔ اختصاصی با او افتخار می‌کند و ریاض الاسعد در پاسخ به مریم رجوی به او درود میفرستد، نهایتا مسعود رجوی در پیامی در دوم دی ماه 1403 این پازل را تکمیل می‌کند.

روایت یک شب در کنار مهدی برای گفتن تبریک به مادرش چون در ایران روز مادر بود

مهدی نزدیک به پانزده سال از عمرش را در اسارت سازمان مجاهدین خلق (MEK) گذرانده است؛ سازمانی که در این سال‌ها حتی اجازه یک تماس کوتاه تلفنی با خانواده‌اش را هم به او نداده بود. این موضوع برای من، در دنیایی که تکنولوژی و ارتباطات به اوج پیشرفت رسیده است، کاملاً غیرقابل باور و هضم است.

اگر بخواهیم حق مادران را بخوبی ادا کنیم ، این روز، مبارک ترین روز برای بهترین مادران دنیاست که علیرغم تمام مشکلات زندگی، همیشه بیاد فرزندان در اسارت خود هستند و روز و لحظه ای نیست که عزیزان خود را یاد نکنند، من بعنوان یک جداشده که از آلام ودردهای این مادران حسرت بدل خبر دارم ، از طرف تمامی اسیران در فرقه ضدبشری رجوی ، دست تمام مادران را می بوسم و آرزو دارم ، بزودی زود فرزندان در اسارت به مادران خود برسند،