به جرأت می توانیم حدس بزنیم آیندگان برای دعوت از سناتور مک کین ، قاتل مردم ویتنام به پایگاه اشرف سه در آلبانی و امثال چنین برنامه هایی در قبال رهبران دروغگو و شارلاتان مجاهدین چگونه به قضاوت خواهند نشست.

بی شک دستمزد عناصر وابسته و وطن فروش همان رفتاری است که در اتفاقات چند روزه اخیر در کابل نظاره گر بودیم. به راستی افول خفت بار هیمنه آمریکا و کشورهای مرتجع عرب منطقه در این راستا چقدر شفاف شد.

ولی دستگاه مغزشویی مسعود رجوی همچنان بر اسب مرده خود در اندیشه ای ابهام آمیز می تازد . . . براستی او در کدامین بزنگاه تحولات دیگر کشورمان و یا منطقه با دست بسته برای جوابگویی و حسابرسی اقدامات تروریستی خود به ایران آورده می شود؟

سعید بهبهانی – مجری تلوزیون میهن

حرکت اعتراضی و غیر خشونت آمیز سعید بهبهانی، لمپنیسم نیست اگرچه با فرهنگ ایرانی مناسبت ندارد بلکه لمپنیسم و فوق لمپنیسم، حرکت و حرکت های مسعود رجوی است که در جامعه ایرانی و اعضای مجاهدین زن برادر بی غیرت و بیلمزش را روز روشن و بدون رعایت شئونات قانونی و شرعی و عرفی، به نام خود زده و تازه وقتی علف به دهانش شیرین نشست فوق لمپنیسم و خیانت و جنایت را به دیگر زنان اسیرش تسری داد و در توجیه، آورد که امتیاز این زنان این است که پس از مرگ و در روز حشر بی سئوال و جواب به بهشت خواهند رفت. این عمل و اعمال مشابه عین لمپنیسم، خیانت، جنایت، نامردی، ددمنشانه، بی پرنسیبی، بی اخلاقی و توهین به ارزشهای انسانی و انقلابی و سیاسی است که مسعود رجوی به همراه سایر سران مجاهدین طی چهار دهه اخیر به آن مبادرت ورزیده و همواره به آن افتخار کرده اند.

دولت های آمریکا و آلبانی تجربه چنین هماهنگی و اقدامی را در گذشته در خصوص مزدورانی که تاریخ مصرفشان تمام شده و باید دوران بازنشستگی خود را طی کنند داشته اند. تاکنون نیروهای سازمان مجاهدین خلق و داعش بعد از شکست در مأموریت هایشان در این کشور اسکان داده شده اند.

ناگفته نماند که به گفته رسانه های آلمان، نظامیان آمریکا و ناتو، اغلب همکاران افغانی خود را در افغانستان رها کرده و گریختند.

نشریه “اشپیگل” آلمان روز 16 اوت نوشت:

این صدای تیراندازی در فرودگاه کابل است. نظامیان آمریکایی با اقدام به تیراندازی از هجوم مردم جلوگیری می کنند. با ورود طالبان به کابل، از شب گذشته افراد درمانده سعی دارند به محوطه فرودگاه وارد شوند تا شاید بتوانند کشور را ترک کنند. آلمان با ارسال هواپیما تلاش می کند تا بعضی از نیروهای افغانی را از مهلکه نجات دهد.

تشبثات تصنعی و این روزهای رهبران خودکامه و دور از مردم این سازمان تروریستی برای هر اظهار نظر بی ربط در خصوص اتفاقات داخلی، شاید بتواند شلوغ کاری و پوششی برای کم رنگ نمودن فعالیت ۵ روزه سیاسی اعضای جدا شده تلقی شود.

این گام کیفی و ستودنی، براستی جلوه ای از مقاومتی تهاجمی را علیه دغلکاری های مسعود رجوی بنمایش گذاشت. همبستگی ایجاد شده برای شکستن کمر تصمیمات وطن فروشانه این فرقه سیاسی با استمرار پیگیری های قضایی بین المللی اعضای جداشده بار دیگر جدی تر بنظر می رسد.

البته این اولین بار نبود که رجوی از مرگ فرار می کرد. بنابر آنچه در برگهای بازجویی رجوی در زندان شاه موجود است و آنچه برخی از مقامات امنیتی رژیم شاه و منجمله پرویز ثابتی (از مسئولین ساواک) بعدها افشا کردند، رجوی بعد از دستگیری شروع به همکاری با ساواک نمود و در نتیجه جان خود را از خطر مرگ نجات داد. این در حالی بود که بقیه رهبران سازمان محکوم به اعدام شدند. او با وقاحت تمام در نشستها می‌گفت که بنیانگذاران به من می‌گفتند که ما شهید می شویم و تو زنده می‌مانی و این راه را ادامه می دهی و بسا در مدار بالاتری از ما قرار می گیری و اینطوری خیانت خودش را توجیه می کرد.

و در جای دیگری که رجوی خودش در جای امن بود اما نیروهایش را به کشتارگاه فرستاد عملیات موسوم به فروغ جاویدان بود. در حالی که تعداد زیادی از نیروهای فرقه وارد این عملیات شده و حتی به دستور رجوی افرادی که از خارج از کشور به عراق آمده بودند بدون آموزش به این عملیات فرستاده شده بودند 

اما در این همایش چند موضوع مهم قابل توجه بود :

ــ یکم : تاکید خانواده ها و جداشده ها از شکایت به دادگاه لاهه بر علیه سران جنایت کار فرقه رجوی .

ــ دوم : صدای خانواده ها و درخواست هایشان از سران فرقه رجوی برای دیدار با عزیزانشان در حد نوشتن نامه و درج در سایتها محدود نشد و توانستند با چهره و هویت اصلی خودشان در خواست هایشان را مطرح بکنند و همزمان این درخواست به صورت انلاین از کانالهای مختلف برای افراد جامعه هم نمایش داده شود .

ــ سوم : سکوت و عدم موضع گیری سران فرقه رجوی بطور خاص رجوی روح پلید در قبر و مریم قجر در آلبانی و دیگر سران فرقه رجوی؛ جیره خوارانش با نامهای رنگارنگ مثل شورای دست ساز رجوی نشان دهنده ترس و وحشت فرقه رجوی از همایش خانواده ها بوده و بر اساس تجربه سالیان حضور در تشکیلات فرقه رجوی وآگاهی از روشها و کلاشیهای سران فرقه رجوی قابل فهم است چون سران فرقه رجوی در مقابل افشا گری خانواده ها و جدا شده ها 2 روش برخورد دارد یا از سوزش فعالیت خانواده ها به جفنگ گویی و جفتک پرانی می افتند و اگر سوزش فعالیت خانواده ها و جدا شده جانکاه و جانسوز باشد از سرا ن فرقه تا جیره خواران و میرزا بنویسهای فرقه رجوی سکوت مطلق پیشه می کنند .

راستی مسعود رجوی و عروسک صحنه گردانش مریم! از چه چیز این همایش ها می ترسند که دم بر نمی آورند؟
البته این سکوت، تدارکاتی زیرزمینی را نشان می دهد که سعی در وارونه نمائی یا کم اهمیت نشان دادن این حرکت گسترده ی سراسری است که شاید در روزهای آتی شاهد نشانک هائی از آن باشیم.

بهرحال موفقیت و تاثیرگذاری عمیق این حرکت مهم را همه از نزدیک شاهد بودیم که چطور لرزه بر اندام رجوی ها انداخته است و آنان را آچمز کرده است. مگر همین پدران و مادران نبودند که اخراج فرقه ی رجوی در تمامیتش از پادگان مخوف اشرف و عراق را با استمرار حضور خود در پشت حصارهای اشرف رقم زدند؟ 

گردهمایی خانواده ها در حالی برگزار شد که سران منسوخ شده فرقه رجوی سکوت خفت باری در برابر آن اعمال کردند تا هیچ گونه اخباری از این نشست در داخل فرقه درز نکند! و مبادا همچون عراق پیام خانواده ها به وابستگانشان در داخل فرقه برسد و افکار آنها به سمت خانواده و زندگی برود و یخ های ذهن آنها ذوب شود!

همایش 5 روزه انجمن نجات در حالی با زیبایی حضور خانواده ها و افراد جدا شده از فرقه رجوی برگزار شد که شکایت افراد جدا شده از فرقه رجوی نیز در دادگاه بین المللی لاهه به ثبت رسید که باعث خوشحالی و حمایت همه جانبه خانواده ها از این پیروزی جدا شده ها شد و تمام خانواده ها بطور قطع و یقین حمایت خود از شکایت افراد جدا شده بر علیه سران فرقه رجوی را اعلام نمودند تا آنها همچنان با قدرت به شکایت خود ادامه دهند و همچنین خود خانواده ها نیز خواستار شکایت علیه سران فرقه رجوی شدند .

اما زهی خیال باطل، خانواده‌ها هوشیارتر از پیش دیگر دست فرقه را خوانده‌اند و اجازه نمی‌دهند خودشان و فرزندانشان مورد سوء استفاده قرار بگیرند و با ایمیل سند کتبی در اختیار فرقه بگذارند که بتواند در مقابل شکایت خانواده‌ها از آن استفاده کند و به‌ دروغ با سازمان‌های حقوق بشری بقبولانند که اعضا اجازه تماس ایمیلی با خانواده را دارند.

 واکنشی که مسعود رجوی در قبال این موضوع دارد اینست که تلاش می کند طبق معمول مغلطه و سفسطه کند و طبق معمول طلبکاری کند و بگوید که فلان کس و بهمان فرد هم باید در این دادگاه محاکمه بشوند. او می تواند زحمت بکشد و علیه هر کسی که ادعا و شکایت دارد در دادگاههای فرانسه، آلبانی یا هر جایی که هست اقامه دعوی بکند. یعنی همان کاری که اعضاء سابق فرقه اش انجام داده اند را علیه هرکسی که می خواهد انجام بدهد و بعد از گرفتن حکم قطعی مسئله را به دادگاه بین المللی ارجاع بدهد.

در همایش انجمن نجات هرکس که صحبت می کرد از عشق، دوست داشتن و چشم انتظاری برای دیدن عزیزان می گفت. اما در همایش فرقه هر کس که صحبت می کرد از تنفر و دشمنی حرف می زد.

در همایش سراسری انجمن نجات، خانواده ها گرما بخش برنامه بودند. اما در همایش فرقه مجاهدین ، اجنبی ها و دشمنان ایران همچون پمپئو که با تحریم، تمام مردم ایران را هدف گرفتند گل سرسبد برنامه بودند.

خانم فریده پرورش خواهر فریدون پرورش عضو گرفتار در فرقه مجاهدین در روز چهارم همایش سراسری انجمن نجات بیان کرد:

من فریده پرورش خواهر فریدون پرورش از استان اردبیل با شما تماس می گیرم. انشاءالله که این جدا شده ها که زحمت کشیدن موفق بشوند.  ما هم پشتیبان این برادران هستیم. تلاشمونو می کنیم که با کمک جدا شده ها بچه های دیگه رو از اونجا آزاد کنیم.

سلام فریدون جان من فریده هستم. انشاءالله که زودتر آزاد بشی. این برادرهایی که جدا شدن از شماها حمایت کردن. شکایت کردن که هر چه زودتر شما هم آزاد بشین و به میهن خودتون بازگردید.

 آقای رجوی پیامی داده که آقای رئیسی آخرین رئیس جمهور رژیم آخوندی است. زمان آمدن خاتمی سفت وسخت پاهایش را در یک کفش کرده بود که خاتمی انتخاب نمیشود. بنده گفتم اگر انتخاب شد چی ، هیچ جوابی الا اینکه برادر گفته انتخاب نمیشود پس نمیشود نداشتند بدهند. انتخابات برگزار و خاتمی شد رئیس جمهور. نیروها بکلی بهم ریخته و انواع حرفها داشتن.د رجوی با شیادی و دجالیت منحصر بفرد خود چهره عوض کرد، نشست گذاشت اعلام کرد رژیم سه سره شد و خامنه ای جام زهر سه سرگی را سرکشید. خاتمی عامل سرنگونی و آخرین رئیس جمهوراست. شامورتی بازی سیاسی رجوی 

در این بین خودفروشان ایرانی نما در این شو نقش فعالی داشتند و از همه برجسته تر فرقه خود فروش رجوی بود که برای اسرائیل جامه تن خود را چاک می داد و فغان سر داده که وای اسرائیل مظلوم واقع شده و باید به ایران حمله نظامی صورت گیرد. باید از این وطن فروشان و مزدوران و خائنین به مردم و سرزمین ایران پرسید که آیا در همین یک سال اخیر فقط این اتفاق برای کشتی اسرائیلی افتاده که چنین سوز و گداز سر میدهید؟

و همسرشان ادامه می دهند.

خانم شیرگاهی (دختر عموی علی شیرگاهی) :

سلام عرض می کنم. اگه اجازه بدین بقیه صحبتها رو من ادامه می دهم.

من همسر آقای شیرگاهی که پسر عموی ما علی شیرگاهی در اسارت آلبانی هستش در فرقه رجوی و تمام فامیلهای ما اینجا همه در غم و اندوه هستیم.

از شما دست اندرکاران تقاضای کمک می خواهیم. تقاضا می کنیم که به داد ما خانواده ها برسید. ما عزیزانمون را بتوانیم آنجا ملاقات کنیم. عزیزانمون الان 30 ساله آنجا اسیر شدند در اسارت رجوی و تا این مدت ما چند بار در عرض دو سه سال اومدیم پشت درها، ما را راه ندادند و خیلی خیلی با ما رفتارهای بد کردند.

در حال حاضر معلقیم و چه خانواده هایی که چشم انتظارند و چه پدران و مادران پیری که موفق به دیدن فرزندانشون نشدن و از این دنیا رفتن و چه اونایی که اشک ریختن برای عزیزانشون همه اینارو باید اونا پاسخگو باشن در دادگاه های بین المللی و ان شاءالله امیدوارم که چشم همه پدران و مادران به دیدن فرزندان و عزیزانشون روشن بشه و ما هم به نتیجه ای که به هرحال برای شکایت کردیم اصلاً بحث اقتصادی نیست، اصلاً بحث غنیمت نیست، بحث یک دادخواهی خیلی وسیع و بزرگی در رابطه با جنایت های رجوی است.

امروز ما از چند تا از خانواده ها و چند تا از بچه هایی که از سازمان جدا شدن دعوت کردیم که با ما همراه باشن. من در وهله اول از همه اونها تشکر می کنم. و امیدوارم که هرچه زودتر سازمان مجاهدین نابود بشه و این همه مصیبتی که به افرادی که متضرر شده اند بتونیم اونها رو کمک کنیم.

در هفته های اخیر نفرت مردم ایران از تشکیلات مجاهدین خلق در حمایت از خانواده های اعضای دربند این تشکیلات و اعضای سابق این گروه به عنوان قربانیان نقض حقوق بشر، نمود پیدا کرده است.

در پی راه اندازی پویشی با عنوان “محاکمه سران سازمان مجاهدین خلق” در پایگاه اینترنتی انجمن نجات، تعداد امضا کنندگان این پویش از مرز یازده هزار نفر گذشت.

لینک پویش محاکمه سران مجاهدین خلق

امضا کنندگان این پویش مردمی از محاکمه سران سازمان مجاهدین خلق خصوصا مسعود و مریم رجوی در دادگاه های بین المللی استقبال کرده و خواستار تحت تعقیب قرار گرفتن این افراد از سوی نهادهای قضایی بین المللی، شده اند.

امروز در مورخ 13 مرداد 1400، شمار امضاکنندگان این پویش به 11034 نفر رسید که بیانگر میزان نفرت افکار عمومی ایران از تشکیلات فرقه رجوی است.

زنان مسلح داعش

زنان مسلح در فرقه رجوی

سال گذشته نشریه الخلیج الجدید گزارش کرد که حدود ۸۰ زن فرانسوی که به گروه تروریستی داعش پیوسته‌اند همراه با ۲۰۰ کودک در اردوگاه‌هایی در سوریه که تحت سیطره نیروهای کرد است، نگهداری می‌شوند. گزارش‌های مشابه در بی بی سی و یورونیوز نیز از حضور زنانی از دیگر کشورهای اروپایی چون بریتانیا، در میان جنگجویان داعش خبر می‌دادند. اما واقعیت این است که سال‌ها پیش از آن که رسانه های غربی از زنان بریتانیایی چون شمیمه بیگم، خدیجه سلطانه، عامره عباس که از بریتانیا گریخته بودند و در سوریه به داعش پیوسته بودند، خبر بدهند، زنانی چون آن سینگلتون، سمینا اقبال میرزا، سو فان چی وجود داشتند که بر اثر تبلیغات مجاهدین خلق در دانشگاه های بریتانیا، در انگلستان به مجاهدین خلق پیوستند.

به دنبال اقدامات قضایی برخی از اعضای سابق علیه سران سازمان مجاهدین خلق، و گرفتن حکم قطعی از دادگاه بین الملل تهران، و ارجاع آن به دادگاه کیفری بین الملل در لاهه، و همچنین به دنبال موج فزاینده درخواست خانواده های اعضای فرقه رجوی و اعضای سابق به اشکال مختلف برای محاکمه بین المللی سران این فرقه خصوصا مسعود و مریم رجوی به اتهام جنایت علیه بشریت، همایشی با حضور تعدادی از خانواده ها و اعضای سابق از استان ها و شهرهای مختلف کشور برگزار می شود.

این همایش به صورت آنلاین در تاریخ شنبه 16 مرداد از ساعت 10 صبح به مدت 5 روز از “سیمای نجات“ جهت اطلاع عموم هم میهنان پخش می گردد. لطفا ساعت و لینک پخش آنرا به آگاهی دوستان و آشنایان برسانید و همچنین در فضای مجازی اطلاع رسانی نمایید.

برای مشاهده سیمای نجات اینجا را کلیک کنید.

گروه تروریستی مجاهدین در سخت ‌ترین شرایط، بزرگترین خیانت‌ها را علیه مردم ایران داشته است، به گونه‌ای که مردم ایران جنایات این گروه تروریستی را فراموش نخواهند کرد.

بررسی یک نمونه از گروه‌های مورد حمایت سازمان اطلاعات آمریکا خود بیانگر عمق فعالیت‌های خرابکارانه تربیت یافتگان این مکتب شیطانی است. گروه  تروریستی مجاهدین به سرکردگی «مسعود رجوی» از همان سال‌های اول پس از پیروزی انقلاب در خدمت سازمان سیا قرار گرفت و به عنوان بخشی از مزدوران داخلی آمریکا از سال ۱۳۶۰ به طور مسلحانه شروع به مبارزه علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران کرد.

در نشست، مهدی افتخاری را به عنوان کسی که مشکل جنسی دارد و تمام مشکلش زن است و اینکه وی ترس از کشته شدن دارد چنان بلایی سرش آوردند که دیگر وی در مناسبات کمر صاف نکرد و بعد از آن به کاشتن سبزی مشغول بود . البته مهدی افتخاری در همان نشست از رجوی درخواست کرد که می تواند به عنوان مهمان در مناسبات باقی بماند که رجوی بر او منت نهاده و درخواست او را قبول کرد .

اما الان بعد از گذشت بقول خودشان 16 روز از اعتراضات دیدیم که مردم ایران نه تنها حاضر نشدند اعتراضات مسالمت آمیز خود را به اقدامات خشونت طلبانه تبدیل کنند بلکه حتی یک شعار هم در حمایت از گروه خائن رجوی و دیگر گروه های مدعی وطن پرستی سر ندادند و حتما هم طی این مدت افکار عمومی و حتی اربابان وحامیان غربی وآمریکایی فرقه رجوی به این حقیقت پی بردند که این فرقه از هیچ اقبال و حمایتی بین مردم ایران برخوردار نیست و همگان متوجه شدند که سران فرقه هم از اینکه مردم توجهی به توصیه ها و رهنمودهای مخرب آنها نکرده و نمی کنند سرخورده شدند.

جای دیگری که رجوی خودش در جای امن بود اما نیروهایش را به کشتارگاه فرستاد عملیات موسوم به فروغ جاویدان بود. در حالی که تعداد زیادی از نیروهای فرقه وارد این عملیات شده و حتی به دستور رجوی افرادی که از خارج از کشور به عراق آمده بودند بدون آموزش به این عملیات فرستاده شده بودند و در نهایت نیز چندین هزار تن از نیروهای فرقه مجاهدین بعد از شکست در عملیات مرصاد نیروهای ایران، کشته یا زخمی شدند، رجوی به همراه مریم قجر حداکثر خطری که پذیرفتند، رفتن به یک سنگر مجهز در حوالی 40 کیلومتری از مرز ایران بود که به صدام تعلق داشت و خطری آن را تهدید نمی کرد و در مقابل بمباران ایمن بود.

اما این بار دقیقا به خاطر کارت هویت است. رجوی مطلقا نمی خواهد افراد اسیرش هویت پیدا کنند و همواره حیاتش را در بی هویتی اعضا می پندارد که البته آن را تئوریزه هم کرده است؛ مثل «مجاهد بی نام و نشان» و غیره.

اما مگر می‌شود هویت انسان‌ها را از آنها سلب کرد؟ مگر می‌شود تا ابد انسان‌ها را بدون هویت نگه داشت؟ قطعا خیر ولی در کمال ناباوری در قرن بیست و یکم فرقه رجوی با ریاست رجوی مشغول این کار است. اما اینجا نه عراق است نه دادگاه سالن میله ای و نه شکنجه گاه های قلعه سوخته و قلعه صد و نه زندان دو ساله ها و نه زندان تقاطع خیابان ۴۰۰ در اشرف.

اینجا  دیگر نه صدام حسین است و نه می شود که با جنایت و حذف فیزیکی نفرات صدای اعتراض و نارضایتی را بپوشانی. اینجا دنیای آزاد و قانون حاکم است.

وی افزود: مسعود رجوی بعد از پیروزی انقلاب به دنبال همین باور حرکت‌هایی را انجام داد. یکی از مسائلی که رجوی همیشه از آن شاکی بود ترورهای فرقان بود. او می‌گفت این به ضرر ماست چون جمهوری اسلامی را هشیار می‌کند. مسعود رجوی بر این عقیده بود که خود را یک جریان سیاسی همراه معرفی کند و به جمع آوری سلاح و قدرتمند کردن خود بپردازد تا یکباره نظام را غافل‌گیر کند به شکلی که جمهوری اسلامی یارای بازسازی نداشته باشد و ساقط شود. اتفاق دیگری که مسعود رجوی را عصبی کرد و خیلی حسرت آن را می‌خورد حادثه تروریستی شش تیر بود که در آن روز گروه فرقان اقدام به ترور آیت‌الله خامنه‌ای کرد. رجوی حسرت می‌خورد چرا که این عملیات موجب شد تا آقای خامنه‌ای در جلسه هفت تیر حضور نداشته باشد.

آن کسانی که دم از آزادی ملت می زدند، اعضای خود را در حصارهای مختلف روحی، ذهنی و حتی جسمی گرفتار می کردند تا فرد را مطیع خود سازند. فردی که خود جزوی از ملت بود.

رهبران مجاهدین هیچ بویی از اخلاق انسانی نبرده بودند. آنها ما را مثل برده های فرعون در بند کشیده و اجازه صحبت با خانواده و عزیزانم را در هیچ شرایطی نمی دادند. مگر اینکه مجبور باشند و آن موقع نیز زیر نظر سران و با برنامه ریزی قبلی با خانواده عزیزان خود به مدت چند دقیقه آن هم بعد از چند دهه حرف می زدیم. آنها به معنای واقعی کلمه یک فرقه بودند.

در این دادگاه حکمی صادر شد تا ضمن محکومیت سازمان مجاهدین خلق و سران آن به پرداخت غرامت، حکم به دادگاه بین المللی لاهه نیز ارجاع و ثبت گردد. شاهد بودیم که در روز دوم دادگاه چگونه شخص مسعود رجوی آشفته به صحنه آمد و ضمن تهدید شاکیان و شرکت کنندگان در دادگاه، ضعف جدی خود را در این مورد ویژه برملا کرد. در مراحل بعدی نیز فرقه رجوی در خصوص طومار امضاء و ارجاع حکم به دادگاه لاهه واکنش های عصبی بروز داد.

مسعود رجوی همیشه روی این نکته تاکید داشت که در هر دادگاهی اگر یک قطره قانون رعایت گردد آنان حاضر هستند و شرکت خواهند کرد. بعد از این حکمی که دادگاه شعبه 55 بین الملل تهران صادر کرد و در ادامه به دادگاه بین المللی لاهه رسید چرا او هیچ استقبالی از شرکت در یک محکمه بین المللی بعمل نیاورد؟ دادگاه های ایران را قبول ندارد، اما دادگاه بین المللی لاهه را چرا رد می نماید؟

با پذیرش قطعنامه 598 توسط ایران، تمامی محاسبات رجوی در رابطه با جنگ ایران و عراق به هم ریخت. با این اقدام زمینه مزدوری رجوی برای صدام در جبهه های جنگ در حال بسته شدن بود و این امر بر همگان ثابت میکرد که رجوی و ارتش باصطلاح آزادیبخشش زائده جنگ می باشند. اما رجوی که هیچگاه توان و ظرفیت پذیرش اشتباه را نداشت و از سوی دیگر در شیادی ید طولایی دارد، در یک اقدام جنون آمیز تحت عنوان « فروغ جاویدان » دست به حمله به شهرهای مرزی ایران زد. او هدف این تهاجم را تصرف تهران و سرنگونی نظام جمهوری اسلامی اعلام کرده بود !! اما نتیجه آن، شکست بسیار سنگین در «مرصاد» و تار و مار شدن بخش اعظمی از نیروهایش بود. ( بیش از دو هزار کشته و تعداد بیشتری مجروح ).

33 سال از آن شکست سنگین می گذرد، با نگاهی به مختصات فعلی نظامی، سیاسی، استراتژیک و تشکیلاتی فرقه مجاهدین به خوبی می توان دید که بر خلاف دروغ رجوی که عملیات به اصطلاح «فروغ جاویدان» را «بیمه نامه ارتش آزادیبخش» می نامید، نه تنها بیمه ای در کار نبود، بلکه این شکست سرآغازی بر شکست های بعدی شد تا جایی که امروز این فرقه به نقطه فروپاشی اش نزدیک و نزدیک تر می شود.