با توجه به فرار سازمان مجاهدین خلق از ایران در سال 1360، قطعاً افراد معرفی شده با سن کمتر از چهل سال، هرگز ایران را ندیده اند و شهروند فرانسه محسوب می شوند و صرفاً پاسپورت فرانسوی دارند. اینک مریم رجوی با گلچین کردن افراد بی تجربه و به حاشیه راندن با تجربه ها حتی زنان با تجربه، چگونه می خواهد در ایران به قدرت برسد؟

این مسئولین گلچین شده، تصورشان از ایران تنها آن چیزی است که در داخل تشکیلات به آنان گفته شده و خودشان شناخت و آگاهی مستقلی ندارند. دقیقاً اینگونه افراد خام و ناآگاه به درد فرقه ها می خورند چون نسبت به کار و مسئولیت خود کاملاً خالی الذهن بوده و مطیع محض می باشند.

از میان نزدیک به هزار تن از کودکان تبعیدی که به کشورهای آمریکا، اروپا، اسکاندیناوی، کانادا و استرالیا تبعید شدند سرنوشت مشابه نداشتند. تعدادی را پدران و مادران جداشده پس از سال ها دوندگی از مراجع قانونی تحویل گرفتند، تعدادی توسط والدین هوادار مجاهدین مورد سوء استفاده جنسی و عاطفی قرار گرفتند، تعدادی در یتیم خانه ها آواره و خیابانی شدند، تعدادی در پانسیون های مجاهدین با تربیت تروریستی مجدداً به پایگاه های تروریسم در عراق بازگشتند، تعدای معتاد شده و خودکشی کردند، تعدادی خوشبختانه شانس یاری شان کرد و در شرایط سخت و کشنده گلیم شان را از آب بیرون کشیدند، تعدادی نیز خود را به موطن خود ایران رسانده و نزد اقوام شان سکنی گزیدند و النهایه تعدادی نیز به سرنوشت نامعلومی دست یافتند.

وقتی نیروهای کردی از سه محور قصد ورود به شهر بغداد را داشتند، به تور نیروهای مسلح فرقه رجوی افتادند و آنان عنوان نمودند که با شما کاری نداریم و ما قصدمان سرنگونی صدام است ولی نیروهای رجوی مانع این کار شده و تعداد زیادی را کشتند. بطور مثال می توان به موشک باران مناطق کوهستانی شهر کفری با هشتاد موشک کاتیوشا اشاره کرد و یا این که در سه راهی سلیمان بک که نیروهای فرقه رجوی مستقر بودند وقتی نیروهای کردی قصد عبور از این سه راهی را داشتند مورد حمله قرار گرفتند. همچنین می توان به حمله نیروهای فرقه رجوی به مینی بوس شهروندان کرد عراقی و کشتن همه شان با سلاح ضد هوایی و یا له کردن کردهای دستگیر شده زیر شنی های نفربرهای موبوط به فرقه تروریستی رجوی اشاره کرد.

عالیجناب با توجه  به اینکه کشور شما حاضر به پذیرش این فرقه‌ی تروریست و خائن به کشور و مردم خود شده ‌است، به شما اطمینان می‌دهیم که روزی نیز به کشور و مردم عزیز شما خیانت خواهد کرد، چون خیانت‌پیشگی چنان با سابقه و رفتارهای این فرقه عجین گشته که گویی جزیی از ذات او می‌باشد.

سران این فرقه  حدود چهل سال حضور در کشور عراق به مردم عراق خیانت کردند و در جریان کردکشی هزاران نفر را قتل عام کردند. این فرقه سابقه‌ی ترور 17000 نفر از مردم کاملا عادی و غالباً زن و بچه‌ها را در کارنامه‌ی سیاه خود دارد و اکنون در آرامش و امنیتی که شما درکشورتان برای این گروه تروریستی فراهم نموده‌اید، شاهد آن هستیم که خانواده‌های افراد گرفتار در فرقه و همچنین جداشدگان را رسما و علنا تهدید به مرگ کرده است، تنها به این دلیل که خانواده‌ها خواستار ملاقات آزاد با فرزندانشان هستند و نیز افرادی که هر کدام حدود دو تا چهار دهه عمر گران‌بهای خود را درون تشکیلات این فرقه گذرانده‌اند، اکنون که قصد جدایی دارند و می‌خواهند یک زندگی عادی و بی دغدغه داشته باشند را هم به مرگ تهدید کرده است. البته باید به عرض برسانیم که ما خانواده‌ها از تهدیدات این گروه تروریستی هیچ واهمه‌ای نداریم.

مقتضای عمر ودوران کودکیت اجازه نمی داد باشما وارد بحث انقلاب وطلاق شوم واینکه مسعود ومریم چه تراژدی عم انگیز و اسارت باری را تحت عنوان انقلاب ورهایی برای من ودیگر اعضا رقم زده اند وچگونه کانون خانواده را متلاشی و به عشق واحساس وعواطف پدری وفرزندی تیرخلاص زدند.

آن روز نمی توانستم آوارگی وسرگردانی صدها فرزند را برایت معنی کنم واینکه به چه دلیل اشک کودکان درغم دوری بابا ومامانشان جاری است. اگرچه گاها از چشمان اشکبار وغم سنگینی که برچهره ات بود بخوبی می توانستم تنفرت از این انقلاب نکبت بار را بخوبی بفهمم وبخوانم.چه روزهایی که سکوت می کردی وچه روزهای دیگر که از ضجه هایت پایگاه بهم می ریخت . البته کاملا هم حق داشتی چون نمی توانستی در دنیای کودکی ربط آن طلاق وازدواج مادرت با مسعود را بفهمی ودرتضاد درک ناپدری ونامادری ها کلافه شده بودی.چه ساعاتی که روی پله های زیر زمین جلال زاده که سالن غذاخوری ما درآنجا بود نشسته بودی وبغض عمیقی داشتی و درسکوت مطلق فرو می رقتی.

اما اینکه فرقه ی رجوی ، از این حربه ی معمول در راستای راندن خر خود بهره می جوید، این امر را نامشروع می کند! قوانین کارگری زیرساخت هائی دارد که اصلا در فرقه ی دیکتاتور رجوی به رسمیت شناخته نمی شود! حتی به کسانی که سیاست های غلط شما را قبول نکردند و بعد از 30-20 سال از شما جداشدند، یک دلار هم ندادید و در غربت آنها را رها کرده و بدین نیز بسنده نکردید و آنان را مزدور و بریده خواندید !
اینکه فلان قانون خوب است و باید از کارگر دفاع کرد و شعارهای اینچنینی ، حتی در حد شعار هم برای دهن رجوی ها ، غلط بزرگی است!

نامه مشترک برادران چشم انتظار یزدان مجتهدی

یزدان مجتهدی از اعضای قدیمی گرفتار در فرقه مجاهدین هم اکنون در تشکیلات سیاه رجوی در زندان مانز آلبانی بی آنکه بتواند تماسی با خانواده اش داشته باشد، به سر میبرد.
برادران دردمند و چشم انتظار ایشان بنامهای عبدالله، رحیم و اسماعیل طی نامه ای خواستار تماس تلفنی و دیدار با عزیز اسیرشان شدند و از وجدانهای بیدار بشری و دولت آلبانی استمداد طلبیدند.

ما هم از تو میخواهیم فکری به حال خودت بکنی و از دستگاه جهنمی رجوی فاصله بگیری و به نزد ما برگردی که تمام و کمال از تو حمایت میکنیم .
ازخدای منان برایت سلامتی ویک زندگی مفرح بدور از گروه خطرناک و تروریستی رجوی آرزومندیم .
برادران چشم انتظارت : عبدالله و رحیم و اسماعیل

رهبری فرقه دیر یا زود باید تاوان مصائب و مشکلات ایجاد نموده در طی سالیان متمادی را بدهد. رجوی اگر همه زنان را در جایگاه معاون مسئول اول هم معرفی کند باز هم نمی تواند مسئله ای از خودش حل کند ، تشکیلات در حال فروپاشی است. در آینده نه چندان دور از درون آوارش روی سر مریم و مسعود خراب خواهد شد .

لازم است اشاره کنم معاونین مسئول اول تا جایی که من می شناسم افراد بسیار کم سن و سال هستند که سن تشکیلاتی آنها بسیار کم است. بعضی از این افراد از سال 1380 به بعد به سازمان پیوستند. تعدادی هم از بچه های مسئولین فرقه هستند. این افراد در تشکیلات به میلیشیا معروف هستند. مثل اشرف ابریشم چی که دختر مهدی ابریشم چی و مریم قجر می باشد یا عضدانلو و اکبر زادگان اینها بچه های اعضای قدیمی فرقه می باشند. 

شما که طی سالیان گذشته بند را آب دادید. اکنون در سن بالای هفتاد و پنج سالگی به فکر ترک عادت و اعتیادتان افتادید؟!

اکنون هم به حمایت از مشتی تروریست در مناطق مرزی ایران تحت عنوان «برادران و هم وطنان کُرد» دهان باز کرده و  باز شعار «کس نخارد» را تکرار می کنید. یعنی اینکه آنها دل در گرو ارباب نداشته باشند؟ مگر شما اینکاره اید که بقیه را هم نصیحت می کنید؟!

شما یک فریب کار، یک شیاد و یک دروغگوی بزرگ و البته بی شرم و بی حیا هستید. شما به معنای وسیع کلمه یک مزدور هستید.

وقتی قافیه تنگ می آید سوزن تان روی صفحه «کس نخارد پشت من» گیر می کند. در هر شکستی علیرغم این همه حمایتی که حامیان تان از شما کردند برای فریب کاری ، بازهم همین جمله «کس نخارد» را بکار می برید.

یا تابحال شده از خودتان بپرسید چرا سازمان مجاهدین خلق همیشه شکست میخورند؟ هر انسانی در طول زندگی پیروزی و موفقیت را تجربه میکند و بسیاری سازمان های و جریانها نیز طعم شکست و پیروزی را میچشند اما چرا سازمان مجاهدین خلق همیشه با شکست همراه است وهیچگاه و در هیچ زمینه ای موفقیت کسب نمیکند؟ رمز و راز این همه شکست در چیست؟ ابتدا پاسخ را از زبان مسعود رجوی بشنویم.

مسعود رجوی پس از عملیات فروغ جاویدان در یک نشست بصورت ناخواسته گفت هر بار که میخواهم از روی دیوار بالا برم نمیتوانم اینبار هم میخواستم از دیوار بالا برم اما اقا (منظورش امام علی بود) یقه ام رو گرفت و گفت بیا پائین نمیتونی بری هنوز صلاحیتش رو نداری ،،،،،،،،،،،

رجوی ها نوشته اند:
“مجاهدین خلق ایران در هر جابه‌جایی و هجرت، همواره دنبال تأمین و تحقق و تضمین سه هدف بوده‌اند: ــ استمرار مبارزه برای آزادی رو به ایران، برای ایران و مردم ایران. ــ تأمین شرایط مناسب برای تضمین ادامهٔ این مبارزه. ــ حفاظت از تشکیلات به‌مثابه گنجینهٔ ملی و انقلابی برای پاسخ به نفی دیکتاتوری و سرنگونی دیکتاتور.”

تمام مهاجرت های فرقه ی رجوی از سر ضعف وناچاری بوده وشخص رجوی که حرف اول و آخر را در سازمان میزد- واحیانا حالا هم میزند- هرگز مشکلی بنام درد مردم و آزادی آنها و آبادانی توسعه ی کشور نداشته وآنچه بوده قدرت طلبی جنون آمیز او بوده که چون تناسب قوای موجود هرگز این عطش سیری ناپذیر او را فرونمی نشاند ، ناچار به تن دادن به مهاجرت های زیادی است.
ضمنا این تشکیلاتی که حفظ شد، بمثابه دشمن حقیر مردم ایران بوده که نه ملی است ونه نافی دیکتاتوری و بلکه ضد ملی وعین دیکتاتوری است.

عالیجناب
همانطور که مطلع هستید الان بیش از دوسال است که اصلی ترین موضوع نگرانی مردم جهان ویروس کروناست که متاسفانه تاکنون جان هزاران نفر را قربانی خود کرده است. حال دراین شرایط ما علاوه بر نگرانی ازبابت سلامت خود نگران سلامتی عزیزانمان که سالهاست رهبران مجاهدین خلق آنها را از ارتباط با خانواده هایشان محروم کرده و حتی یکبار هم به ما اجازه دیدار و یا ارتباط آزادانه با آنها را ندادند می باشیم. و متاسفانه هر بار از طریق سایت های این سازمان در جریان خبر فوت یکی از اعضای مستقر در کمپ اشرف 3 قرار می گیریم. ولی رهبران مجاهدین هیچ گزارش مستقلی از چگونگی وضعیت اعضا بلحاظ ویروس کووید 19 ارائه نمی دهند.

داستان ربودن من از ایران به عراق به شرح زیر است:
من در همدان مشغول کار خیاطی بودم که دوستم امیر برای کار به ترکیه رفته بود بعد از مدتی برگشت و من هم چند ماهی بود تازه سربازی تمام کرده بودم به من گفت یک شرکت در ترکیه است برویم انجا کار بکنیم. بعد از انجام کارهای قانونی ما به ترکیه رفتیم.
در ترکیه امیر رفت که با صاحب کار صحبت کند و وقتی برگشت گفت کار ما در عراق است، دو سال باید آنجا باشیم و ماهی چهار صد دلار میدهند و من اعتماد کردم. در همان ترکیه یکی از نفرات سازمان کارهای اعزام ما را درست کرد، بدون این که بدانیم چه بلایی سر ما دارد میاید.

بعد از اعزام به عراق درمحلی ما را تحویل دو نفرکه مسلح بودند، دادند و ما را به پایگاه طباطبایی در بغداد بردند. نزدیک به بیست روز آنجا بودیم و بعد ما را به اشرف بردند که دیگر نه راه پس داشتیم نه راه پیش.

بعد از مدتی فهمیدم که من چه اشتباه و چه فریب بزرگی خورده ام. نزدیک به دوازده سال توی سازمانی بودم که خودش میگفت سرلوحه آن فدا و صداقت است اما باید گفت سرلوحه این سازمان دروغ و بی صداقتی است.

– به مهدی ابریشمچی خیانت کرد و در قالب ایدئولوژی با همسر ابریشمچی؛ مریم قجر ازدواج کرد .
– بعد از اخراج از فرانسه به كشور عراق پناه برد و با همكاری صدام اسرای جنگی را با وعده آزادی به اسارت خود درآورد.
– در جنگ عراق و ایران به صدام كمك كرد و جان خیلی از مردم ایران رو گرفت.

– به محض اینكه قرار شد آمریكا به عراق حمله كند این رهبر قلابی (مسعود ) به همراه همسرش مریم قجر پا به فرار گذاشتند و راهی اروپا شدند و افراد اسیر در اشرف را به امان خدا میان جنگ و آتش تنها گذاشتند.

و حال برای اینكه تقاص این خیانت ها را ندهد معلوم نیست كدام سوراخ موش خودش را پنهان كرده است! این خیانت كار، از روز اول ذاتش با خیانت و فرار گره خورده بود . حال مریم قجر از مقاومت و پایداری شعار سر می دهد! كدام مقاومت ؟ یكی نیست به این زن روباه صفت بگوید آخه تو و همسر در به درت با كوچكترین مشكل كه پیش می آید پا به فرار گذاشته اید! بعد با كمال پررویی خود را به عنوان رهبر علم می کنید!

من اشرف را از سال های 70 تا 74 زمانی که در بخش روابط بغداد بودم می شناسم. ان موقعی که دختر بچه 8 ساله ای بود که در طبقه چهارم پایگاه جلال زاده نزد مادر بزرگش؛ مادر مریم زندگی می کرد و سیما جراحی مسئولیت رسیدگی به او را برعهده داشت. در آن زمان بدلیل اینکه نتوانسته بود جریان طلاق پدر و مادرش مریم و مهدی ابریشم چی را هضم کند و همیشه ازدواج مادرش با مسعود برایش معضلی بنظر می رسید که در دنیای کودکانه اش پاسخ قانع کننده ای برای آن نداشت هوش وتمرکز خود را از دست داده و وضعیت روحی و روانی نرمالی نداشت و نسبت به دیگر بچه های هم سن و سالش همانند محمد رجوی فرزند مسعود و نرگس عضدانلو دختر شهرزاد صدر که دختر دایی اش بود عقب مانده تر بود. که این با توجه به مشکلات روحی و روانی که تحت تاثیر آن طلاق و ازدواج برایش ایجاد شده بود طبیعی بنظر می رسید. خنده ها و گریه هایش هیچ تناسبی باهم نداشت! گاهی اوقات از شدت فشارهای روحی و روانی و دوگانگی با محیط و شرایط خانوادگی ایجاد شده که خودش کمترین نقشی دران نداشت پایگاه را بهم می ریخت و درنقطه مقابل روزها در سکوت عجیبی فرو می رفت و با هیچ کس حرف نمی زد. 

رهبر سازمان مجاهدین: زن ها فتنه هستند

در تشکیلات رجوی پرورش افکار فردی ممنوع است ! مناسبات مجاهدین برخلاف چیزی که تلاش می کنند نشان بدهند ، یکدست نیست ، بلکه با اجبارات برده ساز و با روش های فاشیستی یکدست شده است ! همه را به یک چوب راندن و نفی تفاوت ها و دیدگاهها، یک نگاه غالبی است که در مناسبات مجاهدین با زور و خشونت کلامی همه را در یک قالب در حصر و تنگنا قرار داده است .البته خود ما اعضاء هم کمابیش در ایجاد خشونت رهبری مجاهدین شریک بودیم بدین معنی که :

هر چه پیروان واعضای سازمان ، وابسته تر، گوش به فرمان تر و مطیع تر می شدیم و خود را تماما به رهبری مسعود رجوی می سپردیم، به همان میزان مسعود رجوی را خشن تر، دیکتاتورتر و یکدنده تر کردیم! متاسفانه خودشیفتگی و از خود راضی بودن و عاشق خود بودن مسعود رجوی، محصول تعریف و تمجیدها و تسلیم محض بودن ما اعضای سازمان بوده است!

مریم رجوی که طرح ده ماده ای برای تغییر ایران پیشنهاد داده بود، در بند 5 این طرح گفت که ما کاری خواهیم کرد تا حقوق زنان و مردان در ایران فردا برابر باشد و مشارکت زنان در رهبری سیاسی مانند مردان باشد ولی با ابقاء مریخی در پست کنونی کاملا تو خالی بودن شعار مریم رجوی عینا مشاهده می شود که او برای سرگرم نمودن برخی سناتورهای مزدور و سیاستمداران جنگ طلب شعارهای برابری سر می دهد و در عمل هیچ ارزشی برای عناصر مذکر خود قائل نیست و آنها را تنها برای بیگاری کشیدن لازم دارد و آنچنان که در شعارهای پر طمطراق خود میگوید هیچ پستی برای مردان در نظر گرفته نشده و این دروغگو بودن او را میرساند .

فرقه ی رجوی، سازمان مجاهدین سال 1350 را ازبین برده ، دستکاری هایی که با سالروز آن کرده که آنرا بنفع خود قدیمی تر معرفی کند ، ازتاسیس آن دفاع نموده وخود را که غاصب است، وارث سازمان معرفی میکند .
من لازم میبینم که تشابه دو اقدام حقه بازانه ی شاه و رجوی را ببینیم و تاملاتی دراین باره داشته باشیم.

مهرداد هرسینی در مقاله (مدح نامه) خود چنین نوشته است :
” اجازه بدید تا بهترین شادباش ها را به مناسبت ۵۷ مین سالروز تاسیس سازمان مجاهدین خلق ابراز کنم. در آستانه این روز تاریخی جا دارد تا صمیمانه ترین تبریکات ملی و میهنی را به برادر بزرگوار مسعود، به خواهر مریم گرامی و تمامی خواهران و برادران مان، بویژه در اشرف ۳، به مردم خوب میهن‌مان که چنین فرزندانی را در دامان خود پروانده اند و به تمامی اشرف نشانان در سراسر جهان تقدیم نمائیم.”

شما با تبریک گفتن سالگرد سازمان حنیف نژادها ، دراصل مخالفت ودشمنی خود را با بنیانگذاران سازمان که باوجود کبیر نبودن فداکار و طرفدار جدی استقلال میهن بودند ، اعلام کرده وبه این دوعامل اصلی برباد دهنده ی سازمان اولیه ی مجاهدین خلق ، جفا کرده و تحقیرشان نموده اید.

از این نقطه به بعد لاجرم باید یک نفر به عنوان مسئول اول فرقه تعیین می شد هر چند تمام امور فرقه کمافی السابق در دست رجوی ها بود اما نداشتن مسئول اول یک نقیصه تشکیلاتی بود و در ثانی بازگشت خود رجوی به مسئول اولی فرقه یک عقب گرد محسوب می شد چرا که او با «رهبر» خواندن خود، خودش را بالاتر از چنین القابی می دید.
اما یک نکته وجود داشت، حالا مریم قجر در غرب بود و می بایست بازی با رعایت قواعد آنها پیش برود. بنابراین رجوی که تا آن زمان مخالف هر نوع رای گیری بود و خود را صاحب همه چیز می دانست، برای ظاهر سازی نمایش انتخاب مسئول اول را راه انداخت. ولی از آنجا که نگران بود مسئول اولی که انتخاب می شود بعداً بلای جان خودش نگردد، اعلام نمود که از این پس مسئول اولی در فرقه 2 ساله است.

البته از یک جهت این حرفها درست است، حرفهای مسعود رجوی آنقدر مزخرف و چرت و پرت است که چند سال که سهل است ، بلکه دهها و صدها سال بعد نیز هیچ انسان منطقی و عاقلی آنرا درک نمی کند! براین اساس است که الان هم که مسعود رجوی احتمالا “مرحوم” شده است ، مزخرفات 22 سال قبل او را بازپخش می کنند! بیچاره کسانی که مجبور می شوند پای این خزعبلات تکراری وبی سروته نشسته و حتی سر آن مجددا گزارش بنویسند که چه درک و دریافت هائی کردند…

همچنین چون این سازمان ابتر و بی دنباله است و اعتمادی به هیچ کس نیست، نتوانستند جایگزین قابل اعتمادی بجای زهره مریخی انتخاب کنند و ترجیح دادند مهره ای خودفروخته را که چند سال هم سرسپردگی اش به اثبات رسیده است را مجددا انتخاب کنند!
آیا با این اوضاع نابسامان تشکیلاتی که در اوج است ، بهتر نبود برگ جدیدی رو کنند؟ آیا بجا نبود مسعود رجوی اگر زنده بود ، خودی نشان داده و اعلام وجود کند؟

زدن یک کاغذ در کوه و بیابان های دورافتاده را نمی توان استقبال نامید!
نام سازمانی گروه، در دورانی «سازمان آزادی‌بخش ایران» خوانده می‌شد و سپس «سازمان مجاهدین خلق» نام گرفت. البته هیچ‌یک از دو نام «آزادی‌بخش ایران» و «مجاهدین خلق» تا آن‌جا که بررسی‌ها نشان می‌دهد، از سوی بنیان‌گذاران و کادر مرکزی سازمان برگزیده نشده‌است. لیکن در مورد این که نام و آرم سازمان از سوی چه کسانی پیشنهاد، تصویب و در چه تاریخی روی آن توافق شد، سکوت شده‌است. تا قبل از شهریورماه ۱۳۵۰ که بیش از هفتاد تن از بنیان‌گذاران، کادر مرکزی و شماری از اعضا، هواداران و سمپات سازمان از سوی رژیم شاه بازداشت شدند، هنوز سازمان دارای نام و آرمی نبوده ‌است. حنیف‌نژاد پس از بازداشت در بازجویی‌های خود صریحاً اعلام کرده‌است که:
… گروه ما اسم نداشت، می‌گفتیم “سازمان”

اگر کمی به عقب برگردیم، در یازدهم اردیبهشت ۱۴۰۰ تریتا پارسی در مطلبی در فارن پالسی نوشت: « چه چیزی موجب گردش ۱۸۰ درجه ای در موضع محمدبن سلمان در برابر ایران شده است؟ یک عامل از بقیه مهمتر است: نشانه هایی فزاینده از اینکه ایالات متحده به طور جدی در اندیشه انتقال تمرکز خود از خاورمیانه است. در اینجا آنچه آمریکا انجام نمی دهد مهم است: اینکه مثل گذشته پیوسته به شرکای امنیتی اش اطمینان دهد که هر رفتار بی پروایی هم داشته باشند، از پشتیبانی بی قید و شرط واشنگتن برخوردار خواهند بود.

کناره جویی واشنگتن از درگیرشدن در کشمکش ها و درگیری های شرکای خاورمیانه ای، قدرت های منطقه را وادار کرده تا به سراغ ظرفیت دیپلماتیک خود بروند. برخلاف پیش بینی های بدبینانه ساختار سیاست خارجی آمریکا، با آغاز روند خروج نظامی آمریکا از منطقه، نه تنها آشوب و آشفتگی سر بر نداشت بلکه دیپلماسی منطقه ای هم فعال شده است. »

تأمین منابع مالی تروریسم و تشکیل گروه‌های تروریستی دور از مرزهای حامیان آن‌ها، توسط این سه ضلع محور فوق صورت می‌گیرد. روزنامه نیویورک ‌تایمز سال ۲۰۱۷ در گزارشی به این نکته اشاره کرد که تحلیل‌گران وزارت خزانه ‌داری آمریکا حدس می‌زنند منشأ پرداخت مبالغ بالا به سیاستمداران حاضر در تجمعات مجاهدین ، رژیم صهیونیستی و عربستان سعودی است. البته حضور برخی اعضای برجسته خاندان پادشاهی سعودی از «جمله ترکی الفیصل» در اجلاس سالانه مجاهدین ، این یقین را به وجود آورده که حمایت دولت عربستان سعودی از این گروه قطعی است. «ژورژ مالبرونوت» دیپلمات فرانسوی با افشای فعالیت‌های گروه مجاهدین و رشوه‌های آن به سیاستمداران آمریکایی و فرانسوی نوشت: «گروه مجاهدین خلق در ارتباطات خود بسیار فعال عمل می‌کند. این گروه در جشن‌هایش که در نزدیکی شهر پاریس برگزار می‌شود، به هر سخنران آمریکایی ۲۵ هزار دلار و به سخنرانان فرانسوی ۱۲ هزار و پانصد دلار پرداخت می‌کند.»

طی نوشته ی منتشر شده در رسانه های باند رجوی چنین آمده است:
” پس از انعقاد توافق هسته ای، باراک اوباما، رئیس‌جمهوری پیشین آمریکا، بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار به رژیم ایران هدیه داد. این پول به‌ جای اینکه به نفع شهروندان ایران هزینه شود، برای بی‌ثبات‌‌سازی منطقه و حمایت از گروه‌های شبه‌نظامی وفادار به رژیم جمهوری اسلامی ایران در خاورمیانه خرج شد. ”

تا به حال نشنیده بودیم که برگرداندن قسمتی از اموال دزدیده شده ی مردم، ” هدیه ” نامیده شود!
باراک اوباما در توافق برجام متعهد شده بود که تمام دارائی های توقیف شده ی ایران که مربوط به فعالیت های اتمی ایران باشد را بردارد که برنداشت و تحریم های سخت وچند لایه ی بطور ظالمانه تحمیل شده به ایران را مانند استخوان لای زخمی باقی گذاشت تا ترامپ فاشیست و دیوانه با استفاده از این تروریزم اقتصادی روا داشته شده برعلیه مردم ایران ، کمال سوء استفاده را از این تحریم های کم نظیر بکند.

ضمنا اوباما با اینکه در ظاهر و در روی کاغذ تحریم هایی را برداشت، اما در قفا ، شرکت های اروپایی و دیگر کشورهای وابسته را شیرفهم کرد که حق نقض تحریم ها را ندارند و از این رو، شرکت های تشریف آورده به ایران و در راس آنها شرکت توتال فرانسوی از ترس این تهدیدها ، دم خود را روی کولش گذاشته و ایران را ترک کردند.

شمسی، خواهر فردی به نام «محمدرضا سعادتی» بود. محمدرضا ابتدای انقلاب بر اثر فریب‌هایی که از شخص مسعود رجوی خورد به جرم خیانت به کشور دستگیر شد.

جرم «محمدرضا سعادتی» ارتباط با سفارت شوروی آن زمان بود. سعادتی با فروختن برخی اطلاعات امنیتی برای گرفتن سلاح مذاکره می کرد تا بوسیله آن عملیات های تروریستی در داخل کشور انجام دهند اما این خیانت ها ناکام ماند و با تلاش نیروهای نظامی پرده از این موضوع برداشته شد. سعادتی بعد از محاکمه در سال ۱۳۶۰ اعدام گردید.

خواهر سعادتی هم متاسفانه بعد از سال‌ها خدمتگزاری و کنیزی برای رجوی هنوز متوجه این نشده است که مسبب مرگ برادرش مسعود رجوی بود و نه شخص دیگری.!

طالبان علاوه بر جنایتهایی که در حق مردم افغانستان انجام داد از بن لادن تروریست و گروه تروریستی وی نیز حمایت می کرد و اجازه داد بود گروه بن لادن در افغانستان به صورت آزاد مقر و مراکز آموزشی داشته باشد .

2 هفته پیش وقتی طالبان بعد از اینکه توانست کنترل اکثر مناطق افغانستان را به دست بگیرد بدون در گیری جدی توانست کنترل کابل پایتخت افغانستان را بدست بگیرد . در همان روز سر کرده های طالبان عنوان کردند زنان می توانند به سر کار بروند و سخنگوی طالبان در تلویزیون ملی افغانستان ظاهر شد و مطالبی را بیان کرد که مردم افغانستان حق داشتند باور نکنند . چون خاطره خوبی از 5 سال حکومت این گروه بر افغانستان نداشتند .

فرزند مجاهد در هنگامه فروغ جاویدان و جنگ خلیج و انتقال به یتیم‌خانه‌ها و پانسیون‌های مجاهدین در اروپا دیگر پناهی نداشت. شرح رنج های کودکان و نوجوانان فرزند مجاهدین خلق در مطالب گوناگونی ذکر شده است. اثرات مخرب جدایی از والدین و انحلال کانون خانواده آنی و زودگذر نیست؛ بلکه در تمامی ‌مراحل زندگی فرزندان اثرات منفی و زیانباری را بر جای خواهد گذاشت. کودکان در فرآیند جامعه‌پذیری در خانواده، امر و نهی والدین، تقلید و همانندسازی را که از مهم‌ترین شیوه‌های انتقال ارزش‌ها، هنجارها و سنت‌های اجتماعی است، یاد می‌گیرند.

سرفراز رحیمی

همانطوریکه از صحبت های روشنگرانه ی این دوست قدیمی ما بر می آید، ایشان از بدو ورود سازمان به آلبانی ، از تشکیلات جداشده و در اثر فشارهای سازمان و اهرم مستمری ، تا همین اواخر به سازمان گزارش و خبر می داده و مستمری ناچیزی از رابطین سازمان اعم از “عبداله تهرانی و محمود شمس” می گرفته است ! اما به گفته ی خودش دیگر این وضعیت برایش غیرقابل تحمل شده و عذاب وجدان گرفته است و اکنون رسما از سازمان کنده شده و اعلام جدایی کرده است و دست به یکسری افشاگری ها در مورد آدم ربایی سازمان و فریب و نیرنگ ها در زمان ورود اجباری اش به سازمان زده است که در خور تقدیر و احترام است.

به‌رغم وجود دلایل متعدد درباره ماهیت تروریستی مجاهدین ، هنوز وجدان دولت های غربی به این واقعیت گواهی نمی دهد. صریح تر بگوییم: از نظر غربی ها، گرفتن جان بیش از ۱۷ هزار ایرانی برای محکومیت گروه تروریستی مجاهدین کافی نیست؛ شاید، چون هیچ یک از قربانیان تروریسم مجاهدین ، تابعیت غربی نداشتند و همین برای تبرئه مجاهدین کافیست!

نکته دیگر اینکه تا زمانی که تروریست‌ها دور از مرز‌های حامیان خود فعالیت کنند، نه تنها محکوم نمی‌شوند، بلکه از جانب آن‌ها تامین مالی هم می‌شوند. روزنامه نیویورک‌ تایمز سال ۲۰۱۷ در گزارشی به این نکته اشاره کرد که تحلیل‌ گران وزارت خزانه‌ داری آمریکا حدس می‌زنند منشأ پرداخت مبالغ بالا به سیاستمداران حاضر در تجمعات مجاهدین ، رژیم صهیونیستی و عربستان سعودی است. البته حضور برخی اعضای برجسته خاندان پادشاهی سعودی از «جمله ترکی الفیصل» در اجلاس سالانه مجاهدین ، این یقین را به وجود آورده که حمایت دولت عربستان سعودی از این گروه قطعی است.

برخی دیگر از اعضای جدا شده درباره مطلب هاجری نظراتی ارائه کردند که جالب توجه است. بخشعلی علیزاده –که بعدتر مطلبی نیز درباره تجربه خود پس از پرواز از عراق به آلبانی نوشت و در سایت انجمن نجات منتشر شد– در بخش نظرات نوشت:

« من به نظرم تاریخ پرواز هر کس از آلبانی مصادف است با تاریخ تولد دوم آن فرد. دلم برای کسانیکه برای رجوی بی همه چیز جانشان را دادند و النهایه در قبرستان اشرف ماندند و لودر قبرهایشان را صاف کرد می سوزد. لعنت بر رجوی و آل ابوسفیانی او .»