اما این مسئله نیز هست که ناظرین قضیه همواره مطرح کرده اند که در روزهای پر حادثه انقلاب بهمن 1357 ، یورش هایی از طرف ایادی این سازمان به بانک ها صورت گرفته بود و در ماه های قبل از فاجعه ی خونین 30 خرداد 1360، مراوداتی بین باند رجوی و صدام برقرار شده بود که بعید است این مراودات بخاطر خدا بوده و جنبه مالی نداشته باشد!

بعد از علنی شدن ایجاد عهد اخوت صدام با رجوی و مهاجرت آشکار رجوی و نیروهایش به عراق، همه چیز در معرض دید قرار گرفت و رجوی مانند مسئول یکی از وزارت خانه ها یا واحدهای نظامی صدام ، بودجه کافی دریافت میکرد و با این وجود نمیتوان صحبت از استقلال مالی کرد و اگر کسی با اینهمه مدارک چنین ادعایی بکند، دروغگوی قهار و بیشرمی بیش نیست.

مریم خانم درمیان سخنان طولانی اش میگوید که مخالفین مجاهدین استحاله یافته آرزو دارند که مجاهدین حجاب و اسلام را به کناری نهند تا این مخالفین خوشحال شده و اعلام کنند که درد اینها حجاب و اسلام بوده و توجهی به مبارزات ضداستثماری نداشته اند!

معنی ساده این حرف مریم آنست که اولویت آنها مبارزه طبقاتی و آنهم بنفع فرودستان است و سئوال من از این عفریته زن این است که اگر اینطور است، چرا اینهمه جاسوسی و چاپلوسی برای نظام سلطه گر آمریکا که دشمن اصلی تمامی زحمتکشان ایران و جهان است، میکنید؟

انگیزه‌های جاسوسی در کلمه MICE خلاصه می‌شود.

اگر به‌ عکس خوب نگاه کنید خواهید دید که برعکس ابر جاسوس اعدام شده که هیچ‌کدام از انگیزه‌های بالا را به‌طورجدی نداشته این فرقه مجاهدین خلق و شخص مسعود رجوی است که همه این انگیزه‌ها را یکجا داشته و دارد و برای جاسوسی بارها و بارها اعلام آمادگی و تمایل کرده چه جاسوسی برای اسرائیل باشد یا آمریکا یا انگلیس، او حتی برای موجودی حقیر مثل صدام حسین نیز خود را عرضه کرده بود. آخرین مورد هم مربوط می‌شود به پیام مسعود رجوی که از طرف حساب‌های غربی خواسته بود که یک‌صدم یا یک هزارم زلنسکی در اوکراین برای او اهمیت قائل شده و او را به بازی و جاسوسی بگیرند.

اریسا رحیمی عضو آلبانیایی انجمن آسیلا و فرزند علی هاجری دیگر عضو انجمن آسیلا

در سالهای دهه 70 سازمان مجاهدین در عراق با بن بست زندگی و زناشویی مواجه شده بود. روزهای پنجشنبه از عصر تا غروب جمعه مبارزه تعطیل بود و همه اعضاء به سمت زندگی می رفتند . متاهل ها و زوج های عاشق، زن و شوهر از یگانهای مختلف سر قرار حاضر میشدند و فرزندان خود را ( هرکدام که داشتند ) از پانسیون تحویل میگرفتند و با خود به منازل سازمانی ( منطقه اسکان ) میبردند و آن دو روز را به دور از هیاهوی مبارزه و تیر و تفنگ برای خود به خوشی می گذراندند.

سازمان رجوی در آلبانی به شدت در تلاش است تا سناریوی نمایش قدیمی خود در عراق در زمان صدام حسین را این بار در آلبانی تکرار کند. مریم رجوی در حال استخدام عناصر فاسد در پلیس و در سرویس مخفی ما برای مبارزه با اعضای آسیلا می باشد.

در آن زمان در عراق هر فراری از مجاهدین خلق در زندان مخوف ابوغریب حبس می شد یا حتی بدتر از آن به قتل می رسید و در جایی در بیابان های عراق در یک قبر دور افتاده دفن می گردید. در کشور ما آلبانی، رجوی برای خنثی کردن اعضای آسیلا به زحمت و هزینه خیلی بیشتری نیاز دارد.

تکلیف مجاهدین خلق در این مورد روشن است و مردم آگاه با اطلاع از مناسبات کثیف داخلی آنها – از قبیل سلب ابتدائی ترین حقوق اعضای خود، اجرای کامل طلاق اجباری و مطلقه کردن زنان و مردان و تصاحب صدها زن بی پناه تر شده از این طلاق های اجباری و بی سابقه در تاریخ توسط شخص مسعود رجوی که مریم خانم نقش مشاطه گری در این جنایت عظما را بر عهده داشت ، ماهیت این ویروس خطرناک تاریخ ایران را بخوبی درک میکنند و کوچکترین توقعی از این باند از بابت اینکه چیزی به آزادی و دموکراسی اضافه کند، ندارند!

از جانب خانواده های چشم انتظار و مدیران و اعضای انجمن نجات مقدم خجسته نورسیده را به شما و خانواده محترمتان تبریک عرض می کنم و برایتان نیک بختی و بهروزی آرزو دارم.

کاش این خبر در شرایط بهتری به شما می رسید که گرفتار توطئه ضد مردمی فرقه منحوس رجوی نبودید و می توانستید تولد فرزندتان را با خیال راحت و بدون مزاحمت های فرقه ای جشن بگیرید.

“بعد از 30 روز زندان فیسبوک، این پست را برای درخواست از نخست وزیر ادوین (ادی) راما و شوهر نامزد سابق او چوچی برای آزاد کردن 5 گروگان ایرانی که آنها را برای راضی کردن رجوی تروریست سابق (MEK Manez) در کارچ زندانی کرده اند، می‌نویسم.
این شخصی که در تصویر می بینید علی است، یکی از گروگان های کارچ!
همسر آلبانیایی او 5-6 ماهه باردار است و در خانه منتظر اوست!”

علی هاجری در اعتصاب غذا

محمدرضا سرابندی با اشاره به تحركات و جنایت‌های مجاهدین خلق در جنگ تحمیلی گفت: این اقدامات در دو حوزه پشت جبهه و خط مقدم جبهه قابل‌بررسی است. در پشت جبهه، مجاهدین خلق با ارائه مختصات اماكن صنعتی و عمومی به رژیم بعث عراق گزارش دقیق میزان خسارت‌ها و كشته‌ها بعد از بمباران و موشك‌باران، به حوزه اطلاعاتی دشمن كمك می‌كردند تا در بمباران بعدی، دشمنان با هدف‌گیری بهتری اقدام كنند.

مسعود رجوی و صدام

مگر موهای یک زن ، برای برادران انقلاب کرده مجاهد خلق ، چه تهدیدی محسوب می شود؟ مردان در سازمان مگر مسئله اول و آخرشان ، دیدن موهای یک زن است؟ چرا در جلسات اعتراف غسل هفتگی، مردان شصت ساله و … باید در جمع اعتراف کنند که دیدن موهای یک زن مجاهد خلق ، آنان را دچار لحظات جنسی کرده است؟ چرا هر روز هم به این نکات جنسی در تشکیلات دامن زده می شود؟ چرا بزرگترین گناه یک مرد در مناسبات سازمان، لحظات جنسی است و چرا زنان و مردان نباید همدیگر را نگاه کنند؟ طبق قوانین زور و اجبار قرون وسطائی مریم رجوی ، حتی ترحم یک زن نسبت به یک مرد ، عین همخوابگی با او شمرده می شود و مستوجب بالاترین مجازات ها است !

این استاد دانشگاه ایجاد فتنه و كمك به آشوب در ایران را شغل مجاهدین خلق عنوان و بیان كرد: اعضای این سازمان از سعودی‌ها، صهیونیست‌ها، كشورهای اروپایی و آمریكا پول، اقامت، تابعیت و امكانات تردد می‌گیرند تا به‌جای آن، خدمات ضد امنیتی علیه ایران و به نفع كشورهای غربی و عربی انجام می‌دهند. در حقیقت مجاهدین تبدیل به یك شركت پیمانكاری برای ایجاد ناامنی‌های مختلف در ایران شده‌اند و با دریافت پول از قبل انجام این كار، زندگی خود را اداره می‌كنند.

اما کار به این اعمال ضد انسانی رجوی ختم نمی شود و هر روز بر ابعاد توطئه های آنان افزوده میگردد! همانطور که مطلع هستید بدون استثناء تمام کسانی که از سازمان مجاهدین جدا می شوند دارای بیماریهای متعددی هستند، و این موضوع شامل همه کسانی که مدتی را در مناسبات زجر آور مجاهدین می گذرانند و یا گذرانده اند، می شود.

حال اگر هر مزدور رجوی مثل عزیز فولادوند، از الگوی رهایی زنان و رئالیسم مریم و ورود مریم به صحنه “می توان و باید زنان“، سخن براند، شعارهای یک نادان سیاست زده مجنون است که هرگز در “مناسبات پاک مجاهدین” حضور نداشته است تا به چشم ببیند که “رقص رهائی و معراج جمعی زنان در حضور مسعود” به چه معنی است ؟ امثال او هرگز ندیده اند که چگونه زنان از هویت خود و انسان بودن خود و اختیار آزادی، تهی می شدند و چون کالائی بی ارزش در سالن های Z با آهنگ های شاد بیژن مرتضوی ، روی ملافه های سفید باید رخت شرک را در می آوردند و به عقد رهبر عقیدتی در می آمدند و منتخبین آنها شب با مسعود رجوی هم بستر می شدند!

آقای حسن حیرانی به همراه 5 تن دیگر از اعضای آسیلا، روز سه شنبه 17 آبان ماه توسط پلیس مهاجرت و مرزی آلبانی بازداشت شدند و به اردوگاه پناهجویان غیرقانونی سازمان ملل موسوم به کارچ منتقل گردیدند. در این مدت با وجود پیگیری های وکلای انجمن آسیلا، خانواده ها و اعضای انجمن پاسخی روشن در خصوص علت بازداشت این افراد عنوان نشد.

این جریان و بلاتکلیفی که دو ماه به طول انجامید افراد بازداشت شده را بر آن داشت تا برای احقاق حق خود در چند نوبت دست به اعتصاب غذا بزنند و هر بار با وعده و وعیدهایی که محقق نشد به اعتصاب خود پایان دادند.

شبکه های اجتماعی انجمن آسیلا

انجمن حمایت از ایرانیان مقیم آلبانی (آسیلا) در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی فعال است و تلاش می نماید تا پیام های خود را از این طریق به اطلاع عموم مردم برساند.

آدرس شبکه های اجتماعی آسیلا به زبان فارسی

آدرس شبکه های اجتماعی آسیلا به زبان آلبانیایی

از دو ماه پیش شش تن از اعضای آسیلا توسط پلیس مرز و مهاجرت آلبانی در کمپ مهاجرین غیرقانونی موسوم به کارچ محبوس هستند. حسن حیرانی، حسن شهبازی، علی هاجری، غلامرضا شکری، مهدی سلیمانی و احسان بیدی بدون تفهیم اتهام و روشن شدن علت بازداشت در این کمپ نگه داشته می‌شوند. این افراد در اعتراض به بازداشت غیرقانونی و نگه داشته شدن در وضعیت بلاتکلیفی دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

نیایش جمعی اعضای آسیلا در کلیسای شهر لیژ

این سازمان قبل از تشکیل نظام جمهوری اسلامی، عامل هلاکت تعدادی از نیرو‌های امریکا در ایران زمان شاه بود؛ افرادی همچون «سرهنگ شفر» و «سرهنگ ترنر» از مستشاران نظامی امریکایی که در روز ۳۱ اردیبهشت ۱۳۵۴ در تهران توسط گروه مجاهدین ترور شدند. با وجود این واشنگتن که از انتقال قدرت به بلوک امنیتی- نظامی ضدنظام داخل نظام ناامید شده بود، رو به اپوزیسیون خارج‌نشین آورد و فرقه رجوی تنها اپوزیسیون دارای تشکیلات علیه جمهوری اسلامی است. این موضوع در جریان وقایع اخیر به شکلی علنی‌تر از سوی مقامات مشهور هرم قدرت امریکا در حال اعلام است.

امضای تومار خانواده های اعضای دربند فرقه رجوی در همایش از تیرانا تا تهران

این اتحاد خفت بار و توطئه سکوت در مقابل تروریسم رجوی چیزی جز روسیاهی برای آنان نداشته و ندارد ، کسانی که مدعی حقوق بشر هستند و برای ایرانیان به اشکال مختلف دل می سوزانند در این مورد مشخص سکوت شک برانگیزی کرده و هیچ واکنشی از خود نشان نمیدهند.

اینکه در پشت پرده این عناصر چه معامله های کثیفی در حال شکل گیری است به جای خود ولی جای شگفت است که خود این مدعیان همیشه در بوق و کرنا می دمند که طرفدار و حامی حقوق بشر هستند! اینکه در قاموس و فرهنگ آنان حقوق بشر چه معنا و مفهومی دارد جای سوال است .

مادر سمیع ناظری

از شما مقام مسئول در خواست کمک دارم که تا بتوانم از فرزندم بعد این همه سال دوری و چشم انتظاری خبری داشته باشم. لطفا به فکر من مادر که بیست سال زحمت کشیدم و فرزند بزرگ کردم باشید. ۳۰ سال دوری و چشم انتظاری کشیده ام، لطفا این دوری و چشم انتظاری را به پایان برسانیدتا من صدای فرزندم را بشنوم.

وی خاطر نشان کرد: امروز دو ماه است که اداره مهاجرت آلبانی ما را به این مکان آورده و من در بیستمین روز اعتصاب غذا هستم، و علی رغم اینکه وکیل قانونی ما و مدیر انجمن پیگیر هستند متأسفانه تا کنون هیچ پاسخی درباره علت حبس نگرفتیم.

عضو بازداشت شده انجمن آسیلا تصریح کرد: فرقه رجوی با انواع پاپوش و توطئه برای ما، سیستم امنیت آلبانی را فریب داده و اکنون پس از هفت سال که ما در این کشور تشکیل خانواده داده و صاحب شغل هستیم به نظر می‌رسد دولت در حال خدمت به رجوی است.

“نامزد من، حسن حیرانی، شهروند ایرانی، پس از زندانی شدن ناعادلانه در مرکز بسته کارچ برای اتباع خارجی، در دورس، ۱۸ روز است که دست به اعتصاب غذا زده است.” این اظهارات مارگاریتا بالچو Margarita Ballço است که در برنامه «جادات» شکایت می کند. در 8 نوامبر 2022، حسن حیرانی، 43 ساله، در مرکز بسته اتباع خارجی کراچ Karreç، در دورس زندانی شد. او که توسط اداره پلیس مهاجرت به لاپراک Laprakë احضار شد، همراه با تعدادی از دوستانش، اعضای

روزنی میجست در دیوار و در
تا به آزادی رسد بار دگر
هر چه بر جست تکاپو می فزود
راه بیرون رفتن از چاهش نبود
آنقدر کوبید بر دیوار سر
تا فرو افتاد خونین بال و پر
جان گرامی بود و آن نعمت لذیذ
لیک آزادی گرامی‌تر، عزیز

محمدرضا صدیق

سازمانی که تار و پودش با ترور و تروریسم بافته شده باشد، گریزی از آن ندارد. هرچند به اقتضای زمان و موقعیت تاکتیک دیگری برگزیند اما تروریسم از جای جای عملکردش بیرون می زند. سازمان مجاهدین خلق که از همان ابتدا مشی خشونت آمیز و مسلحانه را پیش گرفت، چه در برخورد با امپریالیسم امریکا و چه در برخورد با حکومت جدید ایران بعد از انقلاب و چه در برخورد با افراد ناراضی حاضر در تشکیلاتش.

افراد شرکت کننده در ابتدای مراسم به یکدیگر عید را تبریک گفتند. بیانیه ای که قبل از مراسم قرائت شد لحظات نوستالژیکی را رقم زد. اعضای آسیلا همچنین از 5 عضو انجمن که در بازداشت و در حال اعتصاب غذا به سر می برند تجلیل کردند و لحظات احساسی رقم خورد. آنها اظهار امیدواری کردند که سال جدید این افراد را در کنار خانواده هایشان ببینند.

در این نشست صمیمانه که بصورت خودجوش انجام شد، آقایان علی قزل قارش، هادی ناصری مقدم ، عبدالحمید رئوفیان و محمدرضا پیرنظری حضور داشتند که علاوه بر بیان خاطرات روزهای سختی که در اردوگاه رجوی گذرانده بودند، به تمامی دوستانشان که در انجمن آسیلا برای رهایی افراد از چنگال فرقه رجوی تلاش می کنند دست مریزاد گفتند و از آنها برای چنین کارهای انسانی تشکر کردند. آنها اظهار امیدواری کردند که با پیگیری های وکلای آسیلا و خانواده ها، این افراد هر چه زودتر به نزد خانواده هایشان بازگردند.

این بانوان به دفتر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، وزارت کشور آلبانی و مرکز پلیس تیرانا مراجعه کردند و خواستار آزادی هر چه سریعتر اعضای دستگیر شده انجمن آسیلا شدند. آنها خاطر نشان کردند تا آزادی همسرانشان از کمپ کراچ از اعتراض دست نخواهند کشید و بر خواسته خود پافشاری خواهند کرد.

در بخشی از این اسناد ۶ هزار برگی، با اسناد مربوط به موسسه خیریه‌ای به نام ایران اید (Iran Aid) روبه‌رو شدم. در ظاهر، این مؤسسه فعالیت مستقلی داشت و تلاش می‌کرد به کودکان و خانواده‌های بی‌بضاعت در ایران و مناطق مرزی ایران کمک کند. اما بعد از تحقیقات فراوان مشخص شد که این موسسه خیریه پوشالی است و محلی برای کلاهبرداری و انتقال پول از اروپا به عراق و برعکس است. در حقیقت، این موسسه، پوششی برای شورای ملی مقاومت و سازمان مجاهدین خلق بود.

“برخی از سیاستمداران آمریکایی ممکن است احساس کنند که با گرفتن پول نقد از مجاهدین خلق در ازای سخنرانی کوتاهی که در آن از سرفصل های تعیین شده مجاهدین صحبت می‌کنند، هیچ ضرری نمی‌کنند، اما اشتباه می‌کنند. حمایت از مجاهدین خلق هدیه‌ای به جمهوری اسلامی است. به تبلیغات آیت‌الله‌ها کمک می‌کند که بگویند غرب از ایرانی‌ها متنفر است و به آنها احترام نمی‌گذارد. سازمان مجاهدین خلق البته چنین واقعیتی را رد می‌کند.

– در ابتدا کمی خودتان را برای مخاطبان ما معرفی کنید. درباره فعالیت‌هایتان در سازمان مجاهدین خلق و وظایف‌تان در سازمان برایمان بگویید.

به نام خدا. من مسعود خدابنده متولد 1335 در تهران هستم. در سال‌های قبل از پیروزی انقلاب، برای تحصیل از ایران خارج و راهی انگلستان شدم. در آنجا تا حدودی فعالیت سیاسی داشتم. در آن ایام، گاهی کتاب‌هایی به دستم می‌رسید و آنها را مطالعه می‌کردم. روند آشنایی و سپس پیوند من با مجاهدین خلق، از طریق دکتر رضا رئیسی‌طوسی میسر شد. ما در آن زمان زیر نظر دکتر رضا رئیسی در “کمیته حمایت از مجاهدین خلق” فعالیت می‌کردیم.

کتاب تهران تا تیرانا

سازمان مجاهدین خلق از اواخر دهه 50 برای وابسته کردن سازمانی اعضای خود و جدا افتادن از خانواده‌هایشان، برنامه‌های مختلفی می‌ریزد و خدابنده در این کتاب در مورد خودش و این وابستگی می‌گوید: “ما عضو تمام‌وقت محسوب می‌شدیم و کاری نبود که رده‌های بالاتر دستور دهند و ما از انجام آن شانه خالی کنیم. آن سال‌ها خودم را عضو کوچکی از خانواده سازمان می‌دیدم و به آن می‌بالیدم. در واقع ما را به یک خانواده تبدیل کرده و ارتباطمان را با خانواده حقیقی‌مان به کلی قطع کرده بودند.