بشارت رهایی

30 دی سال 57 برای مردم ایران همیشه یادآور خاطره ای است بسیار مهم که زندانیان سیاسی توانستند از زندان شاه با همت مردم ایران آزادی خود را بدست بیاورند . در این باره حرفهای مختلفی زده شد و مقالات مختلفی نگاشته شده است ولی چیزی که بسیار مهم است، آزادی فردی است که توانست با فرصت طلبی دست به کشتار مردمی بزند که عامل آزادی اش بودند. این فرد کسی نبود جز رجوی جنایتکار. او قرار نبود در روز 30 دی سخنرانی کند و این مسئولیت به فرد دیگری از گروه های چپ سپرده شده بود اما رجوی در همانجا با فرصت طلبی خودش را به عنوان سخنران جلو انداخت. او چنین جا انداخت که چون بیشتر مردم معتقد به اسلام هستند، سخنرانی فرد چپ انعکاسات خوبی ندارد و خودش سخنرانی کرد.

در این رابطه شاداب عسگری، پژوهشگر، نویسنده تاریخ معاصر و دفاع مقدس، در گفت‌وگو با خبرگزاری میزان با اشاره به اهمیت برگزاری دادگاه مجاهدین خلق، گفت: به نظر من این امکان می‌تواند از نظر حقوقی متصور باشد که ما این پرونده را در کشور‌های مختلف و در دادگاه‌های دیگر دنبال کنیم و علیه جنایت‌هایی که اعضای این گروه مرتکب شده ‎اند اقامه دعوی کنیم.

عسگری با بیان اینکه دادگاه مجاهدین خلق می‌تواند مقدمه‌ای برای برگزاری دادگاه‌های بین ‎المللی اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق باشد، اظهار کرد: از زمان پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون جنایتی نبوده که این گروه علیه ملت ایران مرتکب نشده باشد.

سالها قبل عوامل فرقه رجوی با ما ارتباط گرفتند و با این بهانه که بابک دلتنگ ماست و تقاضای دیدار با من و خواهرم را دارد سعی داشتند ما را به عراق و اردوگاه شان بکشانند. در ابتدای امر ما نیز بی اطلاع از شیوه های فریب و جذب افراد توسط فرقه رجوی و به شوق دیدار با برادرمان، آماده عزیمت به عراق شدیم.

اما با لطف خدا و روشنگری اعضای جدا شده از تشکیلات، از شیوه های جذب این فرقه آگاه شدیم و به موقع خود را از این دام رها کردیم. میتوان گفت من و خواهرم نیز از جمله نجات یافته ها هستیم، نجات یافته هایی که قبل از اسیر شدن نجات پیدا کردیم.

مسعود رجوی روزی با ساواک همکاری کرد و مبارزات خود علیه پهلوی را چوب حراج زد و برای نجات جان خود سایر اعضای سازمان و حتی سایر گروه های مخالف شاه را به ساواک فروخت و روزی دیگر در شرایطی که سربازان ایرانی برای دفاع از میهن یکی پس از دیگری به خاک می افتادند به دامن حزب بعث رفت و شریک کشتار مردم ایران توسط ارتش صدام شد.

بعدها تبدیل به کارت سوخته در دست آمریکا و اسرائیل شد تا تنها برای بقای خود و نه مرام و عقیده با مبنای صداقت و فدا به زندگی ننگین شان ادامه دهند.

به بهانه اباطیل مهناز سلیمیان دبیر شورای ضد ایرانی ملی مقاومت

او در پاسخ به سوال مسعود کلانی مجری برنامه مبنی بر راز و رمز ماندگاری شورای ملی مقاومت با توسل به چرندیات پر طمطراق و دهن پرکن گفت: “رمز ماندگاری این شورا اصل دمکراسی بوده که از اول از اصول شناخته شده شورا بوده است و همه بدان التزام داشته اند”!

حالا سوال این است که کدام اصل دمکراسی و کدام ماندگاری و کدام شورای بی مسما و مسئول به غیبت رفته؟! که فقط اسمی از آن باقی مانده است. افرادی که تماما مزدبگیر و جیره خوار فرقه تروریستی رجوی هستند و به این طریق به حیات خفیف و خائنانه خود ادامه داده و ارتزاق میکنند.

من در نشست‌های مختلفی از مسئولین سازمان مجاهدین خلق شنیده بودم که می گفتند‌: ما از هیچ دولت، شخصیت و ارگانی نمی‌ترسیم ، از پاسداران هم نمی ترسیم، بلکه باید از کسانی بترسیم که از درون خودمان جدا شده‌اند، چرا که هیچکس از داخل مناسبات ما خبر ندارد، ما فقط از بریده‌ های خودمان می‌ترسیم چراکه از همه چیز ما خبر دارند و داخل مناسبات بوده اند. این علت اصلی وحشت رجوی و طبعا ضدیت با اعضای جداشده از مجاهدین خلق می باشد و به همین خاطر آنها را خائن و مزدور خطاب می کرد.

مهدی ابریشمچی یکی از عمله های رجوی است که این روزها در تلویزیون شیطان منظر مجاهدین تحت عنوان “گلریزان همیاری” میدان داری کرده تا کثافت کاریهای این فرقه در وابستگی مالی اش به سرویس های اطلاعاتی غربی و عربی بویژه دریافت پول از صدام در مقابل انجام جنایت در زمان جنگ و تا قبل از سقوط وی را لاپوشانی کند.

این مزدور که هم اکنون در سن ۷۶ سالگی بسر می برد و حتی قادر به تکلم درست کلمات در دهانش هم نیست و در خیلی از جلسات مجاهدین با مسئولین اطلاعاتی وقت صدام برای دادن اطلاعات و دریافت پول حضور داشته سعی می کند این همه گند و کثافت را زیر انبوهی اراجیف و دروغ و فریبکاری پنهان کند.

شرایط اسارت هر چند سخت و طاقت فرسا اما اسرا تا یک سال بعد از آتش بس و تبادل اسرا آن شرایط را تحمل کردند . خوب روشن است که از این اسرا تعدادی زن و بچه داشتند. عده ای سرپرستی و مسئولیت پدر و مادر پیر را به عهده داشتند و نان آور یتیم و برادر و خواهر صغیر بودند که آنهمه شرایط سخت و گرفتاری و ناملایمات اسارت را به امید این تحمل کرده که روزی آزاد شوند وبه آغوش وطن و خانواده خود برگردند.

اما افسوس که اینگونه نشد. فرقه ای به نام مجاهدین خلق به سرکردگی مسعود و مریم رجوی طی یک سناریو با صدام حسین دیکتاتور وقت عراق این آرزوهای اسرا را به یاس تبدیل کردند و در یک معامله بیش از دوهزار نفر اسیر را با یک ترفند ثبت نام برای آزادی از طریق فرقه رجوی گول زدند و به ارتش ترور و خصوصی صدام ( ارتش آزادیبخش ) ضمیمه کردند و برای همیشه آن آرزوها را از اسرا سلب کردند.

به قول خود رجوی دشمن اصلی، جدا شدگانی هستند که از سازمان مجاهدین جدا می‌شوند و از درون تشکیلات برای مردم بیرون افشاگری می کنند. بنابراین، این افراد خطرناک‌تر از پاسدار و اطلاعاتی رژیم هستند. چرا؟! چون ماهیت پنهانی که در اسارتگاه رجوی می‌گذرد برای دنیا و به خصوص هموطنان عزیز که به سرنوشت ما جدا شدگان که فریب تبلیغاتی آنها را خورده بودیم و وارد این تشکیلات شدیم روشن می شود.

صدای انفجار موشک ها از بصره، العماره و کوت تا خالص، منصوریه و جلولا به گوش می رسید، اما موج انفجار آن فقط ساختمان ها را نلرزاند، بلکه تشکیلات رجوی را نیز به لرزه افکند، به گونه ای که مسعود رجوی را به جنون رسانید و باعث شد که برای اولین بار به کارفرمای خود صدام هم طعنه بزند و مورد نقد قرار دهد. شاید همان پس لرزه بود که باعث شد پس از اشغال عراق، به صدام لگد بزند و دوستی با وی را منکر شود و به مجاهدین بگوید مسائل عراق به ما ربطی ندارد، و از یاد ببرد که در بهار 1370 ادعا داشت اگر آمریکا بخواهد تنها متحد او یعنی صدام را ساقط کند، فرمان جنگ با آمریکا را صادر خواهد کرد و چند سال بعد هم مدام در مسائل داخلی عراق دخالت کند.

به قول خود رجوی دشمن اصلی، جدا شدگانی هستند که از سازمان مجاهدین جدا می‌شوند و از درون تشکیلات برای مردم بیرون افشاگری می کنند. بنابراین، این افراد خطرناک‌تر از پاسدار و اطلاعاتی رژیم هستند. چرا؟! چون ماهیت پنهانی که در اسارتگاه رجوی می‌گذرد برای دنیا و به خصوص هموطنان عزیز که به سرنوشت ما جدا شدگان که فریب تبلیغاتی آنها را خورده بودیم و وارد این تشکیلات شدیم روشن می شود.

فشار بر زنان در فرقه رجوی مضاعف است. آنها حرفهای ناگفته خود یا تناقضات خودشان را نمی توانند مطرح کنند. اگر در نشست جمعی زنان تناقضات خودشان را مطرح می کردند با پرخاشگری جمع و بد و بیراه مواجه می شدند. من در ارکان بودم و بیشتر مواقع در آشپزخانه مقر خودم را مشغول کار می کردم. گاها با زنی که در آشپزخانه بود، مخفیانه صحبت می کردم. او دل پُری از سران فرقه رجوی داشت و در برنامه های جمعی زیاد شرکت نمی کرد. به مرور زمان از ظلم هایی که رجوی نسبت به زنان روا می داشت برای من تعریف می کرد. می گفت قبل از شروع برنامه های جمعی ما را توجیه می کنند که در برنامه های جمعی نباید غیر فعال و یا پاسیو باشید! کاری کنید که مردان شادی شما را ببینند و از شما یاد بگیرند.

فعالیت مجاهدین خلق در شبکه‌های اجتماعی براساس دستورالعمل‌های فریب صورت می‌گیرد و اعضای سازمان در آلبانی با کار اجباری شبانه‌روزی سعی می‌کنند کنش‌هایی هر چند محدود در ایران را رقم بزنند. در این گزارش خاطره‌هایی از اعضای جداشده از گروه جنایتکار و تروریستی مجاهدین خلق درخصوص این ارتش سایبری شکست‌خورده را با هم مرور می‌کنیم.

غلامرضا قائدی سال ۱۳۴۶ در روستای جبری شهرستان دشتی متولد شد. با آغاز جنگ تحمیلی و شروع خدمت سربازی به خط مقدم جبهه‌های نبرد اعزام شد و تابستان سال ۱۳۶۷ در منطقه زبیدات به اسارت رژیم بعث عراق در آمد. او در خاطراتش درباره پیشنهاد وسوسه‌برانگیز مریم رجوی به اسرا روایت می‌کند:مریم رجوی به همراه مسعود رجوی هر دو سه ماه یک‌بار به اردوگاه می‌آمدند، بچه‌ها را از اتاق‌هایشان به محوطه می‌بردند همه را یک جا جمع می‌کردند.

علی آنکارایی نام آشنایی برای بسیاری از اعضای مجاهدین خلق است. نامی که در خاطرات بسیاری از اعضای جدا شده از این فرقه شنیده شده است. این نام برای خانواده های اعضای مجاهدین خلق نیز یادآور وحشت و دلهره است. و چند روز پیش در مصاحبه جام پلاس با ثریا عبداللهی بار دیگر از او یاد شد.

اغلب افردی که در سالهای پایانی دهه 70 و سالهای آغازین دهه 80 در کشور ترکیه در دام تشکیلات مجاهدین خلق افتادند، فریب علی آنکارایی را خوردند که در هیبت فردی خیرخواه به افراد نزدیک میشد ولی در واقعیت در سمت قاچاقچی انسان افراد را به عراق و اردوگاه اشرف میبرد.

خرداد‌ماه امسال اتفاق مهم و غیرمنتظره‌ای در کمپ مجاهدین خلق در آلبانی افتاد و با حمله پلیس آلبانی به مقر مجاهدین خلق، فصلی تازه و طبعاً تاریک و نامعلوم در ادامه حیات این گروه تروریستی رقم خورد. حمله پلیس آلبانی به مقر سازمان مجاهدین در این کشور پس از آن صورت گرفت که به گزارش منابع محلی، مسئولان اردوگاه اشرف با درخواست اولیه مأموران امنیتی برای ورود و بازرسی از این مقر مخالفت کرده بودند.

چهره گروه‌ مجاهدین خلق از همان ابتدای پیروزی انقلاب و دهه 60 بر همگان مشخص شد و عملیات‌های تروریستی و اقدامات مسلحانه این گروه بر کسی پوشیده نیست. حتی تلاش این گروه در سال‌های دفاع‌مقدس برای همکاری با صدام حسین هم غیرقابل انکار است. اما این گروه در سال‌های اخیر سعی دارد با پوست‌اندازی جدید، جذب نیرو و اقدامات را از روشی مدرن تجربه کند. آنها با تشکیل ارتش‌های سایبری در فضای مجازی این بار سراغ نسل‌های جدید و جوانان آمدند تا برای مسیر خودشان همراهان جدید پیدا کنند. محمدصادق کوشکی، استاد دانشگاه تهران یکی از افرادی است که سال‌ها پیرامون فعالیت‌های گروه مجاهدین خلق مطالعه کرده است. سراغ او رفتیم تا از بایدها و نبایدهای این موضوع بیشتر جویا شویم.

با نگاهی به حوادث تاریخ انقلاب اسلامی می‌توان دریافت در دهه 60 هرچند گروهی به نام داعش وجود خارجی نداشت اما گروه دیگری به نام سازمان مجاهدین خلق و یا همان مجاهدین خلق وجود داشت که عملیات‌های تروریستی آنان، شبیه به داعش امروزی بود؛ یعنی هدف قرار گرفتن کودکان و زنان توسط آن سازمان، یکی از رایج‌ترین اقدامات آنان بود. با گذر به گلزارهای شهدای سراسر کشور زنان و کودکانی را می‌بینیم که توسط مجاهدین خلق به شهادت رسیده‌اند.

فرقه رجوی هم در ایران بزرگترین گروه تروریستی است که در خشونت کور خود، انسانهای بی گناهی را به ورطه نابودی کشانده است. عملیات انتحاری، آتش زدن اتوبوس پر از مسافر، بمب گذاری در اماکن مقدس، شلیک خمپاره به مناطق مسکونی، ترورهای خیابانی، همکاری در ترور دانشمندان هسته‌ای ایران و . . . تنها گوشه ای از ماهیت خشن برآمده از ایدئولوژی نفرت مجاهدین است. نفرتی که هرچند هنوز ادامه دارد، اما دهه هاست که آنان را از صحنه سیاسی – اجتماعی ایران حذف کرده است.

در مسیر تهی کردن فرد از هر ارزش انسانی و در جریان سلسله نشستهای مغزشویی و در راستای آن ، نشستی جمعی گذاشته شد و رجوی گفت: نشستهای غسل هفتگی هدیه ای از من به شما!

او توضیح داد که این نشستها برای نزدیک شدن هر چه بیشتر شما به انقلاب مریم و شستشوی روح و روانتان از زنگارهای استثماری جنسی و جنسیتی است. این توضیح برای ما کافی بود تا این موضوع را حس کنیم که کم کم میخواهند تا سلولهای باقی مانده از انسانیت ما را هم نابود کنند، زیرا آنها میگفتند که غرائز انسانی خودتان را هم از بین ببرید و این مسئله جدای از زن و زندگی نبود! زیرا پشت سر هم بعد از اعلام این نشست قوانین و ضوابط و چارچوب هایش ابلاغ میشد و ما هم به ناچار ملزم به اجرا بودیم .

زنان در سازمان رجوی از حق و لذت مادر بودن، همسر بودن، پوشیدن لباس های رنگی و متنوع و آراستن خود محروم و بی بهره هستند. به عبارتی زن که خالق انسانی دیگر در بدن خود است و سرشار از مهر و محبت مادری است در سازمانی که سمبل ممنوعیت ها می باشد اسیر است. ازدواج ممنوع، بچه دارشدن ممنوع، ارتباط با خانواده ممنوع، خلوت کردن با خود و تنها بودن ممنوع، داشتن احساس و عواطف ممنوع، دوچرخه سواری ممنوع، تلویزیون دیدن ممنوع!

هماهنگی و همخوانی مریم رجوی با صهیونیست ها در تمام اقدامات تروریستی گذشته (از جمله حمله به کلانتری راسک و ترور سرداران ایرانی در سوریه)، نمایانگر خصلت غیرقابل تغییر زوج رجوی و سران فرقه “با وجود ادعاهای ضدتروریستی مریم و تلاش و تقلاهای وی برای دمکراتیک جلوه دادن خود” است. البته همزمان با کشتار مردم در کرمان، عوامل اجیرشده آنها نیز بیکار نبودند و بدستور مریم به انجام اقدامات انفجاری و آتش زدن تابلوها و اماکن عمومی و تخریب اموال ملی مبادرت نمودند که شبکه های خبری سازمان مجاهدین نیز آنرا با افتخار انتشار دادند.

جواب این سوال خیلی مشخص است و آن اینکه در این جلسه بخشی از مذاکرات بین ژنرال حبوش (مسئول سرویس امنیتی رژیم بعث عراق) و مسعود رجوی رهبر مفقودالاثر فرقه تروریستی مجاهدین به نمایش گذاشته شد.

دیگ یکی از نشست های اجباری در مناسبات مجاهدین خلق است که شمار افراد شرکت کننده در آن بیش از نشست های معمولی روزانه مانند عملیات جاری و غسل هفتگی است. در این نشست ها فشار همسال و همرده چندین برابر نشست های 10 یا 20 نفره عملیات جاری است و گاه تعداد افراد حاضر در جلسه به 100 نفر میرسد. این 100 نفر همگی ملزم هستند که سوژه را همراه با فحش و ناسزا جهت تحمیل عقاید فرقه هدف قرار دهند. کم کاری یا سکوت در حیطه فحاشی و فریاد ممکن است افراد را تبدیل به سوژه بعدی نشست کند. بنابراین سوژه نشست دیگ به طور همزمان زیر تیغ انتقادهای خشن، تهمت‌ها، توهین‌ها و تحقیرها از سوی ده ها تن از هم گروه‌های خویش است.

کسانی حق دارند در این مورد حرف بزنند که اینترنت را بروی افراد نبسته باشند، کسانی حق دارند سخن برانند که مینیمم آزادی های فردی و اجتماعی را برای گروه و یا حزب و یا سازمان خودشان رعایت کرده باشند، شما که حتی تاب تحمل یک دیدار سادۀ خانوادگی را نداشته و تاب و توان از کف میدهید، شما که از یک تماس تصویری در دنیای مجازی فراری بوده و اجازۀ کوچکترین ارتباط با خانواده را به اعضای خود نمیدهید نباید در این مورد خاص روده درازی کنید. کسانی حق دارند صحبت کنند که حقیقتاً دلشان برای مردمشان بسوزد و نبض شان با نبض مردمشان بزند، کسانی حق دارند حرف بزنند که واقعاً دردشان درد مردم و فکر و خیالشان مسائل مردم شان باشد.

پس از برگزیده شدن مریم قجر که از جانب مسعود رجوی به عنوان بالاترین ثمره انقلاب ایدئولوژیکی مجاهدین خلق در قالب یک زن در جایگاه جانشینی او قرار گرفت بیانگر نگاهی از دریچه مردانه و جدای از هر گونه پیوند میان جنس و ویژگی های جنسیتی است.

با وجود شعارهای رنگ به رنگ و توخالی سران گروه، جایگاه زن در مناسبات مجاهدین خلق هیچ گاه حفظ نشده است. در واقع رجوی با شعارهای فریبنده تا آنجا که در توان داشت زنان فرقه اش را استثمار کرد. روح و روان و جسم و ذهن آنها را دزدید و در اختیار گرفت تا انگونه که خود می خواهد مورد استفاده قرار دهد.

اسرای جنگ صدام برعلیه ایران، قسمت مهمی از اعضای رده پایین والبته بسیار زحمتکش باند رجوی را تشکیل میدهند.
این اسرای بداقبال یا مستقیما توسط نیروهای خود رجوی در مرزهای ایران دستگیر شده و به اسارت درآمده اند و یا کسانی هستند که در نبرد مستقیم با سربازان بعثی عراق به اسارت گرفته شده اند.

محمدحسین فاضل نویسنده کتاب فصل بی‌هراسی در گفت‌وگو با خبرگزاری میزان در مورد مضمون این کتاب بیان کرد: این اثر رمانی با موضوع انقلاب و درباره حوادث تلخ و شیرین ماه آخر ۱۳۵۶؛ بوده که در آن رویکرد فرقه مجاهدین خلق، افکار و در عین حال ترورهای آن‌ها را مطرح کرده است. بخش‌هایی از این کتاب برگرفته از اسناد بوده و بقیه قصه‌پردازی ذهن نویسنده است.

وی ادامه داد: فصل بی‌هراسی رمانی پرماجرا و پر از تعقیب‌وگریز و نفس‌گیر درباره یکی از حساس‌ترین مقطع‌های تاریخ ایران محسوب می‌شود. این کتاب مخاطب را همراه شخصیت‌های داستان به دنبال حقیقت هدایت کرده وپشت پرده گروه‌های افراطی و انحرافی مانند گروه مجاهدین خلق را روایت کرده است.