بشارت رهایی

حامیان گروه تروریستی مجاهدین اعلام کرده اند که از نظر آنان گزارش پنتاگون ثابت می کند: "این ادعا که سازمان مجاهدین خلق هیچ حمایتی در داخل ایران ندارد توهمی بیش نیست."

گزارش مورد اشاره حامیان مجاهدین، همان گزارشی است که از روی اطلاعیه های باند تروریست رجوی بازنویسی شده است، اما حتی از همین گزارش هم نمی توان به چنین گزاره ای که رفقای خارجی مجاهدین کشف کرده اند، دست یافت.

نکته جالب تر این که حامیان مجاهدین همچنان بر اساس برنامه خواسته شده رهبری مجاهدین از آنان اطلاعیه صادر می کنند و توجهی به این نکته ندارند که به محض صدور گزارش پنتاگون در سرمقاله ایران دیدبان با عنوان " بقایای رجوی کجا به دنبال ریشه هایشان می گردند؟ " ترفند از قبل طرح ریزی شده رهبری مجاهدین برای بهره برداری از این گزارش در همین راستا را سکه یک پول کردیم و یادآور شدیم که "بقایای رجوی در فقدان ریشه های اجتماعی، این روزها با شعبده بازی و آویختن به هر شاخ و برگی تلاش می کنند تا موجودیت برباد رفته گروهی که روزی بود را بازسازی کنند."

دست و پا زدن و تلاش خفت بار بقایای رجوی در این باره از آنجا نشأت می گیرد که بسیاری از مخاطبان این گروه دردولتهای مختلف و به ویژه آمریکا به صراحت به آنان گفته اند که یک جریان منزوی هستند که هیچ محبوبیتی در داخل ایران ندارند، علاوه آن که بسیاری از گزارشهای کارشناسانه و حقیقی - نه مانند گزارش سفارشی پنتاگون - بر همین واقعیت تأکید می کند.

باید به حامیان مجاهین گفت در حالی که عرصه بسیار وسیعی به گستردگی ایران برای اثبات حمایت مردمی از مجاهدین وجود دارد و در صورتی که هرگونه حمایت مردمی باید مابه ازای خارجی داشته باشد و نه آن که در گزارش پنتاگون و سایر دشمنان ایران درج شود، بیان چنین ادعایی جز بی آبرویی برای شما باقی نمی گذارد و حقایقی را در باره فعالیتهای سفارشی تان آشکار می سازد.

البته در چنین شرایطی که مجاهدین در آستانه ورشکستگی کامل و اضمحلال کامل تشکیلاتی قرار دارند، کاملاً قابل درک و فهم است که تا چه میزان به وجود این پارامتر اساسی - داشتن حمایت مردمی - برای برون رفت از بحران و خلاصی از بن بست، نیاز دارند، اما هر چه بیشتر بجویید کمتر خواهید یافت، چرا که مجاهدین سی سال است ایستادگی در مقابل مردم را برگزیده اند.

پیش ازاین رهبری مجاهدین به نیروهای اسیر و دربند خود در باره عدم حمایت مردمی از مجاهدین این گونه توضیح می داد که مردم ترسیده و یا سرکوب می شوند، البته در مواقعی هم رودربایستی ها را کنار گذاشته و اذعان می داشت که مردم و اجتماع نسبتی با آنان ندارد. هرچه که بود تا زمانی که حمایت صدام و پنتاگون از این گروه وجود داشت، چنین نیاز مبرمی به اثبات داشتن پایگاه مردمی برای مجاهدین وجود نداشت!

اکنون نیز صدور چنین اطلاعیه هایی، نشانگر آن است برای مجاهدین و حامیانشان هیچ راهی باقی نمانده است جز آن که چنین ادعای رسوا و مسخره ای را مطرح سازند، ادعایی که محافل سیاسی جهان را به ویژه با این نتیجه گیری درخشان از گزارش پنتاگون به خنده وا می دارد و صد البته که دردی را از بقایای رجوی دوا نخواهد کرد و برشدت و غلظت بحرانهای مبتلابه این گروه خواهد افزود.