لینک به منبع
از همان ماههای نخست پس از سقوط
رژیم صدام و شروع تلاشهای رهبری فرقۀ رجوی برای محکم کردن میخ ارتش بی مسما
و بی سلاحش در خاک عراق از طریق بسیج لابیهایش در اروپا و آمریکا و گرفتن
هزاران وکیل با صرف مبالغ هنگفتی از دلارهای نفتی اعطایی صدام حسین از یکسو
و بسیج گردهمایی ها و سورچرانیهای عراقیان در اشرف با صدور بیانیه های
تقلبی به نام مردم عراق با امضاهای دیناری دروغین چند میلیونی! با ادعای
حمایت مردم عراق از باقی ماندن افراد فرقۀ رجوی در خاک عراق از سوی دیگر،
ما گروهی از اسرای فرقه در کمپ اشرف از خودمان و یا با نهایت مخفی کاری از
همدیگر می پرسیدیم دیگر بعد از این چرا و برای چه هدفی و با کدام استراتژی
اینهمه اصرار بر باقی ماندن در خاک عراق می شود؟ تا اینکه سرانجام رهبری
فرقه به دنبال شکست تمامی تاکتیکهایش مبنی بر انواع دخالتها در امور عراق و
تلاش برای ایجاد تفرقه و فتنه انگیزی در میان جریانهای مختلف مذهبی و
سیاسی عراق به هدف مضحک سرنگون کردن دولت عراق!! و ایجاد درگیری با نیروهای
عراقی و به کشتن دادن و تلف کردن و از کار انداختن بسیاری از اسیران فرقه
مجبور به پذیرفتن ترک اشرف و انتقال افراد به کمپ موقت لیبرتی برای انجام
مصاحبه های انفرادی با افراد در آنجا و اعزام آنها به عنوان پناهنده به
کشور ثالث علیرغم مرز سرخ خواندن اشرف و شعارهای مسخره و گوش خراش «چو اشرف
نباشد تن من مباد» و «کوه ز جا بجنبد اشرف ز جا نجنبد» (البته حتما خاک
اشرف منظورش نبوده که سرجایش هست!!) گردید و سرانجام «اشرفیان» راهی کمپ
آمریکاییها در بغداد به نام لیبرتی شدند و هیچ خبری هم از آنهمه خالی
بندیهای رجوی مبنی بر حمایتهای میلیونی مردم استان دیالی و سراسر عراق و
ادعای فرزند خواندگی مجاهدین و اینکه «آنها را مهمانان خود و جزء خانواده و
عشایر خودمان می دانیم» (البته به زبان فارسی ترجمه شده به عربی!!) نشد که
نشد.
ولی علیرغم شکست همۀ تاکتیکهای قبلی رهبری فرقه برای جذب
حمایت مردم عراق از باقی ماندن آنان در خاک این کشور و ایجاد درگیری برای
ترساندن دولت عراق، رجوی در لیبرتی نیز همچنان بر استراتژی اصرار بر باقی
ماندن در عراق در تلاش برای جلوگیری از فروپاشی تشکیلات فرقه اش به محض
رسیدن پای افراد اسیر به خارج کشور و در نتیجه امکان دستگیری خود و
درباریانش، پای فشرد و با توزیع میلیونها دلار از غارتهای نفتی اش در عراق
بین لابیهای جنایت پیشۀ آمریکایی و اروپایی اش تمام دستگاه تبلیغاتی خود در
داخل و خارج تشکیلات و در عراق و اروپا و آمریکا را بر روی نگهداری اسرا
در عراق ویرانی و مرگ و ترور کوک کرد.
اما سرانجام این استراتژی
نیز با حملۀ خونبار روز گذشتۀ گروههای تروریستی در عراق به اسیران دست بسته
و بی دفاع و بی خبر از دنیای بیرون و به بهای خون عده ای از آنان و زخمی و
معلول شدن دهها تن دیگر به شکست انجامید و اینک باید سازمان ملل و جامعۀ
جهانی و در رأس آنها دولت آمریکا ضمن اعلام آمادگی شان بر پذیرفتن ساکنان
اشرف و لیبرتی در عراق به عنوان پناهنده در کشورهای خود بر رهبری فرقۀ رجوی
فشار جدی وارد کنند تا دست از سیاست تلاش برای نگهداری افراد در سرزمین
سوختۀ عراق بردارد.
ایرانیان شرافتمند و خانواده های اسیران دربند
رجوی ببینید چگونه رجویها فرزندانتان را در راه مطامع قدرت طلبانه شان در
مسلخ اختلافات مذهبی و فرقه ای در عراق به دست گروههای تروریست آنجا قربانی
می کنند؟ پس بپا خیزید و بااعتراض به رهبر علنی خوش نشین پاریس مریم رجوی
خواستار تغییر خط مشی رهبری سازمان مبنی بر نگهداشتن افراد در عراق بشوید و
از رهبری این سازمان بپرسید چرا با نگهداشتن بی چشم انداز و بی هدف بهترین
نیروهای انقلابی ایران در عراق بحران زده و ترور و ویرانی آنها را به تنور
رژیم می ریزید؟ بس کنید و به جای خواستار بازگشت به اشرف شدن اشرفی که ۵۰
نفر از مجاهدین در آن کشته شدند از کشورها و دولتها خواستار دادن پناهندگی
به این افراد مخصوصا به آنها که از قبل پناهندگی این کشورها را دارند
بشوید.
انجمن یاران ایران علیرضا نصراللهی
۱۱/۲/۲۰۱۳ پاریس