شنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۲ - - ناصر -
با
تبریک به آقای دکتر کریم قصیم و آقای روحانی که پس از سالیان دراز خود را
ازچنگال کسانی رها کردند که برای رسیدن به قدرت هر چه در توان داشتند و
دارند بکار گرفتند و می گیرند، از استثمار کردن مردان وزنان دراردوگاه اشرف
گرفته تا به کشتن دادن جوانان این مرزوبوم ویا سرسپردن به آستان صدام حسین
و حال هم که در خدمت سرویسهای اطلاعاتی غربی ها. براستی چرا اطلاعیه
شورای به اصطلاح ملی مقاومت دررابطه با استعفای این آقایان این همه مضحک و
تمسخر آمیز صادر شده؟ صادر کنندگان این اطلاعیه البته شورائی ها نیستند
بلکه مجاهدین می باشند، به این دلیل که اولآ انشاء اطلاعیه نمایانگر فرهنگ
مجاهدین است، دومآ چیدن کلمات در کنار هم و توهین و تهمت های بعدی سیاست لو
رفته فرقه گرایانه سازمان مجاهدین می باشد که در مورد تمام کسانی که از
پیکره شورا یا سازمان تا کنون جدا شده و کلمه ای به عملکرد سازمان انتقاد
کرده اند بیرحمانه بکار گرفته تا با خیال خود منتقدین خود را رسوا کند،غافل
از اینکه در این سه دهه برای تمامی اقشار مردم این عمل قبیح سازمان لو
رفته و دیگر کسی به این مزخرفات توجه ندارد، سومآ برای پیچاندن وانحراف
افکار عمومی موضوع استعفای این دو تن را به انتخابات رژیم و بعد هم به سربه
نیست کردن رهبرشان ربط داده اند، هیچ کجای اطلاعیه با هم ربطی ندارد و در
اصل تنها برای این است که هواداران خود را سر درگم نمایند. هدف بعدی
سازمان از توهین و تهمت های بی مورد در رابطه با به آقای دکترکریم قصیم
وآقای روحانی ترساندن بقیه اعضای ناراضی شورا است که مبادا از شورا جدا
شوند و اگر چنین کنند سازمان از زبان شورا شما را مزدور رژیم معرفی خواهد
کرد،البته اعضای شورا به خوبی براین امر واقفند که این تهمت ها به هیچکدام
از این دو،هم آقای دکترکریم قصیم وهم آقای روحانی نخواهد چسپید اما سازمان
برای اینکه قافیه را نبازد چاره ای ندارد جز اینکه برای جلو گیری از
فروپاشی شورا جداشدگان را به نهادی مرتبط سازد. درآن روزهائی که اعضای
شورا به اردوگاه اشرف آورده میشدند به هر قسمتی که قرار بود برده شوند چند
روز قبل فرمانده هان قسمت مربوطه افراد را در رابطه با اینکه نزد شورائی ها
چه بگویند یا چه نگویند توجیه می کردند و مرتبآ گوشزد می کردند که مواظب
باشید اینها خودی نیستند یک مشت افراد عادی جامعه هستند، در واقع اعضای
شورا اندازه ارزنی هم در سازمان و از نظر مسئولین ارزشی نداشتند، پس از
رفتن آنها هم در نشست ها یشان آنها را مورد تمسخر قرار می دادند. خروج دو
تن از قدیمی ترین اعضای شورا هم نشان از شروع فروپاشی این شورا را دارد و
هم اینکه سیاست کثیف و ضد مردمی سازمان در رابطه با تهمت زدن های بی جا به
منتقدین و اعضای جدا شده را برملا می کند.