تغییر موضع تاکتیکی مجاهدین در قبال مذاکرات ژنو
رجوی در حالی که ظاهرا از نتیجه مذاکرات استقبال کرده اما کماکان بر ادامه و تشدید فشار بر مردم تاکید دارد.
بر خلاف انتظارات و پیش بینی ها سازمان مجاهدین از توافقات حاصل شده در مذاکرات ایران و پنج بعلاوه یک استقبال کرده است. سایت های سازمان مجاهدین بلافاصله بعد از اعلام نتایج مذاکرات به شکل غیر مترقبه و شتابزده ای موضع مجاهدین را در قالب مواضع مریم رجوی در بیانیه شورای ملی مقاومت که به همین مناسبت صادر شد منعکس کردند. در بخشی از بیانیه شورای ملی مقاومت آمده است:
“خانم رجوی از یک گام عقب نشینی که زیر ضرب انزوای داخلی، طرد و تحریم بین المللی و سیاست ها و روشنگری های مقاومت ایران در زمینه اتمی طی سه دهه صورت گرفته است، استقبال کرد.”
واقعیت اما این است که مجاهدین طی یک دهه و بخصوص در سالهای اخیر تمامی جریان ها و جناح های مخالف جنگ و گزینه نظامی برای حل چالش هسته ای بین غرب و ایران را بدون استثنا خائن و مزدور جمهوری اسلامی معرفی کرده بود. این که چرا مجاهدین علیرغم آن همه ناگزیر به عقب نشینی تاکتیکی شدند قابل تامل است. در واقع این رویکرد تماما تاکتیکی محصول جبهه بندی تمام قدی است که در حال حاضر یک سوی آن جبهه ذوب شده جنگ طلبان است که تا همین دیروز به نئوکان های آمریکایی، نتانیاهو و البته مجاهدین ختم می شد و از سوی دیگر به جبهه جهانی و اجماعی که در راس آنها آمریکا برای پایان دادن مسالمت آمیز به چالش هسته ای داشتند.
در طی سه ماه گذشته مجاهدین به مثابه منفورترین عضو جبهه جنگ طلبی تا تیغ اش برید برای سیاه نمایی و عدم دسترسی به نتیجه گیری سیاسی و به بن رساندن مذاکرات تلاش کرد و بر طبل نتانیاهو و جنگ افروزان آمریکایی کوبید. تا آنجا که توانست در کنار نتانیاهو اراجیف بافت به امید آنکه مذاکرات در نقطه ای متوقف و به بن بست برسد! شاهد این ادعا مواضع کپی پیسی مجاهدین از روی دست نتانیاهو بود که در سخنرانی های مریم رجوی خودنمایی می کرد. تا آنجا که تکخوانی فرانسه بسیار اسباب خرسندی آنها گردید و مجاهدین را امیدوار کرد مخالفت فرانسه بتواند حداقل به طولانی شدن و تعویق نشست منجر شود تا شاید فرجی برسد. اما براه آمدن فرانسه و به نتیجه رسیدن مذاکرات از یک سو و استقبال و اهمیتی که جامعه بین الملل برای نتایج این مذاکرات قائل شده به گونه ای بود که مجاهدین را حداقل تا این مقطع ناچار به موضع استقبال تاکتیکی از نتایج مذاکرات کرد. اما با این حال مریم رجوی نتوانسته سوزش ناشی از به رسمیت شناخته شدن حق غنی سازی توسط ایران را مخفی کند. وی در حالی که ظاهرا از نتیجه مذاکرات استقبال کرده اما کماکان بر ادامه و تشدید فشار بر مردم تاکید دارد. وی گزیدگی و سوزش خود را در قالب رهنمود!! زیر به جامعه جهانی توصیه کرده است:
” اگر قدرتهای جهانی فارغ از ملاحظات اقتصادی و سیاسی با قاطعیت عمل میکردند، میتوانستند در همین دور از مذاکرات، پروژه بمب سازی رژیم را به طور کلی از کار بیندازند.”
بیانیه شورای ملی مقاومت همچنین به نقل از مریم رجوی ضمن پذیرش مسئولیت ظلم و ستم ناشی از تحریم ها بر مردم ایران بار دیگر ادعای مسخره افشاگری تازه مجاهدین را یادآور شده و نوشته است:
“خانم رجوی بر ضرورت بازرسی بلادرنگ آژانس از تأسیساتی که به تازگی از سوی مقاومت ایران افشا شده است، تأکید کرد تا رژیم نتواند مانند موارد پیشین، در آنها تغییرات ایجاد کند. “
درباره تغییر موضع تاکتیکی مجاهدین حرف بسیار است؛ همچنانکه درباره شکست تمام قد استراتژی بقا در شکاف مجاهدین که پروژه هسته ای به عنوان یکی از بسترها و دستمایه های محوری، که مجاهدین امید زیادی به آن بسته بودند. امید سرنگونی جمهوری اسلامی با توسل به چالش هسته ای با اتمام حساس ترین مرحله مذاکرات حالا به سراب تبدیل شده است. پروژه ثانوی مجاهدین در این استراتژی ظاهرا موضوع حقوق بشر است که از این پس تمامی توان خود را روی آن متمرکز خواهند کرد. از همین حالا می توان پیش بینی کرد فرجام این پروژه نیز البته با درایتی که جمهوری اسلامی از خود نشان خواهد داد برای مدت زمان دیگری آنها را مشغول خواهد کرد.
نشانه های این رویکرد را از همین حالا می توان در نوشته های سازمان ردیابی کرد. مقاله م. مشیری ظاهرا از موضع غربی ها بر این پروژه تاکید دارد:
“فشار غربیها بهطور موثر شروع شده است. فردا یقه رژیم سر موضوع حقوق بشر گرفته خواهد شد که این ربط مستقیم به حیات رو به زوال رژیم قرون وسطایی دارد.”