بشارت رهایی

دیروز بیانیه ای در سایت مجاهدین از جانب پنج سازمان غیردولتی منتشر شد که در آن از وضعیت ساکنان لیبرتی اظهار نگرانی شده بود.

در این بیانیه آمده است که ” ما بشدت نگران امنیت و سلامت ساکنان لیبرتی هستیم”. با خواندن این جمله از اینکه مجاهدین – گرچه از زبان دیگران- در رابطه با امنیت و سلامت ساکنان لیبرتی اظهار نگرانی کرده اند، بسیار خوشحال شدم ولی در چند سطر بعد با خواندن این جمله : ” آنها از حقوق بنیادی خود از جمله اموال و دارئیهایشان محروم شده اند ” متوجه شدم که این نگرانی در رابطه با اموال ساکنان لیبرتی است و نه خود آنها!

در ادامه بیانیه آمده است :”اکنون هفت سال است که اشرفیها در اشرف و سپس در لیبرتی تحت شدیدترین محاصره قرار دارند و این محاصره نقض فاحش قانون بین‌المللی و هم‌چنین یادداشت تفاهم است”

در رابطه با زندان بودن کمپ لیبرتی و زندانی بودن ساکنان آن برای من این سئوال پیش می آید که این چگونه زندانی است که ساکنان آن جشن های بزرگ به مانند جشن نوروز و چهارشنبه سوری که ویدئوهای آن نیز به نمایش گذاشته شد را این چنین پرهزینه و لوکس برگزار میکنند؟ اینهمه گل و تزئینات و فرش سرخ و آلات موسیقی و لباس ها و بادکنک های رنگی و کیک و تنقلات چگونه اجازه ورود به این زندان – تحت محاصره شدید به قول شما! – را یافته است؟ چون در هیچ زندانی در سراسر جهان و بطور خاص در زندانهای جمهوری اسلامی ما شاهد چنین صحنه هایی نیستیم. فیلمی که از زندان به بیرون راه یافت نشان میدهد که برنامه چهارشنبه سوری در یکی از زندانهای رژیم با امکانات بشدت ناچیز در سلول ها برگزار شد و در آن از گل و آلات موسیقی و ترقه و فشفشه و … خبری نبود. اگر لیبرتی با اینحال زندان است پس باید به دولت عراق بخاطر چنین فضایی در زندانهایش براستی تبریک گفت! از هر کس که شکی دارد می خواهم که به این ویدئوها که توسط خود مجاهدین منتشر شده، نگاهی بیندازد و خود در خصوص زندان بودن لیبرتی نظر دهد. براستی در کدام زندان حتی در کشورهای غربی، اجازه اجرای برنامه های این چنینی و اجازه ورود تمامی امکانات آن را میدهند؟ مگر اینکه مجاهدین بگویند چنین ویدئوهایی مونتاژ است و حقیقت ندارد!

در این بیانیه که البته طبق معمول از زبان دیگران بیان شده! باز به این اشاره میشود : ” تاکنون تقریباً تمامی مخارج از جمله مخارج انتقال، استقرار مجدد و تأمین هزینه های زندگی ساکنان بر دوش سازمان مجاهدین خلق ایران بوده است. این در واقع یک نمونه نادر در تاریخ پناهجویی است که مخارج توسط خود پناهندگان و سازمان آنها پرداخت می‌شود.”!

یک سئوال را مجاهدین در این رابطه باید به روشنی به افکار عمومی پاسخ بدهند: براستی آیا مخارج انتقال بدوش شما نهاده شده و یا خودتان با مذاکرات طولانی و شرط و شروط گذاشتن برای انتقال و شانتاژ موفق شده اید آنرا در دست خود بگیرید تا تیغ منت خود را همیشه بر بالای سر ساکنان لیبرتی نگه دارید؟ چرا حتی در آلبانی با مذاکرات پشت پرده، کمیساریا پول جدا شدگان از مجاهدین را قطع میکند تا شما آنرا به عهده بگیرید؟ چرا از هر کس که جدا میشود یک برگه امضا شده میگیرید مبنی بر اینکه از کمیساریا تقاضای کمک مالی نخواهند کرد و مجاهدین آنها را تامین میکنند؟ چرا کاری میکنید که رابطه آنهایی که از مجاهدین جدا میشوند از ابتدا با کمیساریا خراب شود و آنها نتوانند به استقلال مالی برسند؟ تمام اینها برای این نیست که بتوانید با وابسته نگاه داشتن اعضایتان و جدا شدگان به لحاظ اقتصادی کنترل خود را بر آنها حفظ کنید؟ مگر آمریکا سال گذشته مبلغ ۲۵ میلیون دلار* به دولت آلبانی برای اسکان ساکنان لیبرتی پرداخت نکرده بود؟ مگر سازمان ملل صندوق مالی در رابطه با ساکنان لیبرتی براه نینداخته بود؟ با کدام مذاکرات پشت پرده موفق به کنار زدن همه ی این امکانات و در دست گرفتن منابع اقتصادی بعنوان مالکان همیشگی جان و مال اعضایتان حتی جدا شده ها شده اید؟ چرا به مردم و خانواده ها توضیحی در این رابطه نمیدهید و فقط از زبان دیگران شایعه پراکنی در خصوص تحمیل شدن هزینه ها به مجاهدین میکنید! تا بعد بتوانید براحتی از زیر آن شانه خالی کنید! لطف کنید و سایه خود را از روی اعضا و جداشدگان بردارید تا مسئله اقتصادی و استقرار آنها همانطور که در سراسر جهان معمول است توسط کمیساریای عالی پناهندگان و سازمان ملل حل و فصل شود و چماق شما بر سر منتقل شدگان از لیبرتی نباشد. براستی اینهمه کنترل برای چیست؟ از چه این چنین هراس دارید که تا یک جدا شده دهان به گفتن حقایق باز میکند حتی از حمله سایبری به دنیای مجازی برای پاک کردن مطلب خودداری نمی کنید؟ چه حقایقی را این چنین با وحشت سعی در کتمان کردنشان دارید؟

در انتهای بیانیه نیز بخوبی دم خروس بیرون می زند. بحث اصلی بر سر جان ساکنان لیبرتی و انتقالشان نیست و در این بیانیه حتی یک کلمه به انتقال فوری آنها برای نجات جانشان اشاره نمیشود. بلکه بحث اصلی در فروش اموال مجاهدین میباشد که البته آنرا هم فقط به عنوان یک مانع بر سر انتقال و خط طولانی کردن ماندن در عراق مطرح می شود. وگرنه مجاهدین با پولهای باد آورده ای که به یمن “حکام و شاه های شجاع” ! به تعبیر خانم برگزیده به جیب زده اند مشکلی در این رابطه ندارند. اینرا در هزینه ها و خرج های گزاف مجاهدین برای میهمانی های شام و برنامه های آن چنانی و گرفتن سوئیت های گران قیمت در هتل های بزرگ برای سیاستمدارانی که قیمت یکربع سخنرانی شان بسیار بیشتر از تامین هزینه های اولیه خورد و خوراک و مسکن دهها خانواده بی پناه است میتوان فهمید! مجاهدین با مطرح کردن فروش یک مشت آهن پاره به مانند کمپ اشرف قصد دارند باز ساکنان لیبرتی را در این وسط قربانی اهدافشان کنند. در کمپ اشرف نیز ۵۳ نفر از آن حافظان اموال یعنی حافظان همان آهن پاره ها سرانجام با دستهای بسته به آن صورت فجیع کشته شدند. و عاقبت ناچار شدند باقیمانده نفرات را بعد از این کشتار فجیع و جنایتکارانه با فشار افکار عمومی به لیبرتی انتقال دهند. آیا براستی جان ساکنان لیبرتی برای رهبران مجاهدین کمترین ارزشی دارد؟ آیا حتی یکبار در این بیانیه انتقال فوری ساکنان لیبرتی به دلیل در خطر بودن جانشان بعنوان شرط اول مطرح شده؟ و یا هر چه هست در رابطه با منت گذاری خرج انتقال و فروش یک مشت آهن پاره در لیبرتی است؟ شرم کنید. آیا دولت فرانسه نزدیک به ده میلیون دلار پول نقد که در اطاق کار خانم برگزیده ضبط کرده بود را به شما برگردانده؟ آیا هزاران کامپیوتر و وسائل این چنینی که از پایگاه اور سورآز و دیگر پایگاه های مجاهدین در فرانسه در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۳ توسط پلیس برده شد را توانستید به کمک اینهمه وکیل زبده و گران قیمت برگردانید؟ چرا بر علیه دولت فرانسه و پلیس آن اطلاعیه نمیدهید و نمیخواهید که اموال و پولهایتان را برگردانند؟ یا اگر برگردانده اند چرا افکار عمومی را در جریان قرار نمیدهید؟ شما به خاطر موقعیت سیاسی و اقامتی خانم برگزیده و دیگر رهبران مجاهدین جرات یک اطلاعیه دادن در این رابطه را در فرانسه ندارید ولی در رابطه با در خطر بودن جان ساکنان لیبرتی در جهنم عراق کلک تان نیز نمی گزد و اصلا احساس ناراحتی نمیکنید! جان بچه های مردم است و شما براحتی آنها را قربانی اهدافتان میکنید!

در اطلاعیه دیگری که در تاریخ ۱۵ آوریل توسط شورای مجاهدین داده شد. از فروش اموال لیبرتی به عنوان شرط انتقال نام برده میشود . نام اطلاعیه خود نیز کاملا اهداف را مشخص میکند ” جلوگیری از ورود تجار عراقی به لیبرتی برای خرید اموال ساکنان- کارشکنی آشکار در امر بازاسکان” !! در متن اطلاعیه مجاهدین آمده است: ” یک هدف دیگر کمیته سرکوب از جلوگیری از فروش اموال، چپاول و سرقت سیستماتیک آنها و تکرار سناریویی است که در اشرف در مورد اموال مجاهدین اجرا کردند.” !!

تعجب آور اینجاست که مجاهدین اساسا نمی گویند امکان تکرار سناریوی اعدام صحرایی با دستهای بسته در کمپ اشرف در رابطه با ۵۳ تن از ساکنان آن در لیبرتی نیز وجود دارد! نگران آن نیز نیستند! نگران عدم فروش اموال لیبرتی به مانند اشرف هستند! در این اطلاعیه حتی به عدم بازگرداندن سبدهای خالی میوه به شرکت های لجستکی نیز اعتراض میشود! اما امان از یک کلمه در رابطه در خطر بودن ساکنان لیبرتی و لزوم انتقال هر چه سریعتر آنها از این جهنم! در انتها می نویسند : ” مقاومت ایران با یادآوری تعهدات جامعه جهانی در مقابل امنیت و سلامت ساکنان لیبرتی، دولت آمریکا، اتحادیه اروپا و سازمان ملل را به اقدام فوری برای لغو محاصره لیبرتی، به‌ویژه برداشتن هر گونه ممنوعیت در مقابل فروش اموال ساکنان که لازمه باز اسکان آنها است، فرا می‌خواند.”!!

جالب اینجاست که از نظر مجاهدین، تعهدات جامعه جهانی در مقابل امنیت و سلامت ساکنان لیبرتی به اقدام فوری برای لغو محاصره و فروش اموال محدود میشود! یعنی اگر ساکنان لیبرتی امکان تردد آزاد در عراق سراسر در آتش و خون را داشته باشند، امنیت و سلامتشان تامین میشود! و یا اگر اموال لیبرتی را مجاهدین به فروش برسانند سلامت و امنیت ساکنان به این ترتیب تامین میشود!! به این می گویند شارلاتانیسم خالص! این گونه حرکات قبلا انحصارش در دست آخوندهای جنایتکار بود ولی امروز گویا مجاهدین گوی سبقت را از آنها هم ربوده اند و در زمینه شارلاتانیسم با رژیم دیکتاتوری جمهوری اسلامی برابری میکنند! مبارکشان باد!

با تمام اینها یک خبر خوشحال کننده در این اطلاعیه و اطلاعیه قبلی سازمان دیده میشود و آن اینکه دولت عراق از فروش اموال در لیبرتی جلوگیری میکند و این نشان میدهد که انتقال به انتهای راه خود نزدیک شده و برای همین مجاهدین زمزمه های فروش اموال را به مانند کمپ اشرف برای نگه داشتن تعدادی از ساکنان لیبرتی بعنوان حافظان اموال با هدف نگه داشتن جای پای خود در عراق باز به میان کشیده اند!

من به مجاهدین میگویم، شما لطفا پای خودتان را از پروژه انتقال بیرون بکشید تا ببینیم چگونه این پروژه به سرعت عملی خواهد شد. شما از ابتدا مانعی بیش بر سر راه انتقال ساکنان لیبرتی نبوده و نیستید.

عاطفه اقبال – ۳ اردیبهشت ۹۵ برابر با ۲۲ آوریل