بشارت رهایی

ماهیت متحدین مشترک باند رجوی وحکومت سعودی را بهتر درک درک کنیم!

رسانه های باند رجوی، دراستناد به فرستنده ی العربیه عربستان آورده است:

” عادل الجبیر وزیر خارجه سعودی، گفت که ایران با حمایت از اسد، حزب الله و حوثی‌ها، به قوانین بین المللی بی احترامی کرده است. او گفت برای تعامل با ایران، این کشور باید سیاست‌های خود را تغییر دهد. می بینیم که ایران در سوریه، دخالت می کند و از حزب الله و حوثی‌ها حمایت می کند… این کشور در پشت عملیات‌هایی است که امنیت منطقه را تهدید می کند، هیچ تغییری در سیاست ایران نمی بینیم .مشاهده می کنیم که این کشور تلاش می کند به بحرین، سعودی و کویت، سلاح قاچاق کند.. ایران باید تصمیم بگیرد آیا در جنگ است یا برعکس؟ اگر در جنگ باشد و به قوانین بین المللی احترام نگذارد و به طرح های خود ادامه دهد، نمی توان با آن تعامل کرد. وزیر خارجه سعودی از ایران خواست به خانواده بین المللی و ساختن روابط خوب با دولت های منطقه باز گردد”.

اینها نمونه هایی از اظهارات مقامات عربستان است.

خواننده ی متن یاد شده، ابدا ازاین حرف ها، برداشت نمیکند که این همان حکومت عربستان است که نیروی نظامی بزرگی وارد بحرین کرد و تظاهرات مسالمت آمیز مردم آنجا را به خاک وخون کشید!
کسی با خواندن حرف های عادل الجبیر ، متوجه نمیشود که حکام این کشور ، سال هاست که قسمتی ازاراضی یمن را تحت اشغال دارند واتفاقا قسمت مهمی از نفت استخراجی شان از همین منطقه تامین شده و درآمد حاصله، صرف کمک به سلطه گری های غرب و عیش و نوش متولیان کعبه واشاعه ی تروریزم میگردد!

او نمیگوید که این حکومت عربستان بوده که عبداله صالح – رئیس جمهور یمن – را برکنار کرد و بجای او کسی را برمسند ریاست جمهوری نشاند که جرات تحمل حرکات اعتراضی مردم را نیافت ورسما استعفا داد وبدستور عربستان دوباره ادعای ریاست کرد!

کسی اززبان این سخنگوی حکومت تکفیری عربستان نخواهد شنید که درزمان نوکری بنیانگذاران عربستان به انگلیس، حوثی ها با نیروهای متجاوز خارجی به نبرد پرداخته و هرچه که باشند، ازنظر خم نشدن دربرابر انگلیس متجاوز، کارنامه ی بهتری بنمایش گذاشته اند و …

او هرگز نخواهد گفت که حکومت سوریه- با وجود تمام ضعف هایی که دارد – بیشترین دفاع را ازحقوق اعراب میکند وهرعرب شرافتمندی نباید راضی به خرابی سوریه وکمک به کشتار مردم این کشور بلازده باشد و …

اونخواهد گفت که یک نسل کشی تمام عیار در یمن براه انداخته وصدای سازمان ملل کم استخوان را ازبابت کشتار کودکان یمنی درآورده است!

صد سال هم طول بکشد، سید عادل نخواهد گفت که وزیر خارجه ی عمده ترین کشور تجهیز کننده ی مالی تروریزم تکفیری ومجاهد وطالبان نوع افغانی است و …

فرقه ی رجوی که همکار وهم کاسه ی این کشور باسران مرتجع اش میباشد، همانگونه عمل میکند که این برادر ؟؟!! بزرگ میکند!

کسانی که شاهد خبر رسانی های دروغ شبانه روزی این مجاهدک ها درمورد سوریه بوده ومشاهده مینمایند که رجوی ها همواره کشتار کودکان سوری را بعهده ی دولت سوریه ومتحدین اش گذاشته تا تروریست های مدام تغییر نام دهنده را مورد تطهیر قرار دهند ، میتوانند، متن زیر را هم خوانده وبه ریشه ها رفته و تحلیل درست تری از دوست دشمن داخلی وخارجی خود داشته وماهیت باند رجوی را ، آنطور که هست بشناسند وبدانند که قضیه حالت دیگری هم دارد:

” خبر نگار ریانووستی”میخاییل علاءالدین” در سفری به شهر حلب، وضعیت کودکان در جنگ حلب را اینگونه گزارش کرده است:

نیمه اول ماه آوگوست در پی پرتاب گلوله های خمپاره توسط تروریست ها در شهر حلب ۱۶۷ نفر کشته شدند که یک سوم از این تعداد کودکان بودند.

بنا بر اظهارات یکی از افسران بخش سیاسی ارتش سوریه، محله ۱۰۷۰ واقع درجنوب غربی شهر حلب، بین جبهه نبرد قرار دارد. بخشی از این محله تحت کنترل ارتش سوریه است و ساکنین آن در آرامش نسبی زندگی می کنند.

ابتدای ماه آوگوست امکان تصرف بخش بزرگی از محله ۱۰۷۰ به دست گروه های تروریستی وجود داشت اما حملات تروریست ها نا کام ماند. بخش دیگر این منطقه نیز از هفته های گذشته زیر باران گلوله های توپ و راکت تروریست ها قرار گرفت. این در حالی است که ارتش نیز ناتوان از بیرون راندن گروه های تروریستی از این محله است.

در روزهای اخیر تعداد زیادی از خانواده های محله ۱۰۷۰ از این منطقه گریخته و توانسته اند خود را به غرب شهر حلب که در کنترل ارتش سوریه است برسانند. این افراد اگر چه مسلمان سنی مذهب هستند ترجیح می دهند در محله های مسیحی نشین شهر حلب ساکن شوند.

با یکی از افراد خانواده “امیر ربیعی” از کسانی که در جنگ زندگی کرده اند گفتگویی داشتم، او گفت:

“چهار سال پیش که تروریست ها وارد این شهر شدند. ما به محله ۱۰۷۰ فرار کردیم. زمانی که باریدن گلوله ها به این محله شروع شد ما به این منطقه (غرب حلب) آمدیم تا از آتش تروریست ها در امان باشیم”.

گفتگو با بزرگتر خانواده “عامر” که به علت کار در یک نانوایی دولتی، توسط تروریست ها غیابا به اعدام محکوم شده است، شنیدنی است. این گفتگو در ساختمانی نیمه تمام که مقامات دولتی به طور موقت در اختیار خانواده ها قرار داده اند صورت گرفت. در این ساختمان از برق خبری نیست، بزرگترها روی بلوک های سنگی نشسته اند. یک دوجین بچه در اطراف مشغول بازی هستند. عده ای با دمپایی و تعدادی از آن ها با پای برهنه، با بازی گوشی خاص خود و با خنده های کودکانه در حال جست و خیز هستند.

عامر در این اندیشه است که به خاطر کار در یک نانوایی دولتی، تروریست ها او را به مرگ محکوم کرده اند. پدر خانواده برای زنده ماندن خود و حفظ جان و تربیت فرزندان، باید از آن منطقه به این جا پناه می آورد. او درحین صحبت و در حالی که صدای رگبار از هر طرف شنیده می شد انگشت اشاره خود را به سمت صدا های نا هنجار نشانه می گرفت.

دختر بچه ای پای برهنه با چشمانی بزرگ و قهوه ای با پر حرفی خود و شلوغ کردن، بیشتر جلب توجه می کرد. او مانند برادر ها و خواهران خود بدون توجه به صفیر گلوله ها و انفجار ها به بازی کودکانه خود مشغول بود. نام او آلیا است. آلیا می گوید به زودی مدارس جدید باز می شوند وما این جا می توانیم به مدرسه برویم چرا که مدرسه قبلی ما تخریب شده است. .. به نظر می رسد هر کدام از آن ها تلاش دارند زبان بیگانه ای را یاد بگیرند تا بتوانند در آینده خود را به دیگر سر زمین ها برسانند و از شرایط جنگی نجات یابند.

موقع جدا شدن از این خانواده مهربان کافی بود تا در چشمان پر رمز و راز کوچکترین فرزند دختر این خانواده نگاه کرد تا درد و رنج جنگ را در آن ها تشخیص داد. رمز و رازی که شاید بزرگتر ها هم نمی توانستند آن ها را شرح دهند.

برادر آن دخترک معصوم، بزرگترین عضو خانواده عامر بود که برای مبارزه با تروریست ها وارد ارتش سوریه شد و چندی پیش در نبرد با تروریست ها کشته شد.

همسایه عامر مرا برای نوشیدن چای دعوت کرد. مردی با موهای جو گندمی. روشن بود که او هم گفتنی های فراوانی دارد. او می گوید: از آغاز عملیات تروریستی در کشور ما، من به صف مبارزه با تروریست ها در آمدم. تروریست ها به این دلیل که نمی توانستند به ما دسترسی یابند، فرزندان ما را اعدام کردند و جسد آن ها را چند روز در خیابان ها برای ارعاب مردم به تماشا گذاشتند.

در ماه ژولای، خبری شوکه آور بر روی صفحه خبر گزاری های جهان نشست.کودک۱۱ساله فلسطینی که در اردوگاه فلسطینی”هاندارات” سوریه زندگی می کرد توسط تروریست ها در شمال شهر حلب اعدام شد. اتهام این کودک و پدرش همکاری با دولت سوریه بود. سه نفر از تروریست های وابسته به گروه “نورالدین از زینکی” از صحنه اعدام این کودک فیلم گرفتند و روی شبکه جهانی اینترنت قرار دادند.

تا به حال غرب کلیه گروه های تروریستی را مورد حمایت همه جانبه خود قرار داده است. با ناکام ماندن ارتش تروریست ها جهت سرنگونی حکومت سوریه، آمریکا برای فریب افکار عمومی جهان با ادعای” مبارزه با تروریسم” برخی از این گروه ها را از آن جمله گروه “نورالدین از زینکی” را جدا کرده است و به نام “اپوزیسیون مخالف” بشار اسد از هر نظر کمک می کند. در حالی که در عمل همه این گروه ها برای تسلط غربی ها بر کشور سوریه وارد عملیات نظامی بر علیه مردم سوریه شده اند.

در گوشه دیگری از محله ۱۰۷۰ به دلیل جمعیت کمتر بچه ها از امکانات بهتری نسبت به دیگر قسمت های محله برخوردار هستند. وجود برق، تختخواب و به موقع رسیدن کمک های انساندوستانه شامل خوراک و پوشاک. ماشین های بزرگ با تانکر آب را به این بخش از محله جهت شستشوی بدن و لباس می رسانند و بچه ها در دنیای کودکانه خود بخشی از این آب ها را بر سر تا پای خود میریزند. با وجود نا کافی بودن آب، بزرگتر ها مانع از شادی کودکان نمی شوند. به هر صورت زندگی در سایه جنگ دشوار است “!