اردوگاه کار اجباری رجوی در تیرانا
مقاله ای از ف. ج. جداشده در آلبانی
با سلام، نماز و روزه قبول باشه، از اینکه به حرفام توجه میکنید، خیلی ممنون، حالا میخوام برم سر اصل مطلب، میدونید، رجوی و مزدوران دست نشانده خودش در تیرانا، میخواهند یک اردوگاه کار اجباری مثل اشرف و لیبرتی در اینجا، برای افراد تحت فرمان خودشون درست کردند و اون موقع که من اونجا بودم، همیشه به خودم میگفتم کی میشه از این جهنم دره خلاصی پیدا کنم و بطور واقعی جهنم دره بود. چون آب رو باید با اجازه مسئولین فرقه میخوردی و بدون حرف اونا نمیتونستی آب بخوری، باور کن حتی برای رفتن به سرویس بهداشتی باید کلی حساب و کتاب میکردی که مسئولین فرقه بی جهت سر این موضوع به تو گیر ندهند و سوال نکنند که کجا رفتی و چکار کردی.
حالا یک موضوع جالب تر این بود که اینها میخواستند که همین محدودیت هایی که برای افراد خودشون داشتند اعمال میکردند، میخواستند برای شهروندان تیرانا هم اعمال کنند. داستان از این قرار بود که اینها در خیابانی که همه شهروندان در اونجا تردد میکنند، یک درب بزرگ آهنی نصب کردند و اینطوری مسیر عبور شهروندان رو گرفتند. اینها همش با ذهنیت اشرف هست که در اونجا یک درب اصلی به اسم دروازه اسد بود. ولی خوشبختانه با اعتراض شهروندان مجبور شدند درب رو بردارند که این داستان مثل اینکه همچنان ادامه داره و این دعوا بین شهروندان با فرقه رجوی ادامه داره، چون چند بار دیگه این درب رو گذاشتند و برداشتند و الان دقیقا نمیدونم که آیا در این لحظه اون درب هست یا نه؟
واقعا خیلی مسخره است که تو بخواهی همه جا رو قفل و کلید بهش بزنی. میگم اینا اینجا در تیرانا اینطوری رفتار میکنند، حالا شما در نظر بگیرید که خدای نکرده یک موقع اینا در ایران باشند، چه بلایی سر هموطنان خودمون میارند. باور کنید تمام ایران رو تبدیل به یک زندان بزرگ میکنند. همین ایده رو در ایران هم عملی میکنند، که خدا اون روز رو اصلا نیاره. تمامی این حرفهای من، اصلا یک ذره، چیزی خارج از واقعیت نیست و هر چی میگم واقعیت محضه. همین الان خیلی از افرادی که در تشکیلات جهنمی و در این جهنم دره باقیموندند، بخاطر این است که خیلی از افراد، خانواده اینا در این سازمان به اصطلاح ”شهید” شدند و یا مادر و خواهر و برادری که در درون تشکیلات دارند که جزو سران این فرقه هستند و بخاطر اونا مجبورند ادامه بدهند. اگه به خودشون باشه، حتی حاضر نیستند که یک لحظه در این جهنم دره باقی بمونند.
حالا جالب اینجاست که سران این فرقه به این هم اکتفا نمی کنند و دنبال این هستند که یک چیزی شبیه لیبرتی و اشرف که بطور واقعی اردوگاه کار اجباری بود، در اینجا درست کنند و میخواهند همه افراد رو در یک جا سر جمع کنند و دور آنها حصار درست کنند و تمامی ترددات رو تحت کنترل خودشون قرار بدهند و حتی اگه شد کلا ترددات رو ممنوع کنند و آدم ها هر کاری میخواهند بکنند باید در درون همان حصاری که اینها درست کردند، همون جا انجام بدهند.
ولی طنز داستان کجاست؟ اینجاست که اینها در طی این سالیان که در اشرف و لیبرتی بودیم، همش میگفتند که دولت عراق و رژیم ایران ما رو در حصار قرار دادند و اجازه تردد به بیرون رو نمیدهند، که این حرف اساسا غلط بود، ولی حالا با فرض محال حساب میکنیم که حرفشون درست بوده، اما حالا که در تیرانا هستیم و کمیساریا و دولت آلبانی تماما با سازمان هستش و هرچی اونا میگند انجام میده، چرا سران این فرقه دنبال این هستند که یک اردوگاه و زندان مخوف، شبیه اشرف و لیبرتی درست کنند. واقعا آدم میمونه کدوم حرف اینا رو باور کنه، از من که این همه سال در این سازمان و تشکیلات جهنمی بودم بشنوید و مطلقا حتی به یک حرف اینا نباید اعتماد کرد، چون اینو من با تمام وجودم در طی این سالیان لمس کردم، ای کاش که زودتر این رو میفهمیدم و این همه عمرم رو تلف نمیکردم.
در این ماه مبارک رمضان از خدا میخواهم که هر چه زودتر همه افراد از اسارت این فرقه خارج بشند و حتی یک نفر هم پیش اینا نمونه و همه به خانواده هاشون وصل بشن.
امیدوارم که تونسته باشم، تا حدودی یک تصویر از اردوگاه کار اجباری مسعود و مریم رجوی به شما داده باشم. با تشکر از اینکه به حرف هام توجه کردید.
ف. ج. عضو جدا شده از مجاهدین خلق – تیرانا – آلبانی