برادر یکی از اسیران فرقه رجوی در گفتگو با خبرنگار مؤسسه راهبردی دیدهبان در عراق، ضمن اشاره به آلودگی آب و محیط پادگان اشرف گفت: محیط آلوده و غیربهداشتی این پادگان سبب شده بود که تا قبل از انتقال به لیبرتی هفتهای حداقل ۴ عمل جراحی برای خروج رحم زنان صورت گیرد.
قطع پستان و تخلیه رحم در میان اعضای زن فرقه مجاهدین به دلیل آلودگی آب و محیط و روابط جنسی نامشروع و پنهانی در محیطهای آلوده همچون داخل اتومبیلهای نظامی! صورت میگرفت.
وی افزود: این عملهای جراحی بدلیل نبود امکانات پزشکی در پادگان اشرف درچند سال اخیر در بیمارستان شهربعقوبه و بیمارستان مدینة الطب در بغداد صورت میگرفت که باعث اطلاع خانوادهها از این اقدامات میشد.
این عملهای جراحی درهفته حداقل درحدود ۳یا ۴ مورد صورت میگرفت که خبر آن را ازطریق پلیس عراق دریافت میکردیم.
یکی دیگر از اعضای خانواده های اسیران فرقه رجوی نیز ضمن اشاره به سابقه تخلیه رحم در فرقه گفت: در سال ۱۳۶۷ و پس از اعلام انقلاب ایدئولوژیک و طلاقهای اجباری، به دستور مریم رجوی طرح «انقلاب قله آرمانی» اجرا شد و طی آن رحم حدود ۳۰۰ زن از اعضای فرقه مجاهدین تخلیه شد.
رجوی با این حرکت قصد داشت تا اندک امید اعضایش به آینده را از بین ببرد و این یکی از روشهای کثیف وی برای حفظ نیروها در پادگان اشرف بود.
همچنین یکی از اعضای خانواده اسیران اشرف ضمن بیان این مطلب که سرکردگان فرقه رجوی اعضای زن خود را مجبور میکردند تا در زمان جنگ روزانه قرصهای هورمونی استعمال کنند گفت: این قرصها باعث میشد که زنان انرژی بیشتری برای جنگیدن داشته باشند.
وی همچنین افزود: بسیاری از زنان فرقه رجوی که از این تشکیلات فرار کردند با مراجعه به پزشک متوجه شدند که سرطان رحم و پستان از اثرات همین داروها بوده که در نهایت منجر به تخلیه رحم و قطع پستان آنها شده است.