جوابیۀ مصطفی محمدی به مقالۀ لابی فرانسوی رجوی ایو بونه در مجلۀ هافینگتون پست در سوز و گداز از دیدار او با مشاور رئیس جمهور فرانسه
سردبیر محترم روزنامۀ هافینگتون پست Huffington PostLe
با درود و احترام؛
روزنامۀ شما در تاریخ ۶ ژوئیۀ ۲۰۱۵ مقاله ای به قلم آقای ایو بونه Yves Bonnet رئیس سابق سازمان امنیت محلی فرانسه (DST)
Direction de la Surveillance du Territoire
در لینگ زیر:
http://www.huffingtonpost.fr/yves-bonnet/desinformation-iranienne-nucleaire_b_7730454.html
منتشر کرده بود که در قسمتی از آن نویسنده تهمتهای ناروا و مطالبی کاملا دروغ و ساختگی علیه اینجانب مصطفی محمدی شهروند کانادا نوشته است. لذا لازم دیدم توضیح زیر را جهت روشن شدن واقعیت و تصحیح ذهن خوانندگانتان برای شما بفرستم تا طبق قانون مطبوعات آن را در همان صفحه که مقالۀ مذکور در آن منتشر شده است منتشر کنید:
اینجانب مصطفی محمدی بیش از ده سال است که برای آزادی دخترم سمیه محمدی از اسارت در فرقۀ مجاهدین خلق ایران در عراق تلاش می کنم و در همین راستا اخیرا به فرانسه که دفتر مرکزی و رهبری این سازمان در آنجا قرار دارد سفر کرده و به اقدامات قانونی و قضائی در این رابطه دست زده ام. همچنین با خبرنگاران رسانه ها و سازمانهای حقوق بشری تماس گرفته و صحبت می کنم تا صدای اعتراض خودم به نگهداری دخترم توسط این سازمان در عراق را به گوش مقامات فرانسه برسانم تا بر روی رهبری این سازمان برای آزاد کردن دختر من فشار بیاورند.
پیش از این گزارشها و مصاحبه های مفصلی از اینجانب در مطبوعات کانادا به چاپ رسیده از جمله روزنامۀ نشنال پست National Post در چندین شمارۀ مورخۀ خود از ۲۳ تا ۲۸ سپتامبر سال ۲۰۰۶ چندین صفحۀ خودش را برای شرح ماجرای ربوده شدن و نگهداری دخترم توسط فرقۀ مجاهدین خلق در عراق و صحبتهای این جانب اختصاص داده است.
همچنین وقتی در عراق برای آزادی دخترم تلاش می کردم مطبوعات متعدد عراقی مصاحبه هایی با اینجانب را به چاپ رساندند.
اینجانب با تلاش شخصی خودم موفق شدم که با آقای برنارد پواگنانBernard Poignant مشاور ارشد رئیس جمهور فرانسه در محل کاخ الیزه ملاقات کرده و خواستۀ خودم را با او برای رساندن به گوش رئیس جمهور فرانسه مطرح نمایم که کاملا از حمایت او برخوردار شدم و قول داد که مدارک ارائه شده از سوی من را به دست رئیس جمهور فرانسه برساند.
من به هیچوجه مأمور وزارت اطلاعات ایران نیستم بلکه ساکن و شهروند کانادا می باشم و شغلم مدت ۲۵ سال است که کارگر تأسیساتی ساختمان در کانادا هستم و از دسترنج خودم نان می خورم و هیچ خواسته ای جز آزادی دخترم از قید گروگانی سازمان مجاهدین خلق ندارم و این خواسته ام نیز کاملا بر خلاف آنچه نویسندۀ این مقاله نوشته است مورد تأیید دستگاه قضائیۀ کانادا قرار گرفته است.
همچنین برخلاف سخن نویسندۀ این مقاله این عراق نیست که افراد اسیر این فرقه را در کمپ لیبرتی (که سابقا قرارگاه نیروهای آمریکایی در بغداد بود و این نام را هم آمریکایی ها به این کمپ داده اند) نگهداشته است بلکه دولت عراق با تمام توان خواستار انتقال این افراد از خاک خود به کشورهای دیگر می باشد و سازمان ملل متحد نیز در این راستا تلاش می کند ولی رهبری فرقۀ مجاهدین خلق با قطع کامل ارتباط افراد با دنیای بیرون و با خانواده هایشان و ترساندن افراد از خروج از این فرقه و از عراق در انتقال افراد آن از عراق به کشورهای دیگر اخلال می کند و اصرار در ماندن آنها در عراق می کند تا از فروپاشی این فرقه جلوگیری کند.
نویسنده همچنین در این مقالۀ خود به آقای مشاور ارشد کاخ الیزه نیز با فریب خورده توصیف کردن او توهین کرده است و به او نیز نسبتهای دروغ داده است و از اینجا و با ادبیات این مقاله معلوم می شود که تمام نوشته های نویسندۀ مقاله دیکته شده از سوی فرقۀ مجاهدین خلق می باشد.
یادآوری می شود که نویسندۀ این مقاله آقای ایو بونه در ماه مارس سال ۲۰۱۱ از سوی دستگاه قضائیۀ فرانسه به علت وارد کردن تهمت و دروغ علیه چند نفر از مخالفان فرقۀ مجاهدین خلق در فرانسه محکوم گردید.
با احترام
مصطفی محمدی – پاریس
۲۰ ژوئیۀ ۲۰۱۵