با سلام و احترام؛
در تاریخ ۵ دسامبر ۲۰۱۵ مقاله ای به قلم علیرضا مناف زاده با عنوان « عملیات انتحاری و کشتار بی گناهان » انتشار داده اید. می خواهم به اطلاعتان برسانم که اگر نویسنده مقدار بیشتری تحقیق می کرد می نوشت که عملیات انتحاری در عصر ما و در منطقۀ ما از سال ۱۹۸۱ در ایران توسط سازمان مجاهدین خلق ایران شروع شد. نویسنده به ریشۀ تاریخی این کار مربوط به قرنها پیش در شیعه و در ایران اشاره کرده ولی به اینکه در عصر ما و در منطقۀ ما چه کسانی یا گروه هایی عملیات انتحاری را مجددا راه اندازی کرده اند اشاره ای نمی کند، فقط می گوید اختراع شیعیان در ایران بود.
این رسم روزنامه نگاری و خبرنگاری نیست که این قدر مبهم و گنک به تحلیل و ریشه های یک موضوع پرداخته شود یا از یک گروه خاصی که بخشی از رهبری اش مقیم همین فرانسه می باشد حساب برده شود.
نویسندۀ شما چگونه در این مورد از حزب الله لبنان اسم برده ولی از سازمان مجاهدین که طبق اطلاعیه ها و کتابها و نوشته های رسمی خودش آن موقع که عملیات انتحاری را دو سال و اندی بعد از انقلاب ایران در ایران شروع کرد اصلا حزب اللهی در لبنان در کار نبود اگر هم اسمش بود هنوز تشکیلات و عملیاتی نداشت در حالیکه سازمان مجاهدین خلق ایران آن موقع بنا به اعلام خودشان بیش از ۱۹هزار عملیات در ایران داشته اند که ۹ مورد آن عملیات انتحاری بود. من با این قسمت از نوشتۀ نویسنده که شیعیان این کار را شروع کرده اند و اصلا مسلمان یا غیر مسلمان دست به چنین جنایتهایی زده و می زنند کاری ندارم.
فقط می خواهم توضیح بدهم که در سال ۱۹۸۰ چه جریانی و گروهی عملیات انتحاری را مجددا در تاریخ راه انداخت، که هنوز هم مدافع عمل کرد خود می باشد و به آن افتخار هم می کند ولی آقای علیرضا مناف زاده به عمد یا غیر عمد هیچ گونه اشاره ای به اشاعه دهندۀ عملیات انتحاری در سال ۱۹۸۱ نکرده است.
حتما نام سازمان مجاهدین خلق به رهبری مسعود رجوی را شنیده اید. مسعود رجوی رهبر سازمان مجاهدین خلق در جنگ قدرت، برای بدست آوردن قدرت با آیة الله خمینی در سال ۱۹۸۱ وارد عملیات نظامی شد و روی به عملیات انتحاری آورد. از جمله ترورهای انتحاری که در سال ۱۹۸۱ توسط این سازمان انجام شد می توان به ترور امام جمعه شهرهای تبریز، کرمان، شیراز، یزد و کرمانشاه و یک استاندار و یک سرپرست زندان اوین و تنی چند از قضات دادگاههای انقلاب ، نمایندگان مجلس ، مقامات پایین رتبه دولتی درایران اشاره کرد. آقای مسعود رجوی در همان سال ها به فرانسه پناهنده شد، تعدادی از همان عملیات های انتحاری را از پاریس فرماندهی می کرد و نشریۀ «مجاهد» ارگان این سازمان تک به تک این عملیاتها را به صورت اطلاعیۀ ستاد فرماندهی داخل کشور نیروهای مجاهدین رسما و علنا بر عهده می گرفت.
وی سپس به همراه همسرش مریم قجر عضدانلو (رجوی) فرانسه را به قصد عراق ترک کرد.
در سال ۲۰۰۳ قبل از سقوط صدام حسین مجددا مریم رجوی به همراه بیش از ۲۰۰ تن از فرماندهان مجاهدین به فرانسه برگشت که در شمال پاریس در شهر اورسوراواز در همان قرارگاه سابقشان مستقر هستند. در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۳ پلیس فرانسه وقتی پی برد که سازمان مجاهدین به رهبری مریم قجر عضدانلو قصد یک سری عملیات های خرابکارانه در اروپا را دارند به ۱۹ پایگاه آنان در استان والدواز حمله کرد و ۱۶۵ نفر از افراد آنها را دستگیر نمود.
این اقدام در آن زمان در سی سال گذشته بزرگترین علمیات ضد تروریستی پلیس فرانسه بود. به دنبال این دستگیری ها فرماندهان سازمان مجاهدین در اروپا به اعضا و هواداران خود دستور داده بودند که عملیات مقدس خود سوزی راه اندازی کنند که در این رابطه ۱۰ نفر از جمله در خیابانهای پاریس خود را به آتش کشیدند که در این جریان دو زن کشته شد.
این خود سوزی ها هم یک نوع عملیات انتحاری است که فرد خودش را به آتش می کشد مخصوصا وقتی در خیابان و در ملآ عام صورت می گیرد یک اقدام خشونت طلبانه و ایجاد وحشت در میان مردم و نوعی تروریسم به شمار می رود که از همان موقع پروندۀ این اقدامات در دادگستری فرانسه موجود است و یکی از اتهامات رسمی قضائیۀ فرانسه علیه مریم رجوی بود.
برخلاف نوشتۀ آقای مناف زاده سازمان مجاهدین مطلقا از این شیوه دست نکشیده است بلکه زمینۀ آن در اروپا برای این فرقه مهیا نیست. اگر چنانچه موضوعی مانند ۱۷ ژوئن برای سران سازمان مجاهدین اتفاق بیفتد آنها خیلی شدیدتر عمل خواهند کرد. در ایدئولوژی این فرقه چیزی عوض نشده است. خانم مریم رجوی فقط شکل ظاهری آن را آراسته و از شعارها و کلمات مدرن و قابل پسند دنیای آزاد مخصوصا جامعۀ فرانسه استفاده می کند تا خودش را یک نیروی تغییر کرده نشان بدهد.
سازمان مجاهدین خلق یا به عبارت دقیق تر فرقه رجوی کارهای خشونت طلبانه خود را کنار نگذاشته است، بلکه درون فرقه خود برای آن افرادی که آن عمل ها را انجام داده اند همیشه لقب قهرمان میدهد. اگر سازمان مجاهدین که اکنون دیگر فرقه ای بیش نیست در حال حاضر اقدامی نمی کند فقط بخاطر شرایط سیاسی است. شما به تهاجم ۲ سال قبل این سازمان در مرکز پاریس به اعضای منتقد و مخالف خود نگاه کنید که چگونه می خواستند فرمان رهبر خودشان مسعود رجوی مبنی بر قتل جداشدگان این سازمان حتی در خیابانهای اروپا اجرا کنند. وی این فرمان و تهدید به قتل جداشدگان و مخالفین فرقه اش را سال گذشته نیز در یک پیام علنی که از رسانه های این فرقه پخش شد تکرار کرد. این را بخاطر داشته باشید که ایدئولوژی فرقه ها هیچ وقت عوض نمی شود. شما که در کشورتان و رسانه هایتان به داعشی ها » جهادیست » می گویید؛ حتی به اسم سازمان مجاهدین خلق نگاه کنید: کلمۀ « مجاهد » دقیقا عربی همان « جهادیست » می باشد.
سازمان مجاهدین خلق در عراق قبلا قرارگاه اشرف را داشت که بعد از سقوط صدام حسین بعد از چندین درگیری بسته شد. اما دومین قرارگاه بزرگ سازمان مجاهدین در اروپا در همین فرانسه در استان والداواز (شهر اورسوراواز) می باشد که تقریبا اکثر سران و فرماندهان و افراد مورد اعتماد مجاهدین که قبلا در عراق بودند در انجا مستقر هستند. در واقع سازمان مجاهدین بعد از بسته شدن قرارگاه اشرف نیروهای مهم خود را به قرارگاه اورسوراز انتقال داده است.
من خودم در گذشته نزدیک ۳۰ سال عضو سازمان مجاهدین بودم که پس از سقوط صدام حسین در سال ۲۰۰۳ از این سازمان فرار کرده ام و مخالف این سازمان هستم.
اینک به یک صفحه از نشریۀ « مجاهد » ارگان سازمان مجاهدین خلق ایران در سال ۱۹۸۴ نگاه کنید که چگونه تصویر و اسامی افرادی را که در سال ۱۹۸۱ تا آن موقع دست به عملیات انتحاری در ایران زده اند با توصیف آنها به عنوان « شهدای عملیات مقدس انتحاری » و « شهید مقدس » منتشر کرده و عملیات انتحاری را یک عملیات مقدس می شمارد.
