بشارت رهایی

ای خدا تا کی حبس انفرادی

نوشته ای از اکبر حسنی
لینک به منبع

الان شرایط بسا بیشتر برای کسانی که قصد جدا شدن دارند سخت تر و غیر انسانی تره. شرایط داخلی فرقه همینطوری غیر قابل تحمل هست که با پدیده سلول انفرادی به مراتب بدتر هم میشه.

یه روز گفتن که دیگه مثل قبل نیست که هر کس میخواد بره بیرون از این جهنم باید توی نشست جمعی بگه که میخوام برم بیرون. این مثلا نشست جمعی، چیزی نبود جز زیر فشار بردن نفرات و ترسوندن کسانی که حتی فکر بیرون اومدن از اون جهنم توی سرشونه.

تازه توی اون مثلا نشست، طرف رو زیر ماکزیمم فشار عصبی و روحی میبرن که شاید کوتاه بیاد. الان اون سازمان جهنمی حتی دیگه به همین هم راضی نیست. از نظر رجوی این هم هنوز کمه چون باید طرف رو برسونن به مرز جنون و خودکشی تا دست برداره.

این بود که فرقه رجوی دوباره به اصطلاح قرنطینه رو راه انداخت که تازه دو ماه بعد از اون نشست کذایی نفرات برن سلول انفرادی که برای کمترین چیزی التماس کنن. شما فکرشو بکنید برای چی آدمها فرار میکنن از توی فرقه.

اگر خیلی گل و بلبل بود که کسی نمیومد فرار کنه. اگه حتی لااقل شرایط الان کمی انسانی بود (گرچه تنها چیزی که توی فرقه ازش بویی نبرده اند انسانیت است)، افراد راحت میومدند بیرون و نیازی به فرار نبود.

الان به خدا روزهایی یادم میاد مثل ۱۹ فروردین یا ۶ و ۷ مرداد. با اینکه عراقی ها داشتند میکشند حرف دل بالای ۹۰% نفرات این بود که می گفتند “بمیریم از این وضعیت بهتر است”. روزایی رو یادم میاد که پشت سیاج اشرف قدم میزدیم و حرف این بود که “خدایا کی میشه این لعنتی ها برداشته بشن”؟

تو رو خدا دیگه به اشرف بعدی تن ندید که ایندفعه بدتر از عراق به سرتون میارن

مگه نبود موقع موشک باران لیبرتی. خودم و نفرات میگفتیم “بخوره به سنگر ما راحت بشیم”

جان عزیزه، با عرض پوزش از دوستانم که هنوز در چنگال ضحاک اسیرن، حتی گوسفند هم وقتی میفهمه که میخوان بکشنش یه تقلایی میکنه، اما ما حاضر بودیم بمیریم.

آهای مسلمون ها! آیا شنونده ای هست که به داد این آدمها برسه؟

باور کنید حاضر بودیم بمیریم از اون وضعیت راحت بشیم.

از خوانندگان محترم درخواست دارم یا از مسئولین محترم بنیاد خانواده سحر که قسمت‌هایی از حمله ۶ و ۷ مرداد رو بگذارید اگر امکانش هست که خوانندگان محترم ببینند که چطوری آدمها میرفتند جلو که با میله گرد به فرق سرشون بزنن که شاید راحت بشن از اون وضعیت.

این ایدئولوژی فرقه نبود که نفرات بخواهند “به خاطر یک مشت خاک یا چهار تا درخت” (داخل گیومه عین حرف مسعود رجوی بعد از تخلیه اشرف بود) بخواهند عزیزترین چیزشون رو یعنی جونشون رو بدهند.

نه عزیزان من، فقط و فقط برای این بود که از اون مثلا زندگی که به همه چیز شباهت داشت جز زندگی که در خور هیچ انسانی نیست پایان بدهند.
سخنی چند با دوستان در بندم

اینجا عراق نیست که فرقه بتونه ترکتازی کنه. اگر پای شما به اون اشرف برسه، چون دوباره به قول خودش چهار دیواری اختیاری، بدتر از اون بلاها سرتون میاد. پس زنجیرها را از ذهن و دست و پا پاره کنید. بیابید بیرون از اون جهنم که اگر برید توی اون اشرف بعدی باز بلایی از بلایی بدتر به سرتون میارن.

اکبر حسنی اسیر آزاد شده از فرقه رجوی در آلبانی

–

فرقه رجوی جداشدگان و خانواده ها را تهدید به مرگ می کند

“زالوصفتان تاریخ ایران”

مقاله ای از ایرج دادگر
لینک به منبع

پس از گردهمایی شکست خورده مریم رجوی و خیمه شب بازی سالیانه او در پاریس، فرقه ضدانسانی رجوی پرده ها را کنار میزند و در یک اقدام عجولانه و البته از فرط شدت فشارهایی که جامعه جداشدگان بر آنها وارد ساخته، اما شهامت بیان آنرا ندارد، به عقده گشایی و روکردن درون مایه کثیف و خائنانه خود از زبان اسیران دربند نموده و با  همان سناریویی که در هنگام پرداخت مستمری پناهندگی به جداشدگان آنان را وادار به نوشتن ندامت نامه و اعتراف نامه می نماید، دقیقا مشابه همان الگوی کثیفی که سالیان با آن از نزدیک آشنا بودم اما هیچگاه شرافت خودم را به آنان نفروختم و زیر بار زورگویی های آنان نرفتم، اینبار همین الگو را داخل مناسبات براه انداخته و حرفهای شخص مریم رجوی و مژگان پارسایی را از زبان اسیران میخواهد به گوش ما جداشدگان برساند.

در حالیکه اگر کمی بدان دقت و آنرا مورد کنکاش قرار دهید، اولا ملاحظه می کنید که در پهنه سیاسی آنهم در اروپای آزاد امروزی این نوع تهدید و این موضع گیری گاف سیاسی محسوب میشود و علی القاعده هر نیرویی آنرا فرو میخورد و برای سفید سازی خودش در عرصه بین المللی دم برنمی آورد، اما این فرقه آنچنان تو دهنی محکمی از جامعه جداشدگان در ماههای اخیر خورده است که دیگر قرار از کف داده و دست به خودزنی سیاسی میزند.

بالطبع چنین کاری و چنین اقدامی قطعا در روز موعود مورد دادخواهی و حسابرسی قرار خواهد گرفت، اما ضعف و سردرگمی سران و فرماندهان این فرقه از بعد از نقل و انتقال و آمدن به آلبانی آنچنان زیاد شده و آنچنان در منجلاب پلشتی و پلیدی شعارهای خود گیر کرده اند که چاره ای به غیر از اقدام به چنین موضع گیری هایی نداشته و ندارند.

حال شاید بپرسید موضوع چیست؟ من تنها به مطلبی که این فرقه دست به انتشار آن زد و تصویر اطلاعیه ای که عینا در آن درج نمود ارجاع میدهم و کاری به مواضع فرد مزبور ندارم، چراکه او هم دوست و هم رزم قدیمی خودم میباشد و خودم میدانم که برای خلاصی از دست این زالوصفتان چاره ای نداشته و ندارد. با این حال هم برایم خوشحال کننده بود و هم غم انگیز که این فرقه با همه دبدبه و کبکبه اش اما ملاحظه بفرمایید که درون مایه پلیدش چیست.

این اطلاعیه نیروهای مقاومت فرانسه در جریان جنگ جهانی دوم علیه نیروی اشغاگر نازی است که با نمای طناب دار مزدوران نازی و وطن فروشان فرانسوی را تهدید به مرگ می کند.

در ادامه سوز وگذاز این فرقه نوشته است که نهایت سرنوشت تمامی جداشدگان این است و تلویحا بیان نموده است که هرجا که باشید طناب دار در انتظار شماست. حال بایستی به فرقه گوشزد نمود که این بازیهای بچه ترسان لااقل برای ما که تا همین دیروز کنار شما بودیم فایده ای ندارد. ما هم همانهایی هستیم که برعکس مژگان پارسایی و مریم رجوی که در هنگام موشک باران و بشکه های انفجاری در کاخها و سنگرهای بتونی خودشان بودند از خاکستر خودمان بلند شدیم و دیگر نخواستیم تن به زورگویی های شما بدهیم. شما که دم از جامعه بی طبقه توحیدی میزنید اما اکنون با سرقت پولهای جداشدگان برای جنگ طلبان امپریالیستی جشن برگزار میکنید، شما که در منشور به اصطلاح آزادی ایران فردا دم از ممنوعیت حکم اعدام میزنید اما گام به گام همچون تف سربالا یک به یک مجبور به بالا آوردن آنها میشوید و یکی یکی کتمان میکنید.

باید به فرقه گفت که مطمئن باشید پای شماهم که فردا به ایران برسد ما برخلاف شما بجای طناب دار تک به تک سران فرقه را به پای میز محاکمه عدالت خواهیم کشاند تا علاوه بر خیانت همکاری با دشمن متجاوز به خاک میهن و اقدام مشترک علیه مرزبانان و مدافعان کشور، پاسخگوی یک قلم مادران و خواهران داغداری باشید که این روزها در یک اقدام کثیف دیگر با آوردن عزیزانشان به مقابل دوربین تلویزیون دست به ترور شخصیت افراد میزنید.

پس مطمئن باشید آن روز دور نیست.

ایرج دادگر (تیرانا – آلبانی)

توضیح: این مطلب ناظر بر مقاله ایست که در سایت موسوم به “ایران افشاگر” متعلق به فرقه تروریستی رجوی درج شده است. در این مقاله جداشدگان و خانواده های اعضای فرقه رجوی که اولیه ترین حقوق انسانی آنان نقض شده با وطن فروشان فرانسوی که با نیروهای اشغالگر نازی همکاری داشتند مقایسه گردیده و عملا تهدید به مرگ شده اند. البته مصداق عینی این موضوع شخص مسعود رجوی است که با تشکیل ارتش خصوصی صدام حسین و همکاری با دشمن متجاوز به خاک میهن و جاسوسی و اقدام عملی علیه مدافعان مرزها، بارزترین نوع خیانت و وطن فروشی شناخته شده در تاریخ را نمایان ساخت که در هر نظامی مجازاتی به غیر از اعدام نداشته و ندارد. 

***