احسان بیدی: رد پای یک بحران در فرقه رجوی در آلبانی
تیرانا، آلبانی ، احسان بیدی، ۱۷٫۱۲٫۲۰۱۷
مدتی پیش که جان بولتن به آلبانی آمده بود ، به صراحت گفت هدف ما آلبانیا نیست و بلکه نفوذ در کشور های بالکان است، اتفاقا او این نکته را در همایش سازمان مجاهدین در تیرانا گفته بود. این نشان می دهد که نمایندگان ارباب با ملت و دولت البانی روراست نیست و چه نقشه شوم وکثیفی در ذهن دارد.
در همین راستا به تازگی فرقه تروریستی بار و بندیل کردند تا در منطقه ای پرت افتاده تافرجام یعنی مرگ همه اسیران را به حبس و زندان ببرد.
ولی اکنون فرصت مناسبی است که نگاهی گذرا به عملکرد سازمان تروریستی خلق به رهبری مریم رجوی بانوی ترورودیکتاتور بزرگ داشته باشم.
نزدیک به چهارسال است که سازمان تروریستی مجاهدین خلق به رهبری مریم رجوی وطن فروش حضور فیزیکی در کشور آلبانی دارد. همچنین به یاد دارید که هنگامیکه کشور عراق درجنگ و بحران های مختلف بود، که صد البته در همه آنها ردپای فعالیت های تروریستی فرقه مجاهدین نمایان بود، در این شرایط که تاریخ مصرف سازمان تروریستی فرقه مجاهدین در عراق به پایان رسیده بود ، دولت آلبانی بخاطر مسایل انسانی بذیرفت که تعدادی از اعضای مجاهدین خلق را بپذیرد تا شاید در حل بحران حضور مجاهدین خلق در عراق کمکی کرده باشد. ابتدا قرار بود هزار نفر در اینجا ساکن بشوند و الباقی به کشور رومانیا فرستاده شوند که صد البته وقتی رهبری فرقه دید اگر این اتفاق بیافتد از آنچه که در فرقه پرورش داده ، چیزی باقی نمی ماند درصدد بر امد در لیبرتی خود یک بازی کثیف راه اندازی کند و برگه هایی را جلوی نفرات بیخبر از هرچیز گذاشته تا امضا کنند که ما به رومانی نمی رویم. دست آخر با یک معامله بین فرقه رجوی و هیلاری کلینتون به شر بیرون آوردن نام سازمان مجاهدین از لیست گروه های تروریستی و حضور یک پارچه در آلبانی ، از عراق خارج شود . در همین ارتباط دولت آلبانی نیز با اهداف انسانی و همچنین فشار آمریکا با اینکه می دانست آمدن یک فرقه تروریستی به آلبانی برای او خطراتی خواهد داشت ، پذیرفت که تمامی نفرات فرقه مجاهدین به اینجا بیایند تا جان آنها از درگیری های جاری در عراق در امان باشند. اما با رسیدن نخستین گروه از نیروهای اصلی سازمان به آلبانی ، مردم و دولت این کشور با دیدن عملکرد آنها و نمایان شدن پیامدهای حضور فرقه مجاهدین در آلبانی ، ترس و هراس این کشور را فرا گرفت.
البته طبق قرار میبایستی تا بایان سال ۲۰۱۷ تمامی نفرات فرقه مجاهدین تعیین تکلیف و به کشورهایی ثالث میرفتند، ولی فرقه رجوی برای جلوگیری از پاره پاره شدن نیروهایش با این انتقال مخالفت می کرد و در عوض مسئولین ارشد و مورداعتماد خودش را به سایر کشورهای اروپایی فرستاد تا با دست باز آنها بتوانند در خدمت نقشه های مریم رجوی در فرانسه و سایر کشورهای اروپایی باشد.
سازمان ترویستی فرقه مجاهدین بلافاصله تجربه خودش در عراق و دخالت در امور دولت ومردم آن کشور ، تلاش کرد که درتمامی ارگان های اینجا رخنه کنند و تور اختناق و مافیا بازی خودشان را گسترش بدهند ، تا جاییکه حتی با خرید آدم ها در صدد نفوذ به داخل آنها و دخالت در تصمیم های اداری کمیساریای عالی پناهندگان و سایر ارگان هایی بین المللی بر آمد، تا جاییکه شرایط معیشتی نفرات جداشده از این سازمان خراب شده و کمیساریایی عالی پناهندگان کمک ماهیانه برای این جداشدگان، که پناهندگی آنها به رسمیت شناخته است ، نمی دهد.
خوب است به یک مورد در نفوذ فرقه مجاهدین در یک دادگاه قضایی در آلبانی اشاره کنم که داستان دادخواهی پدری برای فرزندش بود، پدر از سازمان جداشده بود ولی هنوز دختر در داخل سازمان گروگان بود که به خاطر نفوذ و خریدن آدم ها دادگاه به نفع سازمان رای داد که خوشبختانه با پیگیریهای مختلف آن دختر آزاد شد.
مسعودرجوی در جایی گفته بود که کشور آلبانی یک موهبت الهی است و انگار برای ما ساخته شده است، بله کشوری که زمینی وهوایی ودریایی راه به اروبا داره و میتونست کارهایی مافیایی خودش را راه بندازه ازقاچاق انسان گرفته و تا هر آنچه که شما بهتر میدانید. اما همه اینها ترفند رجوی برای توجیه از دست دادن عراق که روزگاری می گفت: ” اشرف کانون استراتژیکی نبرد “
اما با همه توجیهات رجوی برای فریب اعضای فرقه ردپای بن بست در فرقه مجاهدین را می توان در باصطلاح تعهدنامه کتبی این سازمان مشاهده کرد، با نقل انتقال فرقه رجوی به نقطه ای دورافتاده از تیرانا مریم رجوی با این بحران روبرو شده است که چه کند؟ زیرا نفرات حاضر به رفتن به این محل تحت عنوان ” اشرف ۳ ” نمی باشند و از ازمضا کردناین تعهد نامه به دلیل یل مختلف سرپیچی می کنند.