بشارت رهایی

آرین پارسی، کانون وبلاگ نویسان مستقل ایرانی، هجدهم آوریل 2012http://www.cibloggers.com/?p=10902

در گروه – فرقه مسعود رجوی نه تنها ارتباط با خانواده ممنوع بوده است بلکه هرگونه یادآوری خاطرات و فکر کردن به خانواده هم جرم تلقی می شود.

بر مبنای آموزه های گروه رجوی، خانواده ضد ارزش و بازدارنده حرکت اعضا بسوی اهدافشان است. به همین دلیل در طول سی سال گذشته اعضا و بخصوص اعضای رده پایین – مثلا اسرای اسبق جنگ ایران و عراق که از سر استیصال به این گروه پیوستند- هیچگاه نتوانستند با اعضای خانواده خود ارتباطی را برقرار نمایند.

مجاهدین برای کنترل اعضای خود و بازداشتن آنها از ارتباط گیری با خانواده از دو مکانیزم فیزیکی و روانی استفاده نموده اند.

در بحث فیزیکی قطع ارتباط به صورت محدود سازی، ایزوله کردن و عدم وجود وسایل ارتباطی برای اعضای رده پایین بوده است.

در مقوله روانی هم مجاهدین با برپایی جلسات جمعی و فضا سازی های کاذب سعی می کردند از طریق فشار انتقاد و حملات کلامی، فرد را از فکر کردن به خانواده باز دارند.

“چشمتان روز بد نبیند.هرکس که نگاه میکردم می دیدم به من توپ و تشر میرفت که ای نامرد .ای بی شرف توبه جای اینکه عکس برادرمسعود را تو قرآن بگذاری رفتی عکس دخترت راگذاشتی ؟خجالت نمی کشی؟ کثافت.همه باهم سرم ریخته بودند “

خاطرات آقای یوسف جرفی – سایت انجمن نجات

“.بگذار یک چیز رابه توبگویم .خانه وخانواده نداریم.خانواده دشمن شماره یک ماست .نمی دانی همینجا بدان .از رژیم هم بدتراست.فردی که به خانواده اش فکرکند بریده است.تمام کرده است …………….”

همان منبع

خانواده های اعضای مجاهدین پیش از آغاز فروپاشی پادگان اشرف تحصنی را کنار پادگان فوق آغاز نمودند که منجر به رهایی گروهی از اعضای مجاهدین گردید. پس طبیعی است که گروه فرقه گرا از فعالیت های انسانی و خواسته به حق خانواده ها برای دیدار فرزندانشان هراس داشته باشد.

در این میان رجوی که اعضای گروهش را اطفال صغیر و نیازمند قیم می داند، در اطلاعیه ای ( که در یکی از سایت های این گروه منتشر شده) هراس خود از فعالیت مجدد خانواده ها و تلاش آنان را بخوبی بارز نموده است.

از سوی دیگر منابع نزدیک به خانواده های اعضای مجاهدین مکررا اعلام کرده اند که تا حصول نتیجه نهایی یعنی ملاقات آزادانه و خارج از کنترل فرقه تروریستی، دست از تلاش بر نخواهند داشت. باید گفت چنین ابراز نگرانی هایی از سوی گروه رجوی بخوبی نقش موثر پدران و مادران فداکار در برابر این فرقه را نشان می دهد.

آیا رجوی از مادران و پدران مسن اینقدر می هراسد؟
باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازد
که مادران سیاه پوش
هنوز از سجاده ها سر بر نگرفته اند.

-------