مراسم سالیانه مریم رجوى “شو“ی تبلیغاتى پوچ و بى محتواست
عبدالکریم ابراهیمی، ایران فانوس، ۳۰٫۰۵٫۲۰۱۸
گردهمایى سالیانه فرقه رجوى امسال بر خلاف سالهاى گذشته زودتر برگذار خواهد شد.
علت به جلو انداختن این „شوی تبلیغاتى مریم قجر“ براى چیست و اصولاً چرا رجوى و سرانش متوسل به برگزارى چنین مراسمات پر زرق و برق و هزینه دارى میشوند؟ هزینه این همه ولخرجى از کجا تأمین میشود؟ آیا برگزارى چنین مراسمى روى مردم ایران تأثیر میگذارد و فوج فوج به قیام بر علیه آخوندها برمیخیزند و سرنگونى را براى مسعود رجوى محقق کرده تا خانم رئیس جمهور مادام العمرى اش بر مسند قدرت در ایران تکیه زده و خود جایگاه آقاى خامنه اى را اشغال کند؟
مستمعین و شرکت کنندگان در این مراسم از چه طیفى و چه کسانى و چه گروهها و شخصیتهاى سیاسى ایرانى هستند؟
واقعیت این است که رهبرى جانى و جنایتکار این فرقه، خوب میداند که مطلقاً پایگاه اجتماعى در ایران ندارد و تنها دارایى ایشان فقط یکى و دو هزار نفرى است که با بحث هاى ایدئولوژى خرافاتى و مغزشویى، افراد را در چنگ خود أسیر نگهداشته و با زور و جو پلیسى مانع از خروج آنها میشود که تا همین الان هم موفق به مهار این معضل تشکیلات نشده است و روزانه و هفتگى شاهد فرار و رهایى از قید تشکیلات در فرقه هستیم و تمام فعالیت رجوى و سرانش فقط و فقط برای سر پا نگهداشتن این تشکیلات است و بس، تا رجوى با مزدورى و خودفروشى در این کاسه „تریدى“ درست کرده و لیسى بزند و سیر و ارتزاق شود و رهبرى و رئیس جمهور یک سازمان سیاسى و ضد آخوندى را یدک بکشند.
رجوى از یک ماه قبل تمام توان تشکیلاتى و بسیج خود را بکار انداخته و در تمام کشورهاى اروپایى بدنبال خرید نَفَر براى شرکت در این شوی تبلیغاتى است، سوژه هاى رجوى هم از میان پناهجویان در کمپهاى پناهندگى از ملیتهاى افریقایى، افغانى، عرب هاى سورى و نیز فراهم کردن تور مسافرتى براى دانشجویان یک سرى از دانشگاهها به پاریس و تقبل هزینه هاى رفت و برگشت و خورد و خوراک بعلاوه هزینه هتل و خواب آنهاست و مبلغى هم بعنوان هدیه به آنها داده میشود این از یک طرف، اما خرج اصلى، خرید لابى و سخنران از مقامات سابق کشور آمریکا و کشورهاى اروپایى و بعضى از مقامات مرتجع کشورهاى عربى از جمله عربستان و إمارات و بحرین را شامل میشود.
حال طبق سنوات گذشته خواهیم دید که هیچ وطن پرست سیاسى ایرانى در این „شو تبلیغاتى“ شرکت نخواهد کرد و هدف رجوى از جلو انداختن این مراسم به خاطر زوزه هاى ارباب بر ضد مردم و وطن عزیزمان ایران است و رجوى فرصت طلب و شیاد و خائن و مزدور، به تمام معنا میخواهد از این فرصت استفاده کرده و فقط و فقط سر افراد خودش را شیره بمالد و فریب دهد که با این حمایتهاى ارباب، سرنگونى در دسترس رجوى قرار گرفته است تا بلکه از ریزش و فرار نیرو از تشکیلات در البانى بکاهد.
رجوى با شیادى و کلاشى در عراق بعد از سرنگونى صدام حسین از این نوع تجمعات و مراسمات به وفور برگزار میکرد و هزینه هاى سرسام آورى را به آن اختصاص میداد که فقط و فقط تبلیغاتى بیش نبود و افراد تشکیلات را به آن مشغول و سرگرم میکرد و آمارهاى نجومى از حمایت مردم عراق از فرقه به خورد مستمعین خود میداد که انگار مردم عراق خواهان ریاست جمهورى مسعود رجوى بعد از صدام حسین هستند و چنان شیادانه این رل را بازى میکرد و ترتیب میداد که ماهایى که در تشکیلات بودیم، فکر میکردیم واقعا در بیرون از ما اتفاقى در حال رخ دادن است و ما عقب هستیم و باید خودمان را بیشتر به ریسمان انقلاب مریم(مغزشویى ایدئولوژیکى) قلاب کنیم و گر نه از غافله سرنگونى عقب خواهیم ماند. اما بعد دیدیم و فهمیدیم که نفرت مردم عراق از اعمال تروریستى رهبرى سازمان تا چه حد زیاد است.
نمونه آن را میتوان به ساکنین شهر خالص اشاره کرد. ما که داخل تشکیلات بودیم اینقدر تحت تأثیر تبلیغات سران قرار داشتیم که فکر میکردیم مردم شهر خالص چون همسایه ما هستند، صد در صد حامى ما بوده و در صورت تجاوز و درگیرى در اشرف، همه سلاح به دست مدافع پادگان اشرف خواهند شد( لازم به یادآورى است که در مدت بیست و پنج سال در اشرف ندیدم به کسى اجازه داده شود ارتباطى با بیرون و از جمله شهر خالص داشته باشد، هر چه میشنیدیم خوراک تبلیغاتى بود که مسئولین بالاى سازمان به تمام لإیه ها تعمیم میدادند) اما در روزى که اکیپ ما اشرف را به سمت لیبرتی ترک میکرد و بالاجبار باید از شهر خالص عبور میکردیم، میدیدم که چطور مردم سر راه ما تجمع کرده و با شعار و تف کردن و تروریست گفتن ما را بدرقه میکردند. این لحظه اى بود که هیچوقت فراموش نخواهد شد و حمایتهاى دروغین و آمارهاى نجومى که رجوى روى آنتن تبلیغاتى خود برده و بعنوان خوراک تشکیلاتى – ایدئولوژیکى، به خورد ما أعضاء میداد، برایم کاملا واضح بود و الان هم این مسیر همان تبلیغ دروغینى است که هیچوقت رجوى و نسل تروریست أو نحواهد توانست از گندم „رى“ بخورد، آرزویش را براى وطن عزیزمان ایران را به گور خواهد برد و دیرى نخواهد پائید آخرین ضربه از تشکیلات خودش را نوش جان کرده و براى همیشه یاد و خاطره نحسش در سیاست ایران، برچیده شده و افراد تشکیلات آزادى خود را باز یابند و در فرجام خود به زندگى عادى و اجتماعى روى آورند. به امید رسیدن هر چه زودتر آن روز.
„پایان“