توسط انجمن نجات مرکز آذربایجان شرقی آخرین بروزرسانی 14 اردیبهشت 1398

عدم صبوری و تعجیل درخلاصی از آلبانی ، علی العموم ، تجارب ناموفق و تلخی را برای جداشدگان رقم زده است . واقعیت این است که تمامی جداشدگان از سازمان در وهله اول می کوشند ، هر چقدر که بتوانند از فرقه ، بیشتر فاصله بگیرند و در قدم های بعد با تحریر و تقریر خاطرات وافشاگری ، ماهیت ضد انسانی فرقه رجوی را به تصویر بکشند.
اما سران فرقه ، تلاش دارند تا با آزار و اذیت و من الجمله قطع مستمری کمیساریا ، جداشدگان را از طرق غیرقانونی به خروج از کشور آلبانی ترغیب کرده و همه را در مسیر ، گرفتار پلیس و دادگاه وزندان نموده وبدین ترتیب از دست جداشدگان خلاصی یابند.
اما در این بین جداشدگان از فرقه رجوی با هوشیاری تمام بر خروج از آلبانی به طرق قانونی ، پافشاری دارند . بعنوان نمونه در نامه جداشدگان به مسئول کمیساریا به درستی قید شده است :
“ ما کمیساریای عالی پناهندگان را مسئول پرونده پناهندگی کلیه اعضای نجات یافته از سازمان مجاهدین خلق در آلبانی می دانیم . هر کدام از ما با انبوهی مشکلات پزشکی دست و پنجه نرم می کنیم، هر کدام از ما بیست تا سی سال عمر خود را در سازمان مجاهدین با بدترین امکانات هدر داده ایم، باید کمیساریای عالی پناهندگان و سایر مقامات مسئول آلبانی به وضعیت ما رسیدگی کنند. تثبیت وضعیت حقوقی و استاتوی پناهندگی ما در آلبانی یا اجازه خروج قانونی به ما ـ اعضای نجات یافته از مجاهدین خلق ـ برای خروج از این کشور، ما ضمن تشکر از دولت آلبانی ،چنانچه دولت این کشور نمی خواهد و یا اینکه در توانش نیست که ما را به عنوان یک شهروند و پناهنده سیاسی بپذیرد،ضمن تشکر از میهمان نوازی مردم و دولت آلبانی درخواست می کنیم که پرونده های پناهندگی اعضای جداشده از سازمان مجاهدین خلق در آلبانی را به کشورهای دیگر پناهنده پذیر ارجاع دهند . ”
نگارنده مواردی از دوستان جداشده را سراغ دارد که در کشورهای همسایه آلبانی ، به جرم خروج غیرمجاز از آلبانی و ورود غیرمجاز به کشور همسایه در بازداشت بسر برده و آینده مبهم و نامعلومی را برای خود رقم زدند و در حقیقت خواست سران فرقه رجوی را عملی کردند.
سازمان ، با اجیر کردن بعضی از مهره های خودش در خارج از آلبانی و حتی در آلبانی ، تماس های مشکوکی را با پوشش های حقوق بشری با جداشدگان ، برقرار کرده وسعی در متقاعد کردن آنان به خروج غیر قانونی از آلبانی می نماید و حتی در مواردی هزینه این امر را نیز با محمل کمک های مردمی و حقوق بشری ، متقبل شده است !
مریم عضدانلو ، به سران فرقه دستور داده تا از هر طریق که می توانند ، جداشدگان را ترغیب به خروج از کشور آلبانی نمایند ، تا به قول خودش آب زیر پوست بعضی ها در تشکیلات نرفته وفیل شان یاد هندوستان نکند !
از نظر فرقه رجوی ، این بهترین حالت است که جداشدگان بهر طریق ممکن از آلبانی خارج شده و از رودروئی با اعضای سازمان در خیابان های تیرانا ، ممانعت گردد.
امیدواریم در روزها و هفته های آتی ، شاهد اخبار خوبی از مشغول به کار شدن جداشدگان در آلبانی ، تا حصول نتیجه برای خروج قانونی از آلبانی باشیم . دولت آلبانی و مقامات مرتبط نیز می بایستی با توجه به درخواست جداشدگان در آلبانی و خانواده ها در بیرون از آلبانی ، شرایط ملاقات بین جداشدگان و خانواده های دردمندشان را فراهم کنند …
فرید