محمد ب، فریاد آزادی، پاریس، نهم ژوئن 2012http://www.faryade-azadi.com/2Haupt/Bargozari
%20Sharmsaraneh%2017%20Khordad.HTM
هفدهم خردادماه سالگرد ورود رجوی
به عراق است. وی در سال 1365 وارد خاك عراق شد. این پرواز را سازمان با
عناوین دهان پركنی مثل «پرواز تاریخساز صلح و آزادی» یا «پرواز به جوار خاك
میهن» و غیره معرفی می كرد. اما امسال از همه اینها خبری نبود. نه «پرواز
صلح و آزادی» خبری بود و نه « به جوار خاك میهن» عنوان آن «عزیمت از فرانسه
به عراق» بود و یك سریال برنامه چند قسمتی پیرامون همین با اجرای علی داعی
الاسلام پخش كرد. سرتاپای این برنامه را كه نگاه بكنی صرفا به توجیه آمدن
به عراق پرداخته است.
مخاطب برنامه البته نه بدنه تشكیلات است و نه
مردم ایران بلكه مخاطب طرف آمریكایی است. می خواهد به زبانهای مختلف و با
بیان اسناد نشان بدهد كه آمدن به عراق تنها گزینه بود و ما هیچ گزینه دیگری
نداشتیم و گرنه آنرا انتخاب نمی كردیم.
رجوی در دیماه سال 1361
یعنی تقریبا سه سال و نیم قبل از آن، در حالی كه جنگ شدیدی بین ایران و
عراق برپا بود با وزیر خارجه دشمن پشت میز مذاكره نشست و قرارداد صلح امضا
كرد. به سند منتشر شده توسط نشریه مجاهد نگاه كنید:
از آن پس دفتر مركزی مجاهدین در
بغداد گشایش یافت و تمام ترددات مجاهدین رسماً از فرودگاه بغداد صورت می
گرفت و سه سال و نیم بعد از آن نیز رجوی رسما به عراق رفت. اكنون چرا در
برنامه مجاهدین به ملاقات با طارق عزیز و امضای قرارداد اشاره ای نمی شود؟ و
چرا به هیچكدام از ملاقاتهایش با صدام حسین و «دیدار صلح در بغداد» اشاره
نمی شود؟ چرا به ملاقاتهای پنهانی و دادن اطلاعات كشور به دشمن در حال جنگ
اشاره نمی شود؟ چرا دریافت میلیونها دلار پول مورد بحث قرار نمی گیرد؟
اكنون
پس از ده سال كه از سقوط صدام می گذرد دیگر «پرواز تاریخ ساز صلح و آزادی»
و «دیدار صلح در بغداد» باعث افتخار نیست. از آنجایی كه ارباب عوض شده و
اكنون ارباب جدید، ارباب قدیم را سر به نیست كرده دیگر این چیزها افتخار
نیست بلكه باعث سرشكستگی است. اینگونه مراسم و یادبودها نیز بایستی با
ملاحظات سیاسی یا به عبارت دقیقتر با شرمساری سیاسی به آن پرداخته شود.
به تصاویر زیر توجه كنید:
استقبال در فرودگاه بغداد از طرف شورای فرماندهی انقلاب عراق
دیدار صلح در بغداد با صدام حسین
اكنون سئوال از دستگاه تبلیغاتی
مجاهدین این است: چرا این عكسها قابل پخش نیست؟ آیا این شرمساری از گذشته
خود نیست؟ آیا این بدان معنا نیست كه اصول و ایدئولوژی مجاهدین روی مصلحت
های روز بنا شده و هیچ پایه علمی و اعتقادی ندارد؟
محمد ب. عضو پیشین مجاهدین
9 ژوئن 2012
----------