بیخوابی و هراس بیسابقه مجاهدین خلق از یک رویداد عظیم
1402
محاکمه مجاهدین خلق
هفتم مرداد جاری دادگاه کیفری یک استان تهران با صدور یک آگهی اعلام کرد قرار است 104 نفر از اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق به اتهام جنایات ارتکابی محاکمه شوند. این آگهی از افراد مذکور خواسته بود تا ظرف یک ماه وکلای خود را معرفی کنند.
خبر آنچنان برای سرکردگان مجاهدین خلق شوک آور بود که برخلاف رویه همیشگی یعنی واکنش سریع به اتفاقات و اخبار، هیچ کدام از رسانه های آنها تا 48 ساعت هیچ مطلبی در این باره منتشر نکردند.
دو روز بعد یعنی 9 مرداد، مسعود رجوی سرکرده گروه و متهم ردیف اول فهرست منتشر شده دادگاه کیفری که از سال 1382 از هراس دستگیری، تاکنون متواری بوده است به این خبر واکنش نشان داد و طبق معمول رویه همیشگی مجاهدین خلق اقدام به فرافکنی و انحراف افکار عمومی از اتهامات وارده نمود. آشکار است که تأخیر دو روزه سرکرده مجاهدین خلق در اعلام موضع، نشان از حساسیت ماجرا و این رویداد بی سابقه دارد. وی به خوبی می داند که این موضوع تا چه اندازه جدی و دارای تبعات کیفری سنگینی برای او و گروهش دارد به همین دلیل 48 ساعت را اختصاص به بررسی ابعاد قضیه داده است و از آنجا که ماجرای به این مهمی قابل سکوت نیست ناچار به پاسخ به صورت یک بیانیه متناقض گردید.
از آن هنگام رسانه های مجاهدین خلق و قلم به دستان سایبری گروه شروع به انتشار حجم قابل توجهی از مطالب در خصوص دادگاه پیش رو و محاکمه 104 متهم کردند. در این دو هفته اخیر، تاکنون ده ها مطلب توسط این گروه و عناصر آن در رسانه های گروه منتشر شده است که به طور مشخص این خط را دنبال می کنند که از این دادگاه هراسی ندارند!
اما اگر واقعا سرکردگان مجاهدین خلق هراسی از دادگاه ندارند، چرا از آن هنگام تاکنون بخش قابل توجهی از مطالب سایت خود را اختصاص به موضوع دادگاه داده اند؟ چرا آگهی دادگاه کیفری تهران و دادگاه پیش رو، به نگرانی نخست مجاهدین خلق تبدیل شده است؟
اضطراب گروه تروریستی مجاهدین خلق از رویداد دادگاه به قدری بالا است که همه ظرفیت های دست ساز و لابی کننده خود در اروپا و آمریکا را بسیج کرده اند تا علیه دادگاه اظهار نظر کنند یا به زعم خود اقدامی پیشگیرانه انجام دهند! نام هایی مانند کمیته بریتانیایی برای آزادی ایران، کمیته بین المللی در جستجوی عدالت، کمیته آلمانی همبستگی برای ایران آزاد، کمیته دوستان ایران آزاد در کشورهای نوردیک، کمیته بین المللی پارلمانترها و .. همه و همه تشکل هایی هستند که در سالیان اخیر با کمک و پرداخت های کلان مجاهدین خلق، توسط تعدادی از افراد غربی تشکیل شده یا مورد حمایت قرار گرفته تا وظیفه لابی گری برای مجاهدین خلق را برعهده داشته باشند. اکنون مجاهدین خلق که در هراس وحشتناکی از عواقب دادگاه کیفری تهران قرار گرفته اند، این ظرفیت ها را فعال کرده اند تا از رهگذر آنها، به زعم خود مانع از برگزاری دادگاه رسیدگی به اتهام جنایی آنها علیه مردم ایران شوند.
پرسش این است که اگر هراس و واهمه ای از این دادگاه نیست پس این همه توجه نشان دادن به آن و هزینه پرداختی برای لابی گران و اختصاص دادن حجم بالایی از مطالب روزانه درخصوص آن برای چیست؟!
دادگاه رسیدگی به اتهامات سرکردگان مجاهدین خلق، قرار است بیش از 700 پرونده جنایی این گروه علیه فرزندان ملت را بررسی و صدور حکم کند. اکنون پس از چهار دهه از جنایات گروه وطن فروش و خائن رجوی، بازماندگان و خانواده شهدای ترور کشور، چشم به دادگاهی دارند که بتواند حق خون های به ناحق ریخته شده فرزندان آنان را با محاکمه و مجازات جانیان بستاند. عدالت و اجرای آن باعث وحشت و بی خوابی مجرمان و خائنان است. تا باد چنین بادا!
سیدمحمدجواد هاشمینژاد، دبیرکل خانواده شهدای ترور